BLOG DAY !!!!!!!

အစဥ္လာထဲ
မဂၤလာ အၿမဲလို႕
ခြန္းေခၽြဆုေတာင္း
ဘေလာ႕ဂါအေပါင္းလည္း
တစ္ႏွစ္တစ္ခါ
ဘေလာ႕ေဒးမွာ
ဘေလာ႕ဂင္းကို
စိတ္၀င္စားမပ်က္
ဖတ္ရႈသူမ်ားလည္း
က်န္းမာခ်မ္းသာလွ်က္
31082012 ေန႕
BLOG DAY အတြက္
ေတာင္းဆုေခၽြလွ်က္.......။     ။

ခ်စ္ခင္ေလးစားစြာျဖင္႕
ခ်စ္သူေမာင္

Expo2010

ရင္ၿငိမ္း.............မင္းေလးရဲ႕နာမည္အဲ႕လိုပဲေခၚလား ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းမ်က္ႏွာေလးျမင္ရေတာ႕တို႕ရင္မွာတစ္ခုခု စြဲၿငိသလိုျဖစ္ခဲ႕တယ္လို႕
ဆိုယင္ မင္းေလးကယံုၾကည္မလား ။ ဒီေန႕ Expo 2010 ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးေန႕လည္းျဖစ္တယ္ ေလးရက္တာပင္ပန္းႏြမ္းနယ္ခဲ႕သမွ်ေတြ အားလံုး
ၿပီးဆံုးခဲ႕တဲ႕ေန႕ေလးတစ္ေန႕ေပါ႕။ပင္ပန္းတယ္လို႕သာ ဆိုရတာ တစ္ကယ္ၿပီးၿပီဆိုေတာ႕  ရင္ထဲမွာဟာတာတာ နဲ႕၀မ္းနည္းသလိုလို
ခံစားရတယ္...တစ္ကယ္ပါ ၈.၁.၂၀၁၀ ေန႕က စဖြင္႕တဲ႕ Expo 2010 က်င္းပၿပီးစီးခဲ႕တာဒီေန႕ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အမွတ္တရျဖစ္သြားရမယ္႕
ေလးရက္တာကာလပါ။ စဖြင္႕တဲ႕ ေန႕က ေတာ႕ ဘာမွမသိေသးမေတြ႕ေသးပဲ ခပ္ေငါင္ေငါင္ပါ ေနာက္ေတာ႕ ၿပပြဲလာသူေတြကိုယ္႕ကုန္
ပစၥည္းအေၾကာင္းရွင္းျပယင္း ျပပြဲထဲ၀င္စယင္းေနာက္ယင္း နဲ႕ သတိထားမိခဲ႕တာမင္းေလးတစ္ေယာက္တည္းပါ။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ကိုယ္ကလုပ္ငန္းရွင္
တစ္ဦးအေနနဲ႕ ထိန္းသိမ္းရမယ္႕စည္းကမ္းေတြ ရွိေနျပန္ေပါ႕ သိကၡာနဲ႕ သမာဓိတည္ၿငိမ္သင္႕တာမဟုတ္လား .........တည္ၿငိမ္ခဲ႕တာပါ
ခက္တာက မင္းတို႕အုပ္စု နားေနရာအခန္းေလးကကိုယ္႕ျပခန္းတည္႕တည္႕ေလာက္မွာ ရွိေနတယ္ေလ ။ ကိုယ္ ကမေတြ႕လည္းျမင္ေနေတာ႕
သတိထားမိခဲ႕ေတာ႕တာေပါ႕ညီမေလးရယ္ တစ္ကယ္ပါ ႏွစ္လိုဖြယ္ေကာင္းတဲ႕ မင္းရဲ႕ အၿပံဳး ၾကည္လင္တဲ႕ မင္းရဲ႕အသံေလးရဲ႕ေနာက္ကို
ေမ်ာပါခဲ႕ မိသလားမဆိုသာဘူး ဒါေပမယ္႕သန္႕ရွင္းတဲ႕ ျဖဴစင္တဲ႕ခင္မင္လိုစိတ္ ေလးတစ္ခုတည္းပါ ပထမေန႕သတိထားမိတယ္ ေနာက္
တစ္ေန႕ ေတာ႕ပိုသတိထားမိလာတယ္ေလ မင္းၿပံဳးတဲ႕ အၿပံဳးထဲ မွာ ခင္မင္ႏွစ္လိုဖြယ္ေလးေတြပါေနတာကိုး ဒီလိုနဲ႕သတိထားမိလိုက္
ကိုယ္႕အလုပ္ထဲကိုယ္အာရံုေရာက္သြားလိုက္ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္စိတ္ထဲကေတာ႕ညီမေလးတစ္ေယာက္လိုခင္မင္ေနမိခဲ႕တယ္...............
ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ Expo2010 ကေတာ႕စည္ကားၿမဲပါပဲ။ျပခန္းအခ်င္းခ်င္းစယင္းေနာက္ယင္း အခ်ိန္ေတြတေရြ႕ေရြ႕ ျဖတ္သန္းခဲ႕တယ္ ေလ...
ဒီေန႕ေနာက္ဆံုးေန႕ အမွတ္ရစရာေလးေတြကလည္း မနည္း ခင္မင္မႈေတြစခဲ႕ organizer အစ္ကိုက မိတ္ဆက္ေပးေတာ႕
မင္းနဲ႕မွတည္႕တည္႕လားညီမေလးေရ တစ္ကယ္ေတာ႕ ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္းခင္မင္မိတဲ႕ ကိုယ္႕ရဲ႕စိတ္က ဟိုးတစ္ခ်ိန္က အၿငိမ္႕သမေလးကို
သေဘာက်လို႕ အၿငိမ္႕သမေလး ကေလရာေနာက္တစ္ေကာက္ေကာက္ပါတဲ႕ေတာသား တစ္ေယာက္ရဲ႕စိတ္လိုမ်ိဳး ျဖစ္ေနမလားပဲ....
မင္းရဲ႕ပရိတ္သတ္တစ္ေယာက္ဟာကိုယ္ပါကြယ္.....အၿမဲအားေပးေနမယ္ ေအာင္ျမင္ေပ်ာ္ရႊင္ပါေစ .....တခ်ိန္ၾကလို႕ျပန္ဆံုျဖစ္ၾကယင္
မင္းေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားေနတာကို ျမင္ခ်င္ပါတယ္ကြယ္္ .....
အစဥ္အားေပးေနမယ္႕ ရင္ၿငိမ္းရဲ႕ပရိတ္သတ္ တဦး............

တစ္ဦးတစ္ယာက္ရဲ႕ခံစားခ်က္အား ရင္ဘတ္ခ်င္းမိတၱဴပြားၿပီး ရင္ခုန္ခံစားေရးဖြဲ႕လိုက္ပါတယ္
Expo 2010 ဓါတ္ပံုေလးေတြၾကည္႕ယင္း ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ၾကပါေစ

ခင္မင္ေလးစားလွ်က္
ခ်စ္သူေမာင္








ရင္ၿငိမ္းေအးရဲ႕အက






ကိုခ်ိဳႀကီးရဲ႕ေမာ္ဒယ္လ္မ်ား ဆမ္ေဆာင္းအတြက္တာ၀န္ယူပံု










ခန္းမအေရွ႕ဘယ္ဖက္ျခမ္းမွဆိုင္တန္းမ်ား











Peace Brothersတစ္လံုးထိုးအသံၿငိမ္မီးစက္ရဲ႕ စပြန္ဆာ


ႏႈတ္ဆက္လက္ျပခြဲခြာခ်ိန္

"မီး ငယ္"အလြမ္း

ဒီေန႕မွာေမာင္တို႕မေတြ႕ခဲ႕ ၾကေပမယ္႕ အလြမ္းေတြေ၀ေနခဲ႕တာရင္ကသိ မွန္းၾကည္႕ပါမီး အလြမ္းမေ၀ခ်င္ ပန္းေၾကြေတာမွာလြမ္း ဒီေရတိုး ႏွင္းမႈန္ေ၀တဲ႕ ဒီလဟာ ေမာင္႕ရင္ကိုတဆတ္ဆတ္တုန္ေစတယ္ ဘာပဲျဖစ္
ျဖစ္ လြမ္းတယ္ မီးရယ္ အျပစ္တင္လည္း ခံရယံုကလြဲလိို႕ ဘာရွိမလဲ။ အမွတ္တရလို႕ေျပာရေအာင္လည္း မွတ္
မွတ္ရရ မီးေပးခဲ႕တဲ႕ အစိမ္းေရာင္လြယ္အိတ္ေလး ...... ေတာ္ၿပီမီး မေတြးခ်င္ မေရးခ်င္ေတာ႕ပါ ေမာင္အခ်စ္
ႀကီးေပမယ္႕ အမ်က္မသို ရန္မလိုတတ္ခဲ႕ပါ ရင္ထဲစူးနစ္စြာခံစားေနရတာေတာ႕ေမာင္႕ဖာသာ ေမာင္သိ ယေန႕ထိ
ပဲလြမ္းျခင္း၊တမ္းျခင္း ၊တြယ္တာျခင္းေတြကင္းေ၀းေစဖို႕သာ...........

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၁၀)

ထိုမွ်မ်ားျပားလွေသာစိတ္ဒါဏ္ရာမ်ားကိုသယ္ပိုးကာ ဘ၀ခရီးကိုျဖတ္သန္း ခဲ႕ရေသာေမာင္႕ရင္ခြင္ကို
မွန္းၾကည္႕ပါ။သို႕ေသာ္ေမာင္သည္ စိတ္ခံစားခ်က္ကင္းမဲ႕ခဲ႕ၿပီထင္႕ ေတာ္ေတာ္တန္တန္ တုန္လႈပ္ျခင္င္း
ကင္းမဲ႕စြာ ေနတတ္ခဲ႕သည္။ညီမေလးႏွင္႕ပါတ္သက္၍ အေသးစိတ္ေျပာရန္က်န္ေပဦးမည္ေမာင္မ
ေျပာခ်င္ ေသာ္လည္း ေျပာျပပါမည္ အလြန္သနားစရာေကာင္းေသာျဖစ္ရပ္တစ္ခုျဖစ္ခဲ႕ပါ၏ ။ ကံၾကမၼာကို
မျမင္ႏိုင္ၾကပါေပ ။ ေမာင္ႏွင္႕ညီမေလး ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္လက္ထပ္ခဲ႕ၾကၿပီးေနာက္ပိုင္း ေမာင္တို႕လြန္စြာ
ေပ်ာ္ခဲ႕ၾကေလသည္။ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအတူတူလုပ္ၾကစက္ရံုထဲတြင္လည္းအတူတူ စားလည္းအတူတူ
သြားလည္းအတူတူျဖစ္သည္..... ေမာင္တို႕ တစ္အားခ်စ္ခဲ႕ၾကပါသည္ညီမေလးသည္လည္းေမာင္႕အေပၚ
ခ်စ္၏ ၾကင္နာ၏ ထိုမွ်မကတြယ္တာ၏။ေမာင္သည္လည္းညီမခ်စ္သည္ထက္မပိုလွ်င္ေတာင္မေလ်ာ႕ခဲ႕
သည္မွာေသခ်ာ၏။ ႏွစ္ဖက္မိဘမ်ားၾကည္ျဖဴ ခ်စ္ရည္တူခဲ႕ၾက၏။ညီမ၏အေဖအေမ တို႕ကေမာင္႕အားခ်စ္
ၾကသလိုေမာင္႕မိဘမ်ားကလည္း ညီမကိုတအားခ်စ္ခဲ႕ၾက၏ ေမာင္႕ေမာင္ႏွမမ်ားကလည္း ခ်စ္ၾကေလသည္
သည္တစ္ခါေတာ႕အလြန္ခ်မ္းေျမ႕ သာယာေသာဘ၀တစ္ခု ကိုပိုင္ဆုိင္ၿပီဟု ေမာင္႕အထင္သည္တက္တက္
စင္ေအာင္မွားခဲ႕ ေလသည္။
ညီမႏွင္႕အိမ္ေထာင္က်ၿပီးတႏွစ္ႏွင္႕ေလးရက္တိတိ ညီမဆံုးပါးခဲ႕သည္ ။ ထိုေန႕က ေမာင္ႏွင္႕ညီမတို႕ တစ္ည
လံုးတစ္ခုတင္တည္း အတူတူ အိပ္ခဲ႕ ၾကေလသည္။မနက္ ၄နာရီထုိုးေတာ႕ ေမာင္ အိမ္ေနာက္ဖက္တြင္ရွိေသာ
အလုပ္သမားတန္းလ်ားသို႕အလုပ္သမားမ်ားကိုႏႈိးရန္အခန္းတြင္းမွထြက္ခဲ႕၏ အလုပ္သမားမ်ားကို ႏိႈးသည္႕
အခ်ိန္မွာေမာင္႕အထင္ ဆယ္႕ငါးမိနစ္မွ်သာသို႕ေသာ္ဘ၀တစ္ခုဆံုးရႈံးရမည္ကိုေမာင္မသိခဲ႕ပါေခ် ။ေမာင္
ေမာင္တို႕ေနသည္႕အခန္းေလးသို႕ျပန္လာခ်ိန္တြင္အခန္းတြင္း မီးခိုးေငြ႕မ်ားထြက္ေနသည္ကိုေမာင္ေတြ႕လိုက္
ရ၏ ေမာင္တံခါးကို ဆြဲအဖြင္႕ေမာင္႕မ်က္ႏာႏွင္႕လက္တို႕တြင္မီးဟပ္ခံရေတာ႕၏။အခန္းတြင္းသိုေမာင္အတင္း
တိုး၀င္ပါေသာ္လည္း၀င္၍မရခဲ႕ပါျပန္ေျပာလွ်င္ရင္နာပါသည္ ႏွလံုးသည္းပြတ္ေၾကျပဳန္းလုမတတ္ျဖစ္ရပါ၏
ေမာင္ခ်က္ခ်င္းမီးသတ္ေဆးဘူးေျပးယူ၏တၿပိဳင္နက္ အေဖတို႕ကိုေအာ္ဟစ္အကူညီေတာင္း၏ ေမာင္႕တပည္႕
တို႕သည္လည္းေမာင္႕ေနာက္မွမးသတ္ေဆးဘူးကိုယ္စီႏွင္႕အတူလိုက္လာပက္ဖ်န္းၾက၏ သို႕ေသာ္ညီမကိုဆံုး
ရႈံးခဲ႕ရေခ်ၿပီမိနစ္ပိုင္းအတြင္းတြင္သာ။ေမာင္ရူးသြားေလာက္ေအာင္ပင္ ေမာင္႕အားရဲမ်ားစခန္းသိုေခၚသြားသည္
ကိုသာေမာင္သိေတာ႕၏ ပုဒ္မ၂၈၅ ၊ ၃၀၄(က) နဲ႕ဖမ္းဆီးခံရ၏။ထိုေန႕က ေမာင္မည္သို႕ျဖစ္မွန္းကိုယ္တိုင္မသိခဲ႕
ေသမင္းသည္တစ္ညလံုးအတူတူ အိပ္ခဲ႕ ၾကေသာ္လည္း ေမာင္႕အားခ်န္ထားကာညီမအားေခၚသြားခဲ႕၏
တခ်ိဳ႕ကေျပာေတာ႕အထံုပါလို႕ပါတဲ႕။ ဘုန္းႀကီးေျပာေတာ႕နဂါးျပည္ကလာလို႕ပါတဲ႕ မင္းတို႕ကေတာ႕မီးကို
ပူတယ္လို႕ထင္ေပမယ္႕နဂါးျပည္ကလာတဲ႕သူဆိုယင္ဒီလိုနည္းနဲ႕ျပန္ၾကသူေတြမ်ားတယ္ဟူသတတ္။
ခက္ေနသည္ကေမာင္႕ဘ၀ပါ ဘ၀တစ္ခုၿပီးတစ္ခုပ်က္ခဲ႕ေလသလား ၀ဋ္ေၾကြးလား ေမာင္မသိခဲ႕ေနာက္ၿပီး
ေမာင္မသိခဲ႕ရေသာ ေမာင္ႏွင္႕ညီမ၏ အတိတ္ဘ၀ဆိုေသာသိုက္သမိုင္း ေမာင္မယံုေသာ္လည္းၾကားခဲ႕ရ၏။
ေမာင္တို႕သည္ ေရႊစက္ေတာ္ဘုရားသိုက္မွလာၾကသူမ်ားဟူသတတ္ ။ေမာင္သည္အထက္စက္ေတာ္ရာသိုက္မွ
ဟုဆိုေလသည္ေမာင္႕ထံ(သိုက္ထဲ)တြင္မိန္းမႏွင္႕ကေလးရွိသည္ဟုဆိုေလသည္ ညီမသည္လည္း ေအာက္
စက္ေတာ္ရာသိုက္မွလာသည္ဟုဆိုေလသည္။ျဖစ္ႏိုင္ေခ် ရာႏႈန္း အနည္းငယ္ျဖစ္ေသာ္လည္း ေမာင္တို႕ညီမတို႕
မရြံ႕ရဲစြာ ယံုၾကည္ခဲ႕ရဖူး၏။အဘယ္႕ေၾကာင္႕ဆိုေသာ္ ေမာင္တို႕လက္ထပ္ၿပီးသကာလ မထင္မွတ္ပဲရုတ္တစ္ရက္
ေမာင္တို႕ ေရႊစက္ေတာ္ဘဳရားသို႕ေရာက္ခဲ႕ရ၏ ထိုမွ်မက တိုက္ဆိုင္မႈက ရွိေသး၏ ထိုတိုက္ဆိုင္မႈကထိုေရာက္
သြားေသာေန႕သည္ကား ညီမ၏ ေမြးေန႕ ေနာက္တိုက္ဆိုင္မႈတစ္ခုမွာ ေမာင္သည္အထက္စက္ေတာ္ရာကို
သာေရာက္ၿပီး ေအာက္စက္ေတာ္ရာကိုလံုး၀မေရာက္ခဲ႕ ညီမသာ ေမာင္မန္းေခ်ာင္းထဲေရခ်ိဳးေကာင္းေနတုန္း
ေအာက္စက္ေတာ္ရာကို ေရာက္သြားခဲ႕၏ ။ေမာင္တို႕ႏွစ္ေယာက္ေ၀းရမွာေၾကာက္၏ သို႕ေသာ္ေ၀းခဲ႕ၾက၏
ဘ၀တြင္အျပင္းထန္ဆံုးစိတ္ဒါဏ္ရာ အမာရြတ္ျဖစ္ခဲ႕ရ၏.....ထို႕ေၾကာင္႕ ေမာင္သည္ေတာ္ေတာ္တန္ကိစၥ
မ်ားတြင္ ခံစားခ်က္ကင္းမဲ႕တတ္ေလသည္ သို႕ေသာ္ ခံစားမႈကားဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ားပင္ျဖစ္လာခဲ႕ေတာ႕၏။
တခါတရံ...ေမာင္သည္ တမ္းတတတ္၏ လြမ္းမိ၏ ဖ်က္ပစ္ခ်င္ေသာအတိတ္ မ်ားရွိ၏ အခ်ဳပ္အားျဖင္႕ ေကႏွင္႕ဇတ္လမ္း မီးႏွင္႕အိမ္ေထာင္က်ခဲ႕ျခင္း စသည္ အတိတ္ဆိုးမ်ားကို ေမာင္႕ ဘ၀တြင္းမွ ျပန္ဖယ္ထုတ္၍
ရပါလွ်င္ ဗြီဒီယိုတိတ္ တေခြလိုျပန္ REWလုပ္ၿပီးဖ်က္ပစ္လို႕ရပါလွ်င္ ညီမမရွိေတာ႕ဘူးဟူေသာအသိ
ေမာင္႕စိတ္ထဲတြင္ အမွန္္တစ္ကယ္သိရွိသြားခဲ႕ပါလွ်င္ ေမာင္ အေတာ္ေနထိုင္ရသက္သာမည္ဟုထင္သည္
သို႕ေသာ္ဘ၀ဆိုသည္ ဗြီဒီယို တစ္ေခြမဟုတ္ ခဲ႕ ဒီဗီြီဒီတခ်ပ္သာျဖစ္ေလေတာ႕ လိုခ်င္သည္႕ အစိတ္ပိုင္းေလးမွ်
ကိုဖ်က္ပစ္၍မရ NEO 8 အထိမစြမ္းေဆာင္ႏိုင္ေသး အမွန္ေတာ႕ဖ်က္ပစ္မရေသာအရာမ်ားအျဖစ္စိတ္ထဲတြင္
ညီမသည္လည္းအၿမဲရွင္သန္ေနဦးမည္ ညီမရွိရာကိုတႏွစ္လွ်င္သံုးႀကိမ္မွ် ေမာင္ေရာက္ျဖစ္ဆဲ ၊ေက ကေတာ႕တခါတရံေမာင္႕ဆီကိုဖံုး ဆက္ေနဆဲ ၊ မီးကိုလည္းေမာင္ မုန္းလွ်က္ႏွင္႕တခါတရံတိုက္ဆိုင္မႈမ်ားေတြ႕မိ
လွ်င္ လြမ္းေနဆဲ သို႕ေသာ္ ယၡဳအခ်ိန္တြင္ ေမာင္သည္ ေယာက္်ားေကာင္းတစ္ေယာက္ပီသစြာ အသက္ကေလးႏွင္႕ ဘ၀ကိုခိုင္ခံ႕တည္တံေအာင္ တည္ေဆာက္ေနသူတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေခ်ၿပီ ထို႕အတူ
ကေလးတစ္ဦး၏ဖခင္မလြဲမေသြအျဖစ္ သက္ကေလးကလည္းေမာင္႕ကို ရင္ေသြးရတနာေလးေမြးဖြား
ေပးေတာ႕မည္ကိုစိတ္ကူးႏွင္႕ေပ်ာ္ရႊင္ျမဴးေနခဲ႕သူတစ္ဦးပါ။သို႕ေသာ္ တခါတရံ HEROS ဇတ္လမ္းတြဲမ်ားထဲက
Hiro လို Time travel ( အခ်ိန္ခရီးသြားျခင္း)ကို ပိုင္ႏိုင္ခဲ႕လွ်င္ ေမာင္႕၏စိတ္ဒါဏ္ရာ အတိတ္ဆိုးမ်ားကိုျပန္
ျပင္ခ်င္ပါသည္.........................

သို႕ေသာ္ခုခ်ိန္ထိ ေမာင္႕စိတ္ထဲတြင္အရိပ္အျဖစ္ ညီမေလးရွိေနဆဲ တခါတရံ အလြန္အမင္းေတြ႕ခ်င္စိတ္ျဖစ္မိဆဲပါ

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၉)

မီးေၾကာင္႕ထင္ခဲ႕ေသာစိတ္ဒါဏ္ရာမွာ ေတာ္ေတာ္ႏွင္႕မေပ်ာက္ခဲ႕ပါေခ်
တစ္ကယ္ဆန္းစစ္လွ်င္ ခုႏွစ္သကၠရာဇ္ကိုေရတြက္လွ်င္ ၁၉၉၆ခုႏွစ္မွစ၍ ပါ တစ္ေယာက္တည္းအထီးက်န္စြာ
ေနျဖစ္ခဲ႕ေသာရက္မ်ားစတင္ခဲ႕ပါ၏ေျခေထာက္တစ္ဖက္မေကာင္း ေတာ႕သျဖင္႕လည္းေလာကႏွင္႕ေ၀းရာ
တြင္ပုန္းေအာင္းေနခဲ႕မိျခင္းျဖစ္လိမ္႕မည္။ႏွစ္အတန္ၾကာ ပုန္းေအာင္းေနစဥ္ ငယ္စဥ္ကေလးဘ၀ တည္းက
ညီမတစ္ေယာက္လိုခင္မင္ခဲ႕ေသာညီမေလးဟုေခၚေသာ ညီမေလးႏွင္႕ေမာင္ျပန္ေတြ႕ေလသည္ ။ေမာင္႕မ်က္
ႏွာညိႈးငယ္ေနျခင္းကို ညီမေလးသတိထားမိသည္ ထိုေန႕ကသူငယ္ခ်င္းတစ္ဦး၏မဂၤလာပြဲတြင္ျဖစ္သည္။
ေမာင္တစ္ေယာက္တည္း တခ်ာင္ထဲ တြင္ပုန္းေအာင္းေနျခင္းကို ညီမေလးမႏွစ္သက္ပါေခ် ေမာင္႕အား
ျပင္ပသို႕ထြက္လာရန္ေဖးတစ္ဖက္လွည္႕ ႏွင္႕ေဖးကူခဲ႕ေသာေမာင္႕၏ေက်း ဇူးရွင္တစ္ဦးျဖစ္ေသာညီမေလး
ျဖစ္ေလသည္ ။ေမာင္အထီးက်န္ေနမွန္းညီမသိ၏ ထို႕အတြက္ သူအလုပ္လုပ္မည္ဆိုေလ၏ ေမာင္႕ကို၀ိုင္း
ကူေစ၏။ ၀ိုင္အမ္စီေအမွာဖြင္႕ေသာမိတ္ကပ္သင္တန္းႏွင္႕ ပန္းထိုးသင္တန္း အစရွိသည္႕သတို႕သမီး၀တ္
စံုအငွားဆိုင္ႏွင္႕ပါတ္သက္သည္႕ဖက္ရွင္ဆိုင္ရာသင္တန္း ဆံထံုသင္တန္း အစရွိေသာသင္တန္းေပါင္းမ်ား
စြာကိုေမာင္ လိုက္အပ္ေပးျခင္းစံုစမ္းေပးျခင္း အႀကိဳပို႕လုပ္ျခင္း ေမာ္ဒယ္မ်ားႏွင္႕ဓါတ္ပံုရိုက္ေပးျခင္း ။
အစရွိသည္႕အလုပ္မ်ားစြာကိုလုပ္ေပးယင္းေမာင္အထီးက်န္ျခင္းမွစတင္ကင္းေ၀းလာခဲ႕သည္။ ေမာင္႕စိတ္
ကိုခ်မ္းေျမ႕ေစသည္႕ညီမေလးပါ။
တစ္ေန႕ေတာ႕ ေမာင္တို႕ခြဲခြာခ်ိန္တစ္ခုကိုအစျပဳလာခဲ႕ျပန္၏....
မွတ္မွတ္ရရ ညီမေလးသည္ေမာင္တို႕ကုန္သည္အသိုင္း၀ိုင္းႏွင္႕လည္းအဆက္စပ္ရွိခဲ႕သည္႕အတြက္
ထိုေလာကမွအတင္းမ်ားစြာေမာင္နားႏွင္႕မဆံ႕ေအာင္ၾကားမိေလသည္ ေမာင္ညီမေလးအေပၚရိုးသားခဲ႕
သည္မွာေမာင္ ဖာသာသိသည္ ထို႕အတြက္ညီမေလးကို အားနာစြာညီမေလးအနားမွေမာင္အေျပးထြက္ခဲ႕
ေလေတာ႕သည္။အဆက္သြယ္ေတာ႕မျပတ္ခဲ႕ပါေခ် တယ္လီဖံုးကိုအသံုးျပဳ၍ ေမာင္တို႕၏ နာက်င္ဖြယ္
ရာမ်ားတစ္ေယာက္ႏွင္႕တစ္ေယာက္ရင္ဖြင္႕ျဖစ္ခဲ႕ၾကပါ၏။ထိုသို႕ေသာအေျခေနတြင္သာ...ညီမေလးႏွင္႕
ႏွစ္ႏွစ္ခန္႕ေ၀းခဲ႕ၾကပါ၏ ျပန္ေတြးယင္ရင္လည္းနာပါသည္။
၂၀၀၀ ခုႏွစ္ ၏ေန႕တစ္ေန႕တြင္ ညီမေလးႏွင္႕ခြဲခြာခဲ႕ ရ၏ ေနာက္ပိုင္းညီမေလးႏွင္႕အဆက္သြယ္ျပတ္လု
နီးပါးပါေပ တခါတရံ သတိရလို႕ဖံုးဆက္ယင္ေတာင္မွ အမုန္းခက္လို႕ေမ႕ၿပီထင္.......ေမာင္ႏွင္႕ညီမေလး
လံုး၀မေတြ႕ျဖစ္ေတာ႕ ညီမေလးကိုလည္းမကူညီျဖစ္ျပန္ တစတစ ႏွင္႕ေ၀းကြာခဲ႕သည္။ပါတ္၀န္းက်င္၏
ရိုက္ခတ္မႈဒါဏ္ကိုေမာင္တို႕ႏွစ္ေယာက္ အျပင္းထန္ခံစားရေလ၏။ထိုစိတ္ဒါဏ္ရာသည္ ကိုယ္ဘယ္ေလာက္
ေကာင္းေကာင္း ေခါင္းဘယ္မေရြ႕ဆိုတဲ႕ စကားတစ္ခြန္းဟာမွားေစခဲ႕ေလၿပီလား ပါတ္၀န္းက်င္ကို ဂရုမစိုက္
တတ္ေသာေမာင္႕အတြက္ေတာ္ေတာ္ခံျပင္းစရာကိစၥတစ္ခုျဖစ္ခဲ႕ေလသည္။သို႕ ေသာ္ ညီမေလး၏သိကၡာ
တရား အတြက္ငဲ႕ကြက္ၿပီးညီမေလးႏွင္႕မေတြ႕ျဖစ္ေအာင္ေမာင္ေနခဲ႕လင္႕ကစား ေမာင္တခါတရံေမာင္ငို
တတ္ခဲ႕ပါၿပီ.....ေက႕ကိုရက္ရက္စက္စက္ခြဲပစ္တတ္ခဲ႕ေသာေမာင္ မီးကိုမုန္းတီးနာက်ည္းစြာ စြန္႕ပစ္ခဲ႕
ေသာ ေမာင္တစ္ေယာက္ အတြက္လည္သည္႕၀ဋ္ေလေလာ .....ေမာင္မဆန္းစစ္မိပါေခ်။ဒီလိုပဲအေပအေတ
အျဖစ္ျပန္ေနျဖစ္ခဲ႕ျပန္ေတာ႕၏ ။ ညီမေလးကိုခ်စ္ခဲ႕ေလၿပီလားေမာင္မခြဲျခားတတ္ခဲ႕။အမွန္အစစ္ေသာအခ်စ္
ကိုေတြ႕ရွိခ်ိန္ဟုဆိုလွ်င္ ၀ိုင္းရယ္ၾကမည္လား တစ္ကယ္တမ္းေျပာရလွ်င္ ေမာင္အထီးက်န္ဆန္စြာမေနခ်င္
ခဲ႕ေသာ္လည္း ေမာင္သည္အား လံုးႏွင္႕ေ၀းရာတြင္သာ ေနျဖစ္ေလ၏။

ညီမေလးအမွတ္တရ................အလြမ္း
ညီမေလးအမွတ္တရ.............အလြမ္း
ညီမေလးအမွတ္တရ.....အလြမ္း
ညီမေလးအမွတ္တရ...အလြမ္းကဗ်ာ

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၈)

ထားပါေတာ႕ေလ ေကႏွင္႕ဇတ္လမ္းၿပီးတယ္ဆိုပါစို႕ မီးကိုလြမ္းေနေသာေမာင္သည္ မီးႏွင္႕ျပန္ေတြ႕ေတာ႕သည္
သည္တစ္ေခါက္ေတာ႕မီးေမာင္႕ကို အေျဖေပးခဲ႕ေလသည္ ။ေကႏွင္႕ျဖစ္ရပ္မ်ားကိုလည္း ေမာင္၀န္ခံေခ်သည္
ေမာင္၀ဋ္လည္သည္လား မီးႏွင္႕ေမာင္တို႕ မဂၤလာေဆာင္ျဖစ္ခဲ႕သည္(ျပန္ေရာက္ၿပီးမၾကာမီမွာေပါ႕)
Living Together ကိစၥမ်ားကိုမီးလက္ခံခဲ႕ သည္႕အတြက္ဘ၀အစပိုင္းတြင္ေမာင္မီးကို ေလးစားမဆံုးခဲ႕ပါေခ်
တစ္ကယ္ေတာ႕ေမာင္သည္မီး၏စရိုက္အမွန္ကိုမသိခဲ႕ျခင္းျဖစ္ေပမည္ ။သည္လိုႏွင္႕ေမာင္႕စိတ္ထဲတြင္ ေယာရွီဒါႏွင္႕နယ္လုပြဲ ထို႕အတူမီးႏွင္႕နယ္လုပြဲတစ္ဖနျဖစ္ရေလေတာ႕ေခ်သည္....အမွန္ေတာ႕သည္တၿမိဳ႕တည္း
တြင္ မီးသည္ ၂၁ လမ္း၌ ေနလိုသည္ ေမာင္ကစက္ရံုရွိရာ ေရႊျပည္သာသို႕ အလုပ္လိုက္လုပ္ေစလိုသည္။
အိမ္ေထာင္က်ၿပီဆိုေသာ္လည္းမီးသည္ အသြားမပ်က္ အေပါင္းသင္းမ်ားႏွင္႕ေပ်ာ္ရႊင္မပ်က္ျဖစ္ေလသည္
ေမာင္သည္ကား အလုပ္ရိရာ ၿမိဳ႕စြန္သို႕ဆိုင္ကယ္တစ္စီးႏွင္႕ အေရာက္သြား ညေနအနည္းဆံုး ၈ နာရီေလာက္မွ
ျပန္ေရာက္ျဖစ္တတ္ သည္ ည ၉ နာရီခန္႕မွျပန္ေရာက္လွ်င္ကားမီးမ်က္ႏွာညိဳ ေလသည္ ထိုညမ်ားေမာင္မီး
ႏွင္႕ရန္မျဖစ္လို၍ အျပင္၌ အိပ္ျခင္းမ်ားေလသည္ ၊အျပင္ဆိုသည္ကားေမာင္႕ ညီ၏ဆိုင္၊သို႕မဟုတ္သူငယ္ခ်င္း
တစ္ေယာက္ေယာက္၏အိမ္တြင္သာ။မီးသည္ကားေမာင္႕ကိုဂရုလည္းမစိုက္ ေပ်ာ္ရႊင္လွ်က္
လွ်ပ္ေပၚေလာ္လီေသာ ဟူေသာထိုစာကားလံုး မသံုးစြဲရက္ခဲ႕ မီးကိုခ်စ္သည္႕ေမာင္႕အခ်စ္သည္ကား
ေမာင္႕ဘယ္ေျခတြင္ ေသရာပါမည္႕ အရြတ္ျပတ္ဒါဏ္ရာ ေမာင္႕၏စိတ္ဒါဏ္ရာမ်ား ေမာင္အေနထိုင္က်ပ္ခဲ႕
တဲ႕ေန႕ေတြ မီးႏွင္႕ေမာင္ေပ်ာ္ခဲ႕တဲ႕မႏၱေလးသႀကၤန္ ၊ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီး ၏ ၅/၆ အေဆာင္ ရီနယ္မယ္ဒီကယ္
နားက ပီအာ ခန္းမ်ား ထိုအရာမ်ားကား မီးကိုခ်စ္မိေသာ ၆ႏွစ္တာကာလ၏ စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ားပင္၊
ကဲကြယ္ခြဲၾကမယ္မီးရယ္လို႕မေျပာေသးခင္မွာပဲ............

ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၉)
ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၁၀)

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၇)

ေျပာလွ်င္ေတာ႕ေမာင္ ဆက္ေျပာရေတာ႕မည္ သို႕ေသာ္ခြန္အားမရွိ ေပြသည္ရႈပ္သည္ဟုထင္ၾကမည္ သို႕ေသာ္
ေမာင္ဆက္မေျပာ မျဖစ္ေျပာရေပမည္ ။စိတ္အစဥ္တြင္ တစ္ကယ္လား အရက္မူးလို႕လားခြဲျခားမရခဲ႕ပါေပ
ေကအိပ္ယာမွႏိုးလာေတာကရွက္ရြံ႕ ဟန္မ်က္ႏွာေလးျမင္လိုက္သည္႕ခဏ
ေမာင္မွားၿပီဆိုတာေသခ်ာသြားေတာ႕
သည္ေလ။ကိုကို သမီးကိုတစ္ကယ္ခ်စ္လား လို႕ေက႕ေမးသံၾကားမွာေမာင္ေတြေ၀ေနခဲ႕သည္။ေမာင္မွားသည္႕
အမွားအတြက္ေမာင္တာ၀န္ယူရမည္သာ။ေမာင္တာ၀န္မဲ႕သည္႕စိတ္မ်ိဳးရွိသည္႕လူစားမဟုတ္ပါေခ်။ သမီး ကိုကိုတို႕ညက တစ္ကယ္လား လို႕ေမးေတာ႕ေက မေျဖပါေခ်ရွက္ရြံ႕စြာေခါင္းငံု႕ေနခဲ႕ေလသည္။ ကဲပါသမီးရယ္
ရွက္မေနပါနဲ႕ေတာ႕ေနာ္သမီးကို ကိုကိုတာ၀န္ယူပါတယ္ အေပါင္းအသင္းေတြကိုေၾကျငာမယ္၊သံရံုးမွာလက္မွတ္
ထိုးၿပီးလက္ထပ္မယ္ေနာ္ စိတ္ခ်သမီး။အမွန္ထို စကားမ်ားမွာအားေပးႏွစ္သိမ္႕ေသာစကားလိမ္ျငာေသာစကား
မ်ားျဖစ္လိမ္႕မည္ဟုေမာင္မထင္မိခဲ႕ပါေခ်....
သို႕ေသာ္ထိုစဥ္ကေမာင္ သမီးအေပၚလင္႕၀တၱရားျပည္႕စြာေပါင္းသင္းခဲ႕ပါ၏။သူငယ္ခ်င္းမ်ားကိုလည္းအသိမွတ္ျပဳပဲြေလးတစ္ခုလုပ္ေပး
ခဲ႕ပါ၏။ သံရံုးတြင္လက္မွတ္ထိုးသည္႕ကိစၥသာ မျဖစ္ေျမာက္ခဲ႕ပါေခ်......သို႕ေသာ္ ဧည္႕သည္မ်ားမ်က္ေစ႕
လည္ကုန္ေသာကိစၥကိုလည္းရွင္းရသည္မွာအေမာပါ။အစကေယာရွီဒါႏွင္႕အသိမွတ္ျပဳထားၾကသူအေပါင္း
ကိုေတာ္ေတာ္ရွင္းျပယူ ရေလသည္....ႏွစ္အတန္ၾကာေတာ႕ ...... ေမာင္လူဆိုးတစ္ဖန္ျပန္ျဖစ္
ရဦးမည္ကိုေမာင္မသိခဲ႕ပါေခ်..ေကသည္လည္းေမာင္႕အေပၚယၡင္ကထက္ပိုဆိုးခဲ႕သည္ ပိုခ်ဳပ္ခ်ယ္လာသည္
ေမာင္စိတ္သည္လြတ္လပ္မႈကိုအလိုရွိသည္ ေမာင္သည္ခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈကိုမလိုလား ထိုအရာမ်ားသည္ေမာင္႕စိတ္
ကိုဒါဏ္ရာအမာရြတ္ျဖစ္ေစလိမ္႕မည္ ကိုေမာင္မသိခဲ႕ ။သို႕ေသာ္ အခ်ိန္ႏွင္႕အမွ် စိတ္ဖိစီးမႈဒါဏ္ကိုေမာင္ခံစား
ရေတာ႕သည္။ေကသည္လည္းအမ်ိဳးမ်ိဳး အဖံုဖံုခ်ဳပ္ခ်ယ္ေလသည္။ တေန႕ ေမာင္ႏွင္႕ေယာရွီဒါစကားေျပာေန
သည္ကိုသမီးေတြ႕ျမင္သြားသည္ ဘာရယ္ေတာ႕မဟုတ္ပါ ေယာရွီဒါႏွင္႕သူငယ္ခ်င္းအဆင္႕သို႕ျပန္ေလွ်ာက်
သြားသည္မွာ သမီးႏွင္႕အိမ္ေထာင္ျပဳ ခဲ႕သည္႕အခ်ိန္တည္းကျဖစ္သည္ ။သို႕ေသာ္ သမီး၏သ၀န္တိုျခင္း
သည္ ေမာင္ႏွင္႕သမီးၾကားတြင္ႀကီးမားေသာရန္ပြဲကိုျဖစ္ေစသည္ ။ေမာင္သည္ကားစိတ္ညစ္ညဴးစြာ အလုပ္မ်ားလုပ္ေနရေသာဘ၀ကိုမေပ်ာ္ပိုက္ေတာ႕ပါေခ်.........

မွတ္ခ်က္။ ။လြမ္းႏွင္႕ေတာ႕ျမေကခိုင္ ကိုသာျပန္ရွာဖတ္ၾကပါေတာ႕ေနာ္

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၆)

တစ္ကယ္ေတာ႕ေမာင္ အတၱႀကီးခဲ႕ ေလသလား ကေလးဆန္ခဲ႕ တာလားေတြးလို႕မရခဲ႕ပါေခ် အေတြးထဲက
မွတ္မိသေလာက္ ေျပာျပခ်င္ေလသည္ ရင္းႏီွးစြာေနျဖစ္ခဲ႕ တဲ႕ တစ္ႏွစ္ေက်ာ္ကာလအတြင္း ေကသည္ ေမာင္႕
အေပၚ အလြန္ေကာင္းခဲ႕ ေလသည္ ဆိုးသည္႕အခ်က္မ်ားရွိခဲေသာ္လည္း ေကာင္းသည္႕ရာႏႈန္းကမ်ားပါ၏
သို႕ေသာ္ ေမာင္ေက႕ကိုမခ်စ္ခဲ႕ ခ်စ္မိသည္ကေယာရွီဒါသာ။ ေယာရွိဒါကိုတြယ္တာမိသည္႕အေၾကာင္းျပခ်က္မရွိခဲ႕
သစၥာဆိုသည္ကိုေမာင္နားမလည္ခဲ႕ နားမလည္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ခဲ႕တာလည္းျဖစ္ခ်င္ျဖစ္ေပမည္ ။သို႕ေသာ္ ေမာင္ေပ်ာ္ခဲ႕ပါ၏ ။ေယာရီွဒါ သည္ ေမာင္႕ကိုခ်စ္ေလသည္ ေမာင္သည္လည္းသူ႕ကိုခ်စ္ခဲ႕ မိသည္ ကို၀န္ခံရေပ
မည္ ။ေမာင္ႏွင္႕ေယာရွီဒါ တႏိုင္ငံလံုး မိုးမျမင္ေလမျမင္ သြားလိုရာသြား ၏။တစ္ဖန္ေမာင္မန္ေနဂ်ာျဖစ္ေသာဆိုင္
ငယ္ေလး တြင္ အလုပ္ရၿပီးအလုပ္မွထြက္သြားခဲ႕ေသာ္လည္း အလုပ္မွျပန္ခ်ိန္တိုင္းေမာင္႕ထံသို႕လာ၏ ။
ဧည္႕သည္ တိုင္းသည္လည္းေမာင္တို႕စံုတြဲကိုအသိမွတ္ျပဳခဲ႕ၾက၏ ေယာရွီဒါကား အရပ္ျမင္႕ျမင္႕ အသားျဖဴျဖဴ
သြယ္လ်လ် ေကာင္မေလးျဖစ္သည္။ေယာရွီဒါကိုခ်စ္မိသည္႕အတြက္ေမာင္႕မွာအျပစ္ရွိေလသည္လား
ေမာင္စဥ္းစားေနဆဲမွာပင္ ေမာင္႕ထံတြင္အျပစ္မရွိဟုကိုယ္တိုင္ "မသိဘူးကြာ" ဟု ဇြတ္မွိတ္ျငင္းပစ္ လိုက္သည္႕
ေမာင္႕ကိုယ္ေမာင္လွည္႕စားျခင္းမ်ိဳးျဖစ္ခဲ႕ေလသည္။တစ္ကယ္ေတာ႕ေယာရွီဒါသည္ ေမာင္တို႕ႏိုင္ငံ၏လူေနမႈ
ႏွင္႕မည္သို႕မွအံမ၀င္ ေမာင္လည္းတပါးႏိုင္ငံတြင္တစ္သက္လံုးေနရန္ဆႏၵမရွိခဲ႕ပါေခ်။ေမာင္သည္ေယာရွီဒါကို
ခ်စ္ေနလင္႕ကစား မီးကိုလြမ္း၏ တမ္းတ၏ သို႕ေသာ္ ေမာင္႕စိတ္အစဥ္တြင္မရွင္းလင္းခဲ႕ပါေခ်......
တစ္ကယ္ေတာ႕ေယာရွီဒါသာ ေမာင္ႏွင္႕အတူေမာင္႕ႏိုင္ငံတြင္လိုက္ေနမည္ဆိုလွ်င္ ေမာင္႕စိတ္အေတြးတို႕
သည္မွ်ရႈပ္ေထြးဖြယ္မရွိ ေမာင္စိတ္ရႈပ္ေထြးေနစဥ္ အရက္တည္းဟူေသာ အရာကိုအေဖၚျပဳမိခဲ႕ေခ်သည္။
တေန႕ ႀကံဳလာေခ်သည္ေလ.....ကုမၸဏီက စကီးစီးရန္ခရီးတစ္ခုစီစဥ္ သည္႕ေန႕တြင္ ေမာင္သည္ပုလင္းကိုဆြဲ
လွ်က္ကားေပၚတက္သည္ ကားေပၚမတက္မွီကလည္းတစ္ပုလင္းမွ်ေသာက္ခဲ႕ မိေခ်သည္ ေမာင္အမူးလြန္ခဲ႕
ေလသည္လား ေမာင္စဥ္းစားမိသည္မစဥ္းစားမိသည္ထားထိုခရီးတြင္ ေယာရွီဒါ က သူ႕အစီစဥ္ႏွင္႕သူလိုက္
ပါလာခဲ႕ေလသည္ ေမာင္တို႕နယ္ေျမလုယင္းစကားမ်ားခဲ႕ၾက၏ ။ေမာင္လည္းအမူးလြန္ေခ်ၿပီ ။ေမာင္ႏိုးလာ
ေသာအခါ ေကသည္ျမင္ရန္မသင္႕သည္႕ပံုစံျဖင္႕ေမာင္႕အနီး အိပ္ေပ်ာ္ေနခဲ႕ေလသည္ ေမာင္႕ေခါင္းသည္ကား
အရက္မူးသည္ထက္ခ်ာခ်ာလည္ရေတာ႕သည္။ ေကႏွင္႕ဘယ္လိုသည္အခန္းထဲေရာက္လာၿပီးဘာေတြျဖစ္ခဲ႕
သည္ေမာင္ေတြးလို႕မရခဲ႕ ေမာင္မူးေနစဥ္ကတြဲ လာသူကိုေယာရွီဒါဟုေမာင္ထင္သည္မွာမမွန္ခဲ႕ ေလသည္ေပါ႕ ေမာင္ႏွင္႕အခ်စ္စခန္းဖြင္႕ခဲ႕သူမွာေယာရွီဒါမဟုတ္ေပါ႕ ဒါဆိုလွ်င္..........

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၅)

အမွန္ေျပာရယင္ေတာ႕ ျမေကခိုင္ကို ေတြ႕စတည္းကညီမတစ္ေယာက္လို ခင္မိသြားတာကစတာ ဒါေပမယ္႕
ေမာင္႕အျဖစ္က ခ်စ္ျခင္းကို ငတ္မြတ္ေတာင္႕တေနသူတစ္ဦးမဟုတ္လား တစ္ေန႕ေရႊတိဂံုဘုရားအတူသြား
ျဖစ္တဲ႕ေန႕တစ္ေန႕ေပါ႕ ....ကိုကိုသမီးကိုခ်စ္လားလို႕ ေမးလာခဲ႕တယ္
(ကူကူးေရ အဲတာအမွန္ပဲသိကၡာခ်တာဟုတ္ဖူးေနာ္) ေမာင္ဘယ္
လိုေျဖရမလဲ အမွန္ကခင္မင္စိတ္နဲ႕ ကူညီတာ။ ေမာင္ဘယ္လိုေျဖခဲ႕လည္းသိလား ညီမတစ္ေယာက္လိုခ်စ္တယ္လို႕ပဲေျဖခဲ႕တာ တစ္ကယ္။ ေမာင္တို႕ ျဖဴစင္သန္႕ရွင္းခဲ႕ ၾကပါတယ္ ဘန္ေကာက္မွာ
ညအိပ္ကာနီးၾကားမွာ ပန္းကံုးေလးျခား အိပ္တာ အမွတ္တရေပါ႕ ။ေမာင္႕အေတြ႕ႀကံဳကိုေျပာျပဦးမယ္ အဲဒီတုန္းက
ေမာင္တို႕သူမ်ားဗီဇာ၀ယ္ၿပီး ဂ်ပန္ IMMIGRATION ကိုလွည္႕စားခဲ႕တာ ။ပထမတစ္ေခါက္ႏွစ္ေယာက္အတူ
သြားေတာ႕ UNITED AIR LINE နဲ႕ ပါ ၀င္လို႕မရပါဘူး ဒီပို႕ တံုးအထုခံရပါတယ္ ။ဘန္ေကာက္က လုပ္ေပးတဲ႕
သူကလည္းလည္ပါတယ္ စာမ်က္ႏွာတိုင္းမွာေကာ္သုတ္ေပးခဲ႕တာေပါ႕ အဲေတာ႕ ဒီပို႕ တံုးကဖ်က္လို႕လြယ္သြား
တာေပါ႕ ေလ.....ဖ်က္တယ္ ေနာက္ၿပီးေမာင္အယင္ဂ်ပန္ကို၀င္တယ္ ဒီတခါေတာ႕နပ္သြားၿပီ JAL နဲ႕၀င္တယ္
လက္မွတ္ခေစ်းႀကီးယင္ ႀကီးေပ႕ေစေပါ႕ ၀င္လို႕ရဖို႕ကအေရး ႀကီးတာကို ၊ မနက္ေစာေစာပဲ ဂ်ပန္ကို၀င္လို႕
ရသြားတယ္။၀င္လိုကရျပန္ေတာ႕ ေကကိုစိုးရိမ္ရျပန္ေရာ သူအ၀င္ရခက္မွာစိုးလို႕ ဒါေပမယ္႕တစ္ပါတ္္ၾကာေတာ႕သူေရာက္လာခဲ႕ တယ္ အဲဂ်ပန္လိုဘာမွမသိတဲ႕ ေက႕ကိုဂ်ပန္စာစသင္ေပးေတာ႕တာေပါ႕
ေရာက္ေရာက္ခ်င္းအလုပ္မရဘူးေလ ...ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္ရက္နဲ႕တိုးေနတာကိုး အဲတာနဲ႕ အမွတ္မရွိေတာင္
ေပၚကိုဖုန္းဆက္လိုက္မိတယ္ သူေ႒းကလာခဲ႕ လို႕ေျပာတယ္အဲတာနဲ႕ ေက႕ကိုပါေခၚၿပီးေတာင္
ေပၚကိုတစ္ေခါက္ အေရာက္သြားျဖစ္ျပန္တယ္ အဆင္မေျပပါဘူး ဟိုေရာက္ေတာ႕ ဘယ္ႏိုင္ငံက ကုလားေတြ
ေရာက္ေနလဲမသိ ကိုတိုးတို႕လည္းမရွိ ေတာ႕ဘူး အားလံုးေျပာင္းလဲေနၿပီ....။ အလုပ္မျဖစ္တာနဲ႕ ေတာင္ေပၚကျပန္ဆင္းလာတယ္ ပြဲခေပးၿပီး အလုပ္၀င္ပါတယ္ အလုပ္ဆက္တိုက္ရလိုကတစ္ေန႕အလုပ္ခ်ိန္
၁၈နာရီလုပ္ခဲ႕တယ္ သံုးလအတြင္းမွာပဲထိုင္စားခဲ႕တဲ႕ သံုးလစာအေၾကြးေက်တယ္ လူလည္းဘံုးဘံုးလဲေတာ႕
တာ။ အလုပ္ေတြလည္းျပဳတ္ကုန္တယ္ ။ေနာက္ေနျပန္ေကာင္းေတာ႕ တေန႕၁၃နာရီေလာက္ပဲလုပ္မယ္လို႕ဆံုး
ျဖတ္လိုက္တယ္ Isagaya(ဂ်ပန္ရိုးရာဆိုင္) နဲ႕ Sushi (ဆူရွီ ဆိုင္) မွာ အလုပ္ရတယ္ တေန႕ဆယ္႕သံုးနာရီ
ညေနေလးနာရီကေနကိုးနာရီအထိ တစ္ပိုင္း ေနာက္ညဆယ္နာရီကေနမနက္ငါးနာရီ အထိတစ္ပိုင္းေပါ႕
ခုမွအေျခက်ေတာ႕တယ္ ေကလည္းေခါက္ဆြဲဆိုင္မွာအလုပ္ရ တယ္ တပူးတြဲတြဲျဖဴစင္သန္႕ရွင္းဆဲပါ ။သူငယ္
ခ်င္းေတြကမယံုၾကဘူး ေနေပါ႕ ခ်စ္သူေမာင္ဆိုတာ ဘာကိုမွသိပ္ဂရုမစိုက္တဲ႕ေကာင္ပဲဟာ ။ ညေနပိုင္းအလုပ္ကအဆင္ေျပတယ္ ညအလုပ္ကအကုသိုလ္မ်ားပါတယ္ ။ငါးလွီးတဲ႕အလုပ္ ငါးအရွင္လတ္လတ္ကို အသားလႊာတာ ငါးကမေသပဲ စားသံုးသူေရွ႕အေရာက္ပါစပ္ဟစိဟစိနဲ႕ ခုထိျပန္ေတြးယင္အဲဒီအကုသိုလ္ေတြ ေက်ာခ်မ္းတယ္ ။ဒါေပမယ္႕သံုးလေလာက္လုပ္ၿပီးအိမ္ခန္းေလး တစ္ခန္းငွားႏိုင္တယ္ ေကနဲ႕ရွယ္ယာေပါ႕ အခန္းႏွစ္ခန္းပါတယ္ ေရခ်ိဳးခန္းမပါဘူး အိမ္သာပါတယ္ တစ္ခန္းစီ
ေနၾကတယ္။ညအလုပ္ကိုစိတ္ပ်က္တာနဲ႕ ညေနအလုပ္ကိုတစ္ညလံုးလုပ္ဖို႕ဆံုးျဖတ္ၿပီး ညေနဆိုင္မွာပဲ ညေန၄
နာရီကေန မနက္၅နာရီအထိ ေကနဲ႕ တူတူပဲလုပ္ျဖစ္ခဲ႕ ေတာ႕တယ္ အလုပ္နာမည္က အခ်ိန္ပိုင္းအလုပ္သမား
တစ္ကယ္ေတာ႕လခစားမတပ္ယံု တမည္ပါ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ လခစားအခြင္႕ေရးအျပည္႕၀ရပါတယ္
ပတ္တိုင္း ဆိုေပမယ္႕အရာေရာက္ပါတယ္ ။ေနာက္ၿပီးေမာင္က ဂ်ပန္စားဖိုမႈးပညာမွာအျမင္႕ဆံုးျဖစ္တဲ႕ဆူရွီ
ပြဲျပင္တဲ႕ အတတ္ကို ဆူရွီဆိုင္ကေနတတ္ခဲ႕တာကိုး။ေနာက္အခ်က္အျပဳတ္ ပိုင္းလည္းတတ္လာေတာ႕ certificate ထုတ္ေပးတယ္ ဖိုထဲမာေမာင္အႀကီးဆံုးေပါ႕ ။ေျပာတာပါ တစ္ဆိုင္လံုးေမာင္႕လက္ေမာင္႕ေျခပါပဲ
အခုမွစေတြ႕ေတာ႕တာ ေမာင္တို႕ေရာက္ၿပီးတစ္ႏွစ္ျပည္႕ေတာ႕သံသရာတစ္ပတ္လည္ခဲ႕ၿပီေလ။
ေႏြရာသီေက်ာင္းပိတ္
ရက္ေရာက္လာျပန္ေပါ႕ အဲဒီမွာ ဂ်ပန္လူမ်ိဳးပတ္တိုင္း အလုပ္သမားေလးေတြဆိုင္ကို၀င္လိုက္ထြက္လိုက္နဲ႕
ေပါ႕။Yoshida Miyuki နဲ႕ စေတြ႕ျဖစ္ခဲ႕ ေတာ႕တာေပါ႕ ..........ဂ်ပန္မေခ်ာေခ်ာေလး ပါ တကၠသိုလ္ပိတ္တုန္း
ပတ္တိုင္း၀င္လုပ္တာ ဒါေပမယ္႕သူဘြဲ႕အရေစာင္႕တာဆိုေတာ႕ဆိုင္မွာေတာ္ေတာ္ၾကာသြားတယ္ ေမာင္က
သူ႕ကိုစိတ္၀င္စားတယ္ ေကနဲ႕ ျဖဴစင္တယ္ဆိုတာအစကသူမယံုဘူး တစ္အိမ္တည္းအတူေနတာဆိုေတာ႕
ေနာက္ေတာ႕ေကနဲ႕ သူအဖြဲ႕ က်သြားတယ္မိန္းကေလးေတြအဖြဲ႕က်သြားယင္လည္းေၾကာက္စရာေတာ္ေတာ္ ေကာင္း ေယာရွီဒါလည္း Myanmar cultural ကိုေလ႕လာေတာ႕တယ္ ေကကလည္းတိုက္တြန္းမွာေပါ႕
အဲဒီအခ်ိန္ မွာေမာင္ကသမီးလို႕ ေခၚတဲ႕ ေက႕ရင္ထဲဘယ္လိုခံစားရမလဲေမာင္မေတြးျဖစ္ခဲ႕တာအမွန္ပါ......

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၄)

အဲဒီႏိုင္ငံကို မသြားခင္ အေဖ မွာလိုက္တဲ႕စကားတစ္ခြန္းရွိပါတယ္ လူ႕ေအာက္က်ိဳ႕လို႕ လူပိမေသဘူး
သစ္ပင္ေအာက္က်ိဳ႕ယင္ေတာ႕သစ္ပင္ပိေသတတ္တယ္တဲ႕။အဲလိုမွာလိုက္တာ တစ္ကယ္ေတာ႕လူေအာက္
က်ိဳ႕ယင္းနဲ႕ နင္းျပားျဖစ္သြားရတဲ႕ ဘ၀ပါ။ငၿဖိဳးႏိုင္႕ထက္စီးနင္းလုပ္တာခံရသလို ေဒၚမိုးမိုးကလည္း ေခါင္းပံု
ျဖတ္အျမတ္ထုတ္ ေငြေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ား ဆံုးရႈံးသြားခဲ႕ ရတယ္ တစ္ကယ္ေတာ႕ေတာင္ေပၚမွာ သစ္ပင္ပိမေသခဲ႕တာအေျပးေကာင္းလို႕ ျဖစ္ပံုကဒီလို ေတာင္ကမ္းပါးရံက အပင္ႀကီးကိုလွဲတာ
လူႏွစ္ဖက္ေလာက္ရွိမွာေပါ႕ ဆြဲလွဲဖို႕ႀကိဳးကမမွီတမွီ ေအာက္ကေနခ်ိန္းေဆာ နဲ႕ျဖတ္တဲ႕သူကတစ္ေယာက္ ဲ
လဲကာနီးအဖ်ားမွာခ်ည္ထားတဲ႕ႀကိဳးကိုဆြဲလွဲေတာ႕ သစ္ပင္လဲၿပီးလူေနာက္တဟုန္ထိုးလိုက္လာတာေပါ႕
ေတာင္ကမ္းပါးယံကိုး ဘာေျပာေကာင္းမလဲေျပးတာဖေနာင္႕နဲ႕တင္ပါးတစ္သားတည္းမက်ရံုတမည္ေပါ႕
သစ္ပင္ႀကီး အရွိန္မေသမခ်င္းရပ္မရေအာင္ေျပးရတာ ေနာက္တစ္ခုအေတြ႕ႀကံဳပါ ။လူကအရြတ္တံုးျဖစ္သြားတာ ကမ္းပါးယံကိုညွိေတာ႕ ဘက္ဖိုးနဲ႕ညွိတာေလ ေျမြတြင္းေတြလည္းရွိတယ္ အဲမွာေျမြဖမ္းပစ္လိုက္တယ္
ထြက္လာတဲ႕ေျမြေခါင္းကိုဆတ္ကနဲဖမ္းညွစ္ပစ္တာ အစြယ္နဲ႕လြတ္သြားလို႕ႏို႕မို႕ဆို ခ်စ္သူေမာင္ခုခ်ိန္မွာ
မရွိေတာ႕ဘူးေလ ဟီး.......ထားပါေလ လူညစ္ေနေတာ႕ေပါက္ကရလုပ္ခဲ႕ တာေလးအမွတ္တရထည္႕ေရး
တာပါ ။အဲဒီအခ်ိန္မွာေၾကာက္စိတ္ဆိုတာလည္းမရွိေတာ႕ဘူးေလ။လုပ္ခ်င္ရာစြတ္လုပ္ေတာ႕တာ ခုခ်ိန္ေျမြ
တစ္ေကာင္ေလာက္ဖမ္းျပဆိုယင္ေတာ႕ ကိုင္ရဲဖို႕ေနေနသာသာ အသည္းယားတာနဲ႕ တင္ တခုခုနဲ႕ ရိုက္ပစ္
မွာ။ခ်စ္သူေမာင္သစ္ပင္ပိလို႕မေသပဲလူ႕ေအာက္က်ိဳ႕လြန္းလို႕ သူမ်ားႏိုင္႕ထက္စီးနင္း လုပ္တာခံရေတာ႕တာ
အေဖ႕ မွာၾကားခ်က္မွားတယ္လို႕ေတာ႕မေျပာပါဘူး ခ်စ္သူေမာင္အတြက္မမွန္တာပါ။ အမွန္ေတာ႕ ကိုယ္ႏိုင္ငံသားက ႏိုင္ငံျခားမွာေၾကာက္ဖို႕ေကာင္းတယ္ ။လွီးမယ္ ခုတ္မယ္ထစ္မယ္ဆိုတာမ်ိဳးေတြပါ
အဲလိုနဲ႕ Hamura မွာမေနႏိုင္တဲ႕ အဆံုးတိုက်ိဳကိုျပန္လာခဲ႕ တယ္ Ikebukoro ဘူတာရံုေရွ႕က ပန္းျခံထဲမွာ
ခ်မ္းခ်မ္းစီးစီးႀကီး ကဒ္ထူပံုးခင္းၿပီးအိပ္ခဲ႕ဘူးတယ္ ေတာင္ေပၚကိုဖံုးဆက္လိုက္ေတာ႕ကိုတိုးလွမ္းေပးလိုက္တဲ႕
လိပ္စာကိုမသြားတတ္လို႕ ေနာက္ၿပီး ညမိုးခ်ဳပ္ေနတာလည္းပါတာေပါ႕။ေနာက္ေန႕မနက္ ကိုတိုးရဲ႕ေယာက္ဖ ကိုဘိုဘို အိမ္ကိုသြားရွာတယ္ တစ္ကယ္ေတာ႕ ကိုဘိုဘို ကစိတ္ထားေကာင္းတယ္ ေက်းဇူးရွင္တစ္ေယာက္ပါ
အလုပ္လည္းသြင္းေပးတဲ႕ အျပင္ ေငြေၾကးစကားတစ္ခြန္းမွမေျပာခဲ႕ပါဘူးအိမ္ေပၚမွာလည္းတင္ထားတယ္
ခင္ဖို႕လည္းေကာင္းတယ္ ခုေတာကဂ်ပန္မနဲ႕အိမ္ေထာင္က်ၿပီးအၿပီးျပန္မလာေတာ႕ဘူး။
ဒါေပမယ္႕ ေမာင္အဲဒီအခ်ိန္ကငယ္ေသးတာကိုး အိမ္ကိုလည္းလြမ္းတယ္ (အိမ္နဲ႕ မတည္႕တာေတာင္)
သူငယ္ခ်င္းေတြကိုလည္းလြမ္းတယ္ ရန္ကုန္မွာရွိတဲ႕အရာအားလံုးကိုလြမ္းတယ္ အဲတာနဲ႕တႏွစ္မျပည္႕
တျပည္႕မွာပဲ ရန္ကုန္ျပန္လာျဖစ္ခဲ႕ တာေပါ႕ ။အဓိကအဲ႕အခ်ိန္ကမီးကိုလြမ္းတာပဲျဖစ္မွာ အသက္က
ငယ္ေသးတယ္ ဆယ္ကိုးႏွစ္ ေက်ာ္ေလာက္ပဲ ရွိဦးမွာ ။ေနာက္ေတာ႕မီးနဲ႕ အဂၤါေန႕တိုင္းလိုလိုေတြ႕ျဖစ္တယ္
ဒါေပမယ္႕မီး ေမာင္႕ကိုအေျဖမေပးပဲထားတယ္ ေမာင္ေတာ္ေတာ္ညစ္လာတယ္ အဲတာနဲ႕ မႏၱေလး၁၆လမ္း
မီးေလာင္ျပင္ကိုကံထရိုက္ေဆာက္ဖို႕ျဖစ္လာတယ္ အဲတာနဲ႕ ေမာင္လည္းမႏၱေလး ကိုကံထရိုက္အဖြဲ႕နဲ႕
လိုက္သြားျဖစ္ေတာ႕တယ္ေမာင္ေတာ္ေတာ္ေပေပေတေတ ေနျဖစ္ခဲ႕တာ ခရီးေပါင္းစံုေရာက္လို႕ ေပါ႕ ပုဂံ၊
ေညာင္ဦး ၊ပုပၸား အစရွိသျဖင္႕ေပါ႕ အဲမွာေမာင္႕အစ္ကို၀မ္းကြဲလူပ်ိဳ ႀကီးတစ္ေယာက္ပါတယ္ သူမိန္းမရေရး
ေမာင္ လႈပ္ရွားတာလည္းပါတယ္ ေပါ႔။အမ်ိဳးခ်င္းေပးစားမလို႕သူ႕ကိုလူႀကီးေတြစီစဥ္တာ အမွန္ေတာ႕
အမ်ိဳးဆိုတာဟိုဖက္မ်ိဳးဒီဖက္မ်ိဳးပါ ဦးေလးမိန္းမဖက္ကအမ်ိဳးနဲ႕ သူ႕ကိုေပးစားဖို႕ ေပါ႕ အဲဒီမွာ ေမာင္လိုက္ၿပီးေလေနခဲ႕ တာေပါ႕၊သူနဲ႕စီစဥ္ တဲ႕ ေကာင္မေလးက ကသာက သူနဲ႕ တြဲၿပီးေမာင္ ကသာမွာ
တစ္လေလာက္ေနျဖစ္ခဲ႕တာေပါ႕။သူ႕ ေၾကာင္႕အမ်ိဳးေတြၾကားမွာေမာင္ေတာ္ေတာ္နာမည္ႀကီးခဲ႕တာေပါ႕
သူ႕ေကာင္မေလးရဲ႕တူမနဲ႕ေမာင္နဲ႕ အေတာ္ခင္ခဲ႕ ၾကတာကိုး ေနာက္ပိုင္းလည္း စာအဆက္သြယ္ရွိေသးတယ္
ခုေတာ႕ကေလးတစ္ေယာက္ဆိုလားႏွစ္ေယာက္ဆိုလား ရေနၿပီတဲ႕ေလ.....။ ထားပါအဲဒီအရြတ္တံုး စိတ္ဒါဏ္
ရာကမေပ်ာက္ခဲ႕ပါဘူး ကသာကေနျပန္လာေတာ႕အေဖနဲ႕ မတည္႕ျပန္ဘူး အဲမွာမႏၱေလးကန္ထရိုက္ကဆက္
မလုပ္ျဖစ္ခဲ႕ေတာ႕ဘူး။ေနာက္ေတာ႕ရန္ကုန္ျပန္လာ ဘုရင္႕ေနာင္ ပြဲရံုတန္း ေဆာက္ဖို႕စလာေရာေလ ေမာင္
ကအလုပ္မေၾကာက္တတ္တာဆိုေတာ႕ သဲထဲႏြံထဲလည္း သြားတာပဲေဆာက္တာပဲေဆာက္တဲ႕ အခ်ိန္ေတြ
ေမာင္နဲ႕မီးေ၀းေနခဲ႕ၾကတယ္ မီးကိုေမာင္ေနာက္ဆံုးေပးခဲ႕ တဲ႕စာထဲကအတိုင္း ႏွစ္ေယာက္စာ
ေမာင္တစ္ေယာက္တည္းလြမ္းေနေပးပါ႕မယ္ ဆိုတဲ႕အတိုင္း ေမာင္ဆိတ္ဆိတ္ေနခဲ႕ တာေပါ႕ .....
ဘုရင္႕ေနာင္က(ခ)၂၄ အေဆာက္ဦမၿပီးခင္မွာပဲ ေမာင္ေနာက္တစ္ေခါက္ ခ်ယ္ရီပြင္႕တဲ႕ ႏိုင္ငံကို ျပန္ေရာက္ျဖစ္ခဲ႕ရျပန္တယ္ ခက္ခက္ခဲခဲဟုတ္ပါဘူး ဒါေပမယ္႕အဲ႕ဒီအခ်ိန္က ခက္ခဲခဲ႕တယ္ေလ ...ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ႕ျမေကခိုင္ဆိုတဲ႕ ေကာင္မေလးတစ္ေယာက္ကိုသနားလို႕ကူညီေပးခဲ႕တာေၾကာင္႕
ေပါ႕ ေမာင္ သစၥာမရွိတာေတာ႕မဟုတ္ပါဘူး မရွိခ်င္ေတာ႕တာျဖစ္မယ္ အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက ေမာင္႕စိတ္ေတြ
အေျခေနမဲ႕ ေလေနခဲ႕တယ္ေလ....................။

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၃)

အင္းေလ ဟုတ္ပါတယ္ တစ္ကယ္ခ်စ္တာပါဆိုေန.....မီး ယံုေအာင္ကိုယ္ဘယ္လိုေျပာရမလဲ တစ္ကယ္
သိရေအာင္မီးကိုေမးလိုက္တယ္ေလ ဘယ္သူလဲ ဘယ္ကလဲ ေတာင္ႀကီးကတဲ႕ အဲ ...ထားပါေတာ႕ေလ
မီးကိုခ်စ္တဲ႕အခ်စ္ေတြမ်ိဳသိပ္ၿပီး ႏွစ္ေယာက္စာရင္ကအလြမ္းေတြကိုပဲ ႀကိတ္ခံစားေတာ႕မယ္ဆိုၿပီး မီးရဲ႕
အပါးကေျပးထြက္ခဲ႕ ေပမယ္႕ ေမာင္ေျပးလို႕မလြတ္ခဲ႕ပါဘူး ႏို၀ဘၤာေရာက္တိုင္း မီးနဲ႕ေတြ႕ျဖစ္တယ္
တစ္ကယ္ေတာ႕ ေနာ႕(ဗ)ဒက္ဇ ဆိုတာေမာင္႕အတြက္အိပ္မက္မဟုတ္ပါလား ခ်စ္ရတဲ႕မီးေရ.......
အဲဒီမွာအေဖကအျပတ္ ေၾကာ္ျငာလာခဲ႕ တယ္ လံုး၀သေဘာမတူႏိုင္ဘူးဆိုတာနဲ႕ အတူမီးနဲ႕ ေ၀းတဲ႕အရပ္
ခ်ယ္ရီပန္းေတြပြင္႕တဲ႕ အရပ္ ကို သြားခ်င္ေနတဲ႕ ေမာင္႕ကို သြားခြင္႕ေပးခဲ႕ျပန္တယ္.....မီးထံေတာ႕ေမာင္
စာအေရးမပ်က္ခဲ႕ ပါဘူး ။အဲဒီမွာအလုပ္အပိုင္းေရာက္လာခဲ႕ ျပန္တယ္ ေရာက္သြားတဲ႕ ေနရာကစကီးေဂ်ာ
နားကအ၀တ္ေလွ်ာ္ရံု တစ္ရံုကိုပါ tsumagoi mura ဆိုတဲ႕ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံကရြာငယ္ေလးတစ္ရြာကိုေပါ႕။
အဲတာလည္း အေဖ႕ရဲ႕သူငယ္ခ်င္းရဲ႕သား ကၽြန္ေတာ႕ထက္အသက္အမ်ားႀကီးႀကီးတဲ႕ ကိုတိုး ကေခၚေပး
လို႕ ေလ...ေရာက္စကေတာ႕အဆင္ေျပပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ အတူငၿဖိဳးဆိုတဲ႕ ကိုတိုးရဲ႕ ညီတစ္ေယာက္
တူတူ ပါ လာတယ္။ သူကနဲနဲဆိုးတယ္ အဲ စကီးစီးတဲ႕ရာသီကုန္သြားတဲ႕အခါ စက္ရံုမွာလူေတြပိုေနေတာ႕
တာေပါ႕...သူေ႒းကလည္းလူပိုမထားခ်င္ေတာ႕ ကြန္စထရပ္ရွင္ လုပ္ေနတဲ႕ သူ႕သူငယ္ခ်င္းထံလက္ဆင္႕
ကမ္း လိုက္တယ္ ကၽြန္ေတာ္နဲ႕ ကိုခ်ိဳ႕ ကို ငၿဖိဳးက်ေတာ႕ ဘာလို႕မပါလဲေမးစရာျဖစ္လာတယ္ သူက ကိုတိုး
ရဲ႕ညီကိုး ကိုတိုးကသူေ႒းရဲ႕လူယံုျဖစ္တာဆိုေတာ႕ ေမာင္တို႕ ကံ ေမာင္တို႕ခံေပေရာ႕ စိတ္ကအရြတ္တံုး
စိတ္ နဲ႕ ေတာင္ေပၚမွာေျမႀကီးေပါက္ရတယ္ ဘာလို႕လဲဆို ဂ်ပန္ႏိုင္ငံရဲ႕ ေတာင္တန္းေဒသ ကအင္မန္မွ
စံနစ္က်ပါတယ္ ေတာင္မၿပိဳေအာင္ေတာင္နံရံေတြကို ကြန္ကရစ္ေလာင္းတာပါ အဲမေလာင္းခင္ အပင္
ေတြရွင္းလင္း ေျမညွိ ေျမတိုင္းတဲ႕ အလုပ္ လုပ္ရပါတယ္ ။ေျမတိုင္းေတာ႕ႀတီဂိုမွာသင္ခဲ႕ ရတဲ႕မနီမနီ
ထထ၊ထထနီမနီမ ကေတာ္ေတာ္အသံုး၀င္တယ္ sin,cos,tan,cotan ေတြနဲ႕ နိမ္႕ေထာင္႕ျမင္႕ေထာင္႕ေတြ
ေတာင္နံရံရဲ႕ အျမင္႕ အကြာအေ၀း တိုင္းတာတြက္ခ်က္တာေတြ သိနားလည္ခဲ႕ ရျပန္တယ္ဒါေပမယ္႕
ေမာင္လုပ္ခဲ႕တာ ေျမႀကီးေပါက္တဲ႕ အလုပ္ ။စိတ္ဒါဏ္ရာရတာကေတာ႕ လူလူျခင္း ခြဲျခား ဆက္ဆံခံ
ရျခင္းေပါ႕ ေမာင္႕ကို သူေ႒း ဘယ္လိုပဲခ်စ္တယ္ေျပာေျပာ အလကားပါ ကိုတိုးကလည္းဘယ္ေလာက္ခင္
ခင္ညီအစ္ကိုလို မခင္ႏိုင္ဘူး ဒါေပမယ္႕ ေခါင္းပံုျဖတ္မႈတစ္မ်ိဳး ထပ္ႀကံဳရတာက ေမာင္တို႕ေျမႀကီးေပါက္တဲ႕
အလုပ္က ေငြပိုရတယ္ ရတဲ႕ လစာကိုသူေ႒းက ကိုင္ၿပီး သူ႕စက္ရံုကလခအတိုင္းရွင္းေပးတဲ႕အခါ
ေနာက္ထပ္ စိတ္ဒါဏ္ရာျဖစ္ရျပန္တယ္......စိတ္နာနာနဲ႕ အဲဒီေတာင္ေပၚကိုစြန္႕ဖို႕စဥ္းစားျဖစ္လိုက္တယ္
အဲတာနဲ႕ Hamura ကေဒၚမိုးမိုး ဆိုဂ်ပန္ကျပန္လာတဲ႕သူအေတာ္မ်ားမ်ားသူ႕အေၾကာင္းသိၾကပါတယ္
သူနဲ႕ ေတြ႕ျပန္ေတာ႕စိတ္ဒါဏ္ရာထပ္ျဖစ္ရျပန္တယ္.....သူကပြဲစား(အလုပ္) ေနာက္ၿပီး အိမ္ငွားတယ္
ေက်ာခ်စရာေနရာတစ္ခုကို တစ္လယန္း ၃၅၀၀၀ တဲ႕ ေလ သူသြင္းေပးတဲ႕အလုပ္ကေတာ္ေတာ္ေ၀းတယ္
ဘတ္စကားလည္းမေပါက္ စက္ဘီးေလးဆယ္႕ငါးမိနစ္ေလာက္ စီးရတယ္ အဲေဒၚမိုးမိုးရဲ႕အိမ္အေၾကာင္း
ေျပာရဦးမယ္ အိမ္ဆိုတာထက္တန္းလ်ားပါ ဒုကၡသည္စခန္းနဲ႕ပိုတူတယ္ အားလံုး မိန္းကေလးေယာက်္ား
ေလး တေျပးညီအိပ္ရတယ္ ။ ေမာင္ကေတာ႕အလုပ္ကေနအိမ္ျပန္ရမွာအေၾကာက္ ဆံုးပဲ တစ္ကယ္႕ငရဲပါ
တစ္ရြာမေျပာင္းသူေကာင္းမျဖစ္ဆိုေပမယ္႕ ေသခ်င္တဲ႕က်ားေတာေျပာင္းတာပါ....

ခ်စ္သူေမာင္၏စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္မ်ား(၂)

ဒီလိုနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ႀကီးျပင္းခဲ႕ရတယ္ေလ.....
အဲဒီမွာကၽြန္ေတာကစိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္တစ္ခုရခဲ႕တယ္ ။အရြဲ႕တိုက္ျခင္းဆိုတဲ႕အမာရြတ္တစ္ခုေပါ႕။
ခစ္ရတဲ႕သူကိုရခ်စ္ခြင္႕မပန္ျဖစ္ခဲ႕ေတာ႕ ပါ။ဒီလိုနဲ႕ ေက်ာင္းတက္ရင္း ၁၉၈၈ အေရးခင္းျဖစ္ေတာ႕
ေက်ာင္းေတြပိတ္သြားခဲ႕ ပါတယ္။ အေရးခင္းၿပီးခါစ ၁၉၈၈ ရဲ႕ႏို၀ဘၤာ ေနာက္ဆံုးပိုင္းလေတြမွာေပါ႕
တရုတ္စက္ဘီးေတြေပါျခင္းေသာျခင္း၀င္လာတဲ႕ အခ်ိန္ မွာစက္ဘီးစီးျဖစ္ပါတယ္ က်န္းမာေရးအတြက္
အေၾကာင္းျပျဖစ္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕တရုတ္ဘီးမစီးျဖစ္ပါဘူး။ကိုယ္တုိင္ဆင္ထားတဲ႕ခ်ိဳးဘီးေလး
ကိုသာျမတ္ျမတ္ႏိုးႏိုးစီးျဖစ္ခဲ႕တာေပါ႕။ မနက္အေစာႀကီး၄နာရီေလာက္ပံုမွန္ထစီးျဖစ္ပါတယ္။တစ္ေန႕ေတာ႕
အဲဒီတေန႕မွာ ခ်စ္စရာေကာင္းသူတစ္ေယာက္နဲ႕ စတင္ေတြကရွိပါေတာ႕တယ္။ စက္ဘီးစီးေနယင္းေပါ႕
ေတြ႕ေတြ႕ခ်င္း စိတ္၀င္စားသြားတယ္ဆိုေလမလား...အဲဒီေန႕က နာမည္သိယံုေလးမိတ္ဆက္ျဖစ္ခဲ႕တာ
ဦး၀ိစာရအ၀ိုင္းအနီးမွာေပါ႕။ သူ႕နာမည္ကမီးမီးတဲ႕ သူ႕ကို "မီးငယ္"လို႕ ရင္ထဲကေခၚျဖစ္တယ္ ေနာက္
တစ္ေန႕သူတို႕နဲ႕ ေတြ႕ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္မွတ္မွတ္ရရ အဲဒီေန႕က ႏွင္းေတြတအားက်ေနၿပီး ႏို၀ၤဘာလ၂၇ရက္
၁၉၉၈ ေပါ႕။မ၀ံ႕ ရဲစြာပဲအျပာေရာင္မီးျခစ္ေလးတစ္လံုးလက္ေဆာင္ေပးျဖစ္ခဲ႕တယ္။သူကဘာလုပ္ဖို႕လဲ
လို႕ေမးပါတယ္..ကၽြန္ေတာ္ကလည္းမ၀ံရဲစြာေျဖျဖစ္တာက မီးငယ္ ခ်စ္ဖို႕တဲ႕ ဒီလိုနဲ႕ ခင္မင္မႈေလးေတြ
အစပ်ိဳးခဲ႕တယ္ အဲဒီအခ်ိန္ ကၽြန္ေတာ္တို႕တေတြရန္ကုန္ေျမ အႏွံစက္ဘီးေလးေတြနဲ႕ ေျခဆန္႕ျဖစ္ခဲ႕တယ္
မီးငယ္က ကၽြန္ေတာကစက္ဘီးေနာက္က ကယ္ရီယာေပၚကေပါ႕။ မွတ္မွတ္ထင္ထင္ ၁၉၈၈ ရဲ႕ ဒီဇဘၤာလ
၂၅ ခရစၥမတ္ေန႕မွာ ကၽြန္ေတာ္တို႕ ကုကၠိဳင္း ဘုရားေက်ာင္း၀င္း ထဲမွာ တစ္ေနကုန္နီးပါးေျပာလက္စ
စကားေတြမကုန္ေအာင္ေဖာင္ဖြဲ႕ ျဖစ္ခဲ႕တယ္ အေပ်ာ္ဆံုး ကာလေတြပဲျဖစ္လိမ္႕မလားေပါ႕ ဒါေပမယ္႕
၁၉၈၉ ဇႏၷ၀ါရီလ ၁ ရက္ ေန႕ကၽြန္ေတာ္ကက္ဆက္ေခြအငွား ဆိုင္ေလးဖြင္႕ျဖစ္တဲ႕ဖြင္႕ပြဲကို မီငယ္ တို႕ ကို
ဖိတ္ျဖစ္ခဲ႕တယ္ အမွန္ေတာ႕စည္းကမ္းခ်က္ ၁၁ ခ်က္နဲ႕မကိုက္ပါဘူး ဒါေပမယ္႕ ရင္ထဲက သိုသိပ္ထား
ခဲ႕ တဲ႕ အခ်စ္ေတြနဲ႕ မီးငယ္ကို အားလံုးပံုခ်စ္ခဲ႕မိတယ္ ။အဲဒီေန႕က အေဖတို႕နဲ႕ အႀကီးက်ယ္ျပႆနာ
တက္တဲ႕ ေန႕တစ္ေန႕အျဖစ္ မွတ္တမ္း၀င္သြားခဲ႕ပါတယ္ ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ခ်စ္မိၿပီဆိုမွေနာက္မဆုတ္တမ္းေပါ႕
ဒါေပမယ္႕ ကံကမေကာင္းပါဘူးမီးကိုခ်စ္ခြင္႕ပန္ခဲ႕ ေပမယ္႕ သူ႕မွာခ်စ္သူရွိၿပီးသားတဲ႕။ခံရခက္တယ္
ဘ၀ကအဲဒီလိုပါပဲ ဒါေပမယ္႕ ကၽြန္ေတာ္ ကေတာ႕ခ်စ္ၿမဲပါ.........စိတ္ညစ္လြန္းအားႀကီးလို႕ကၽြန္ေတာ္
အိမ္ကခဏတ ျဖဳတ္ထြက္ေျပးျဖစ္ခဲ႕တယ္ အညာအရပ္ေဒသဆီ သူငယ္ခ်င္းမ်ားရွိရာဆီကိုပါ ။အဲဒီလိုနဲ႕
စိတ္ဒါဏ္ရာေနာက္တစ္ခုထပ္တိုးခဲ႕ေပါ႕ ပထမကမိဘစကားနားေထာင္လို႕ ရတဲ႕စိတ္ဒါဏ္ရာအမာရြတ္ပါ
ဒီတစ္ခုကေတာ႕မည္သူမျပဳမိမိမႈပါေလ........မီးငယ္နဲ႕ တစ္ကယ္ေတာ႕မေ၀းခဲ႕ပါဘူး။ဒါေပမယ္႕အသည္း
ေတြကြဲလိုက္ရတာ.....အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာအခုထိဆိုမလား NOV-DEC ဆိုယင္ မီးငယ္ကိုသတိရပါတယ္။

ခ်စ္သူေမာင္၏ စိတ္ဒါဏ္ရာ အမာရြတ္မ်ား(၁)

ငယ္စဥ္ေတာင္ေက်းကေလးဘ၀ကစလို႕ ဘာမွအသံုးမက်ခဲ႕ လို႕ေျပာလို႕မရသလို အသံုးက်ပါတယ္ဆုိတာလည္း
ေျပာလို႕မရခဲ႕ပါ။ မထင္မရွားလႈိင္ၿမိဳ႕နယ္ ရဲ႕ မူလတန္းေက်ာင္းေလးမွာစၿပီးေက်ာင္းတက္ခဲ႕ရတယ္ အဲဒီမတိုင္မီ
မူႀကိဳ ဆိုတာ စီးကရက္စက္ရံုအမွတ္(၂) နားက မူႀကိဳေလးတစ္ခုမွာေက်ာင္းသားဘ၀ကိုစတင္ခဲ႕ပါတယ္...........
စာလည္းသိပ္ေတာ႕အေတာ္ႀကီးမဟုတ္ခဲ႕ပါ ဒါေပမယ္႕ မူလတန္းေက်ာင္းမွာေတာ႕ ႏွစ္စဥ္ ပညာရည္ခၽြန္ဆုရခဲ႕
ဘူးတယ္၊ မွတ္မွတ္ရရ စတုတၳတန္း ေအာင္ေတာ႕ အထက္တန္းေက်ာင္းကိုေျပာင္းခဲ႕ ရတယ္ အိမ္က စည္းကမ္း
ႀကီးတယ္ အေမက ပညာတတ္ေစခ်င္တယ္ အေဖကပညာေတာ္ေစခ်င္တယ္ ၊ငယ္ငယ္တည္းက မနက္ပိုင္း ေက်ာင္း
ကအျပန္ ညေနပိုင္းေတြအားေနယင္အေဖ႕ေနာက္တစ္ေကာက္ေကာက္လိုက္ခဲ႕ တယ္ ေညာင္ပင္ေလးေစ်း (အဲဒီ
တုန္းကတစ္ထပ္ေစ်းပဲရွိေသးတယ္) သိမ္ႀကီးေစ်း (အုတ္နဲ႕ အခိုင္အမာေဆာက္ထားတဲ႕ေစ်း) ေနာက္အခု
ဗိုလ္ရြဲလမ္းလို႕ ေခၚတဲ႕ တစ္ခ်ိန္ကေမာင္ခိုင္လမ္း ဘ၀ေတြကအဲဒီမွာက်င္လည္ခဲ႕ရတယ္။ အေဖကကုန္သည္
Production လုပ္တယ္ ။ဘာလဲဆိုေတာ႕အဖိုးလက္ထက္တည္းကလုပ္လာခဲ႕တဲ႕ ႏွမ္းေလွာ္လုပ္ငန္းပါ ဒါေပမယ္႕
စီးပြားေရး ေကာင္းလွတယ္ေတာ႕လည္းမဟုတ္တဲ႕ ေခတ္မွာ မဆိုးဘူးလို႕ေျပာရမလားမသိခဲ႕ အဲဒီတုန္းက
သံုးဘီးႏွစ္စီး အဖြားကပိုင္တယ္ အေဖေမာင္းယင္ေမာင္းဒါမွမဟုတ္ ဒရိုင္ဘာအငွားတင္ထားတယ္။ အဲတာ ကေလး
ဘ၀ ၊ေနာက္ေတာ႕ သံုးဘီးေတြနယ္ပို႕မယ္ဆိုတဲ႕ အသံမၾကားခင္မွာပဲ သံုးဘီးကားေတြေရာင္းပစ္လိုက္တယ္
ပရက္စတိုေလးတစ္စီး အေဖ၀ယ္လိုက္တယ္ ငါးခ်ိတ္ပါ ကုန္ပို႕ဖို႕ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ အဲဒီအခ်ိန္မွာငါးတန္း
ေျခာက္တန္းေလာက္ေရာက္ ေနခဲ႕ ၿပီပဲ ။ ကုန္ပို႕ၿပီးအျပန္သားအဖ ႏွစ္ေယာက္ ကားဆြဲတယ္ဆူးေလကေနသမိုင္း
လမ္းဆံုအထိေပါ႕အေဖေရွ႕ကေမာင္းေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ေနာက္ကစပယ္ရာလိုက္တယ္ အဲဒီတုန္းကလိုင္းကားဆိုလို႕
နံပါတ္ (၈) ဟီးႏိုးေလာက္ပဲ ရွိေသးတာေလ..(၁၇) လိုင္းမေပၚေသးဘူး အဲဒီ(၁၇) လိုင္းဆိုတာအခု (၄၈)လိုင္းပါ
ေက်ာင္းအားတဲ႕ ရက္ေတြဆိုစပယ္ရာလိုက္ျဖစ္ခဲ႕ပါတယ္။ ဘ၀ကိုလႈပ္ရွားရုန္းကန္မႈနဲ႕စခဲ႕တယ္ဆိုမလား
ဒါမွမဟုတ္ကေလး ဘ၀ကအေပ်ာ္လုပ္ခဲ႕ တာလို႕ထင္ၾကမလား အဲထားပါေလအဲတာေတြ ေခါင္းစဥ္နဲ႕သိပ္မဆိုင္
သလို ပဲ.....ထားပါေလ အထက္တန္းေက်ာင္းမွာ ပထမဦးဆံုးအႀကိမ္ဒႆမတန္းကို က်ရႈံးခဲ႕ ရတယ္စာေမးပြဲက်တာ
အဆန္းလားလို႕ေမးယင္ ကၽြန္ေတာ႕အတြက္ေတာ႕အဆန္းပါ တစ္ခါမွမက်ခဲ႕ဘူးပဲကိုး အဲဒီမွာစၿပီးနာက်ည္းတတ္
သြားခဲ႕တာပါ ေလာကကိုလည္းရြဲ႕ တတ္သြားတယ္ ဘာကိုမွဂရုမစိုက္တတ္ေတာကေလာက္ေအာင္ပါပဲ စာက်က္စါးပြဲ
ေပၚက စာအုပ္ေတြေပၚေျခေထာက္တင္ၿပီးစာက်က္တတ္လာတယ္ ရြဲ႕တတ္လာတာ ၊ေကာင္းေတာ႕သိပ္မေကာင္း
ပါဘူး... ဒါေပမယ္႕အရြဲ႕ တိုက္တတ္လာတာ အဲဒီကစတယ္လို႕ထင္ပါတယ္ ။ အဲဒီဆယ္တန္း ဒုတိယႏွစ္မွာ
ေဆးလိပ္ကို ဘူးလိုက္ကိုင္ေသာက္တတ္ေနခဲ႕ၿပီေလ လူ႕အေပအေတေလးတစ္ေယာက္ျဖစ္ေနခဲ႕ ေပါ႕။
ဆယ္တန္းေအာင္ေတာ႕ႈ တကၠသိုလ္မေရာက္ခင္ အခ်ိန္မွာ အိမ္အလုပ္ေတြ၀ိုင္းကူယင္း ဒီလိုပဲေနျဖစ္ခဲ႕ တယ္
တကၠသိုလ္ကိုပထမဆံုး တက္ရမဲ႕ ေန႕မေရာက္ခင္တစ္ည အေဖက စာရြက္တစ္ရြက္လာေပးတယ္ အဲဒီစာရြက္ေပၚမွာ
စည္းကမ္းခ်က္ဆယ္႕တစ္ခ်က္ပါတယ္ အစအဆံုးေျပာမျပေတာ႕ပါဘူး အနည္းက်ဥ္း ေတာ႕ ေျပာမယ္ေလ ရည္းစား
ထားတာက အစ ေပါ႕ ဘယ္လိုရည္းစားထားရမယ္ ဘယ္လိုရည္းစားမ်ိဳးကိုလက္မခံဘူး ။ေက်ာင္းေခၚခ်ိန္မွန္ရမယ္
အဲလိုစည္းကမ္းမ်ိဳးေတြ ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္ဆိုတဲ႕ ေကာင္ကလည္းစည္းကမ္းေတြခ်ဳပ္ခ်ယ္မႈေတြ အင္မတန္မွ
မုန္းတတ္တဲ႕ေကာင္ မို႕လားမသိပါဘူး သိပ္ေတာ႕ဂရုမစိုက္ျဖစ္ပါဘူး ဒါေပမယ္႕ အဲဒီတုန္းကရည္းစားထားဖို႕လည္း
စိတ္မ၀င္စားခဲ႕ ပါဘူး ။ဒါေပမယ္႕ခ်စ္ရသူရွိႏွင္႕ ၿပီးသား ခက္တာကအေဖ႕စည္းကမ္းနဲ႕ မလြတ္ျဖစ္ေနတယ္
ကၽြန္ေတာ္ သူ႕ကိုတအားခ်စ္သလို သူကလည္းကၽြန္ေတာ္ခ်စ္တာကိုသိပါတယ္ ဖြင္႕မေျပာျဖစ္ခဲ႕တာအဲဒီစည္းကမ္း
ခ်က္၁၁ ခ်က္နဲ႕လည္းပါတ္သက္တယ္ ခုခ်ိန္ထိသူ႕အသံၾကားေယာင္ေနတတ္တုန္း တခါတရံတမ္းတတုန္းပါ။

ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၁၄)

ညီမေလး ကိုတမ္းတ တဲ႕ စိတ္ ေတြနဲ႕ ေနခဲ႕ ရတဲ႕ ႏွစ္ေတြ ေတာ္ေတာ္႕ ကိုအေန က်ပ္ခဲ႕ တာေပါ႕ ခက္တာကလြမ္းလြမ္း ႀကီးမေနခ်င္ခဲ႕ ပါဘူး
ဒါေပမယ္႕ မေနလို႕မရခဲ႕ ပါ ၊ေနျပန္တဲ႕ အခါ က်ေတာ႕ လူက မႈန္မိႈင္းမိႈင္းနဲ႕ ေဆးခ်သလား အေမးခံခဲ႕ ရျပန္ေတာ႕ ခက္ေနတယ္ ခ်စ္တဲ႕ ကိုကို႕
ရဲ႕ အသက္ကေလး ကို လြမ္းတဲ႕ ရင္က နာက်င္စြာ စိတ္ခိုင္လို႕ သာေပါ႕ မခိုင္ယင္ ရူးသြားႏိုင္တယ္.....ခုထိ ညီမေလးဆီကို အခ်ိန္က်ယင္ သြားတုန္း ဆို တာသိယင္ ၀ိုင္းဆဲၾက မလားမသိခဲ႕ ပါဘူး ... ညီမေလး ကိုတမ္းတယင္း တေန႕ MEDICAL CHECK UP လုပ္မိ တယ္ အမွန္ေတာ႕
ဘာမွဟုတ္ဖူး ေသရမွာေၾကာက္လို႕လဲမဟုတ္ဖူး တေန႕ အျပင္းဖ်ားေတာ႕တာ ၊ အမွန္ေတာ႕ ဘာမွဟုတ္ဖူး အပူရွပ္တာ မိသားစု ဆရာ၀န္က မက္ဒီကယ္ ခ်က္အပ္ လုပ္ဆိုတာနဲ႕ အာထရာေဆာင္းပါ မက်န္ ရိုက္လိုက္ေရာ....အဲဒီမွာေတြ႕ပါၿပီ....ဘာလဲဆိုေတာ႕ ေက်ာက္ကပ္ထဲမွာ ဆီးေက်ာက္ ႏွစ္လံုးေတာင္ မွ ေတြ႕ေလ သည္ေပါ႔ ေတြ႕ တာအေၾကာင္း မဟုတ္ပါဘူး စက္နဲ႕ ဒီတိုင္းေျခပစ္လို႕ ရယင္ေတာ႕ ေကာင္းသား ခက္တာက ကၽြန္ေတာ္က ခႏၶာ ကိုယ္ ႀကီးေတာ႕ ေက်ာက္ေျခ စက္ရဲ႕ ရိုက္ တဲ႕ ႀကိမ္ႏႈန္းကမတိုး ဘူးေလ အဲ တာနဲ႕ PCNL လုပ္လိုက္ရေရာ အဲတာ..ဘာလဲလို႕.. ေမးယင္ ေနာက္ေက်ာကေန ေက်ာက္ရွိတဲ႕ ေနရာတည္႕ တည္႕ ကို အေပါက္ေဖာက္ လုိက္ ၿပီး ေက်ာက္ကို ေျခ ၿပီး
vaccum နဲ႕ စုပ္ထုတ္ပစ္တာ ပါ အေတာ္႕ကိုခံစား ရပါတယ္ G.A နဲ႕ လုပ္တဲ႕ အခ်ိန္မွာဘာမွမသိေပမယ္႕ ေတာ္ေတာ႕ ကိုနာပါတယ္ ေနာက္ေက်ာ
တစ္ျခမ္း ေက်ာက္ကပ္ရွိတဲ႕ ဖက္ ဆို တစ္ပတ္ေလာက္ေယာင္ေန တာေပါ႕....ေတာ္ေတာ႕ကို အီပါတယ္၊အဲတာနဲ႕ ဘာဆိုင္လဲလို႕ ေမးေတာ႕မယ္
ဟုတ္ ဆိုင္မွာေပါ႕ ျဖည္းျဖည္းပါ ....သီေယတာ ကထြက္လာတဲ႕ အထိေမ႕ေဆး အရွိန္မျပယ္ ေသး ေတာ႕ ေတာ္ေတာ္ဒုကၡ ေရာက္ပါတယ္ ပိုဆိုး
တာကေက်ာက္ကပ္သမား ေတြအတြက္ Analgesic ကို တျခား မေပးတာပါ ထရာမာေဒါ အျပင္ ဘာမွမေပးတာ အဲေတာ႕ အနာ ဘယ္သက္ သာပါ႕မလဲ နာလိုက္ ထရာမေဒါ ထိုးလိုက္ ခက္တာ ကဆိုက္ အဖက္ ခံ ရတာ...ထရာမေဒါ က ဘိန္း၊ ကိုကင္း ၊ေမာ္ဖင္း သံုးဖူးတဲ႕သူေတြ သံုးလို႕မရ ဘူး အမွန္ေတာ႕ ပက္သတင္း အေပ်ာ႕စားပါ ။မူးယစ္ေဆးေတာ႕ လည္းမဟုတ္ပါဘူး ...ခက္တာက အနာကနာ သံုးတဲ႕ ေဆးကအနာမေပ်ာက္ပဲ စိတ္ထဲမွာ အေယာင္ေယာင္ အကန္းကန္း ညီမေလးနဲ႕ ေတြ႕လားေတြ႕ ရဲ႕ လူကငိုသလို ရီသလို
လက္မွာလဲ ပုလင္းေတြခ်ိတ္ ခါးမွာလဲ အေပါက္နဲ႕ ဆီးအိတ္ႀကီးခ်ိတ္ လို႕ ေတာ္ေတာ္ခံခဲ႕ ရတာေပါ႕ အဲဒီလို အရမ္းနာက်င္ခံစားေနရတဲ႕ အခ်ိန္မွာ
ၾကင္နာစြာ ျပဳစုလာသူ က ေတာ႕ ဆရာမေလး ေပါ႕ ေနာ္...ဘယ္သူ႕ ကိုမွခ်စ္လို႕မရ ေတာ႕ ဘူးလို႕ ထင္ထားတဲ႕ ရင္ က သံေယာဇဥ္ တြယ္မိခဲ႕
ေတာ႕တယ္ ၊ ကၽြန္ေတာ္ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးလို႕ေျပာထားရဲ႕သားနဲ႕ ေန နဲနဲ ေကာင္းလာတဲ႕ အခ်ိန္မွာ တတ္တဲ႕ ပညာ မေနသာစြာ ကူညီမိတယ္
ေလ..ဘယ္လို ကူညီမိသလဲ ဆိုေတာ႕ အဲဒီ၀ဒ္မွာ ညေနပိုင္း ေဆးထိုး ေဆးတိုက္တဲ႕ အခ်ိန္ဆို ၀ဒ္ စတပ္ဖ တစ္ေယာက္တည္း ပင္ပင္ပန္းပန္း
လုပ္ရ တယ္ ၊ပုတ္ခတ္တာေတာ႕မဟုတ္ပါဘူး အသံုးမက်တဲ႕ ေဆးရံုလို႕ေျပာလည္း ႀကိဳက္မွာ ဟုတ္ဖူး ၀ဒ္ တခုလံုးမွ သူနာျပဳဆရာမ
တစ္ေယာက္တည္း လုပ္ခိုင္းတာေတာ႕ မတရား ရာက်ပါတယ္၊ဒါေပမယ္႕ လည္းတတ္ႏိုင္ဖူး ကြာ တစ္ေယာက္တည္း မျမင္ခ်င္ေတာ႕ ၀င္လုပ္ေပး
ျဖစ္တယ္ လူနာေတြကလည္း အားကိုးတႀကီး နဲ႕ ကိုယ္႕ကိုနဲနဲအထင္ႀကီးလာတယ္ အမွန္ေျပာရယင္ဘြဲ႕သာရတာ စိတ္၀င္စားတာ မဟုတ္လို႕
စီးပြားေရး ကလြဲယင္ ဘာမွလုပ္တာဟုတ္ဖူး ၊ရထားတဲ႕ဘြဲ႕ လည္းေခါင္းထဲထည္႕တာဟုတ္ဖူး၊ဒါေပမယ္႕ အဲတာ ကလာအသံုး၀င္ေနျပန္တယ္ အဲတာေၾကာင္႕ အကူညီေပးျဖစ္ခဲ႕ေတာ႕ တယ္ သူမလာယင္လဲ ေမွ်ာ္ေနမိျပန္တယ္ ကိုယ္႕ကို ဘာရယ္လို႕ မေျပာထားေတာ႕ ေဆးထိုးအပ္ေတြ
ေဆးေတြနဲ႕အကၽြမ္း၀င္လြန္း လွတဲ႕ ကိုယ္႕ ကိုၾကည္႕ၿပီး ေတာ္ေတာ္အံၾသေနရွာတဲ႕သူ႕ မ်က္၀န္းက ခ်စ္စရာဆိုယင္ ကၽြန္ေတာ႕ အတြက္ အမွား
ဟုတ္မွာမဟုတ္ပါ ဘူး သူမက ကၽြန္ေတာ႕ကို ေပ်ာ္ရႊင္ႏိုင္ ေအာင္ ကူညီခဲ႕ တယ္ စိတ္ဓါတ္ေတြက်ၿပီးေလာကမွာဆက္အသက္ရွင္ မေနခ်င္
ေတာ႕တဲ႕ ကၽြန္ေတာ႕ ကို ဆက္အသက္ရွင္ေအာင္ တြန္းအားေပး ခဲ႕ သူ ပါ အဲဒီေတာက သူမကိုခ်စ္ခဲ႕ မိတာေတာ႕ အျပစ္လို႕ ျမင္ၾကဦးမလား
ညီမေလးကို တမ္းတေနယင္း က ခ်စ္ႏိုင္ေသးတာပဲလို႕ ကိုယ္႕ကိုမထင္မွတ္တဲ႕ အခ်ိန္ မွာခ်စ္သြားခဲ႕မိေတာ႕တာပါပဲ ။

ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၁၃)

မွတ္မွတ္ ရရ အလြမ္းေန႕စြဲျဖစ္မယ္႕ ရက္တစ္ရက္ကိုေရာက္လာခဲ႕ ျပန္ေပါ႕.......
တစ္ကယ္ ခ်စ္တဲ႕ ညီမေလးနဲ႕ ဘ၀ ကိုစတင္ႀကိဳး စားေနတဲ႕ အခ်ိန္မွာပဲကံၾကမၼာဟာ
ကံဆိုးမိုးေမွာင္က်ခဲ႕........တကယ္႕ကိုတႏွစ္နဲ႕ ေလးရက္တိတိပါ....ဘာလို႕လဲေတာ႕
မေမးပါနဲ႕ မေျဖခ်င္လို႕ပါ ေျဖရယင္ ရင္မွာကၽြမ္းေျမ႕ ဗေလာင္ဆူတယ္ ........
တကယ္ကို တစ္ေယာက္ တည္းထားခဲ႕တယ္ ေလာက အလယ္မွာေလ.. ေသကြဲ ဆိုတာ
သိလိုက္ရေတာ႕ တကယ္ႏွေျမာတမ္း တမိတဲ႕ သူနဲ႕ ေ၀းေနခ်ိန္ေလးေတြ ကိုပါ ျပန္လို
ခ်င္လား လိုခ်င္မိရဲ႕ တကယ္ပါ တေန႕ အဲလိုခြဲသြားလိမ္႕မယ္ လို႕လံုး၀ မထင္ထားခဲ႕ပါ
ဆိုးလိုက္တဲ႕ ဘ၀ ေတာ္ေတာ္႕ကိုခံစားရခက္ပါ႕ ဗ်ာ ရင္မွာေလ အလြမ္းေန ဆယ္စင္း
ပါ......

ကိုကို႕ရဲ႕အသက္ကေလးသို႕ nnt@mail4tamalon.com


ေၾကကြဲေန႕ညေတြမွာေလကိုယ္ဘယ္လိုေနရမလဲ.........
အိပ္လို႕မရ၊တမ္းတရတယ္
ညညေတြဆို၊ေယာင္ကာေအာ္မိတယ္
"ညေလး"ရယ္။

မင္းအတြက္ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈ
အစုစုကို ျပဳေန ေပမယ္႕
ႏႈတ္မဆက္ပဲ ၊ရုတ္တရက္ခြဲသြား
ၾကယ္ေတြေတာင္မေပ်ာက္ေသးတဲ႕မနက္၊

အတူေနသြားတဲ႕
တႏွစ္နဲ႕ေလးရက္
တသက္စါဘယ္လိုေျဖမလဲ.......
ကိုယ္႕ရင္က ကေလးရယ္၊

တကယ္ဆိုယင္ေလ
ေလာကထဲမွာမေနရဲ
တဦးတည္းလည္းလမ္းမေလွ်ာက္ျဖစ္
အလြမ္းသစ္ေတြသာတိုးၿပီး
အရမ္းညစ္ေနတာမင္းသိမလား......?

ဘယ္လိုမွမွတ္ထင္မထားတဲ႕
အျဖစ္ပ်က္တခုက
တႏွစ္နဲ႕ေလးရက္တိတိ
မက္ခဲ႕တဲ႕အိပ္မက္လား.......?

အလြမ္းေတြတရစ္ရစ္နဲ႕
ရင္မွာတင္းက်ပ္
နင္းသတ္သြားမလားထင္ရ
ျမင္သမွ်အလြမ္းစေတြ
အထင္ကရတမ္းတမႈေတြနဲ႕
ရင္ရဲ႕အျပည္႕ေပါ႕........၊

လြမ္းရသူစိတ္ထဲမွာ
မင္းကိုပဲရွာေနမိ
အသိမွာမင္းပဲရွိ
ႏြမ္းရိေနတဲ႕ႏွလံုးသား
ၿပံဳးစကားေတြမဆိုႏိုင္ေတာ႕
ေအးစက္စက္မ်က္ ၀န္းတစံုနဲ႕
မႈန္ရီေ၀တဲ႕မ်က္ႏွာတခု
အစားျပဳၿပီးေရာက္လာၿပီ ကေလးရယ္၊

သူငယ္ခ်င္းဘ၀
ညီမေလးကစၿပီး
ဘ၀တြဲေဖၚအျဖစ္
အၿမဲေခၚေတာ႕မယ္လို႕
ဆံုးျဖတ္္ကာ
တသက္လံုးမခြဲေၾကးလို႕.....
ေျပာခဲ႔ၾကေပမဲ႕
အလြမ္းအျဖစ္နဲ႕ကြဲကြာ
ဘယ္ေတာ႕မွျပန္ဆံုျခင္းမရွိတဲ႕
ခြဲခြာျခင္းမ်ဳိး
ဘယ္လိုရင္ခြင္မ်ိဳးမွာ
ခံစားႏိုင္မလဲ၊

ကံတရားအပိုင္ပဲလား
ေလာကဓံကိုအံတု
ျပန္္မႈစရာလိုေသးလား
ကိုကိုလဲေတြေ၀
ေၾကကြဲေန႕ညေတြမွာေလ။ ။


အသက္ကေလးေရ ေၾကကြဲေန႕နဲ႕ညေတြဘယ္လိုေျဖရမလဲ။ ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ မင္းမရွိေတာ႕ဘူးမဟုတ္လားအဲတာေၾကာင္႕စဥ္းစားေနမိယင္းကလြမ္းေသာကေတြေျပလိုေျပျငား
NNT@tamalonmail.com
NNT@mail4tamalon.com မ်ားရွိေနမလားလို႕ တကယ္လို႔မ်ားရွိခဲ႕ယင္အသက္ေလးဖတ္မိမွာပါ။

သၾကၤန္အိပ္မက္

အမွွတ္တရပါပဲ ညီမ ေလးေရ မနက္က အိိပ္ ရာႏိုးႏိုး ျခင္း သၾကၤန္ ေရာက္ၿပီ ဆို တ ဲ႕အ သိ က ရင္ ထဲကို
ထင္သာ ျမင္သာ ေအာင္ တိုး ေ၀ွ႕ လာ တယ္ ေလ သၾကၤန္ ဆိုတဲ႕ အသိိကရင္ကိုတိုးေ၀ွ႕တိုက္ ခတ္လာခဲ႕
ရင္ ကိုထိ ခိုက္ေစလွစြာ......ညီမေလးကို သတိ ရစြာ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႕ တဲ႕ေန႕ရက္မ်ားအတြက္ မခ်ိန္ ထံ ပါး မွအ
ေလ်ာ္လိုခ်င္ပါသည္။ ရမည္ဆိုပါလွ်င္ အခ်ိန္ျဖင္႕ ခရီးသြားလာျခင္း စက္ကို လိုခ်င္ ပါသည္ အတိတ္ တစ္ခ်ိန္
သို႕ ခရီး ထြက္ခ်င္ ျခင္းမွာ ညီမေလး ဆီသြား ရန္အ တြက္ သာ ျဖစ္ သည္ လြမ္းရ ပါေလ သည္ ကိုကို႕
ညီမေလး ညီမေလးကိုသတိရတိုင္း သာပန္း တစ္ပြင္႕ပြင္႕ မယ္ ဆို ယင္ ကိုကို႕ ကမာၻမွာ ပန္းေတြ အရမ္းေ၀
ေနေအာင္လို႕ သတိေတြ တအား ရေန တာ ေပါ႕ ။ ညီမေလးနဲဲ႕ အတူ သြားခဲ႕ လာခဲ႕တဲ႕ ေနရာေတြကို ကိုကို
ဘယ္လို သြားႏိုင္မလဲညီမေလး....ကိုယ္႕ရဲ႕ အသက္ေလး ရယ္ ။ အဲဒီႏွစ္က မဂၤလာ ေဆာင္ၿပီးေနာက္ ေတာ႕
ေရႊစက္ေတာ္ ဘုရားပြဲကို ေရာက္သြား ခဲ႕ တယ္ေလ ခုခ်ိန္ထိေတာ႕ မေရာက္ျဖစ္ေတာ႕ ဘူး သြားလဲမသြားခ်င္ခဲ႕
ဘူး ေရႊစက္ေတာ္ ဘုရားပြဲမွာ ေပ်ာ္ရႊ႔င္ခဲ႕ ၾကတယ္ မန္းေခ်ာင္း ေရေအးေအး ဆင္းစိမ္ ရတာအင္မတန္မွ စိတ္
ေက်နပ္စရာပါ အလြန္ပူတဲ႕ရာ သီၾကားမွာေပါ႕။ ေနာက္ျပန္လာၿပီးမၾကာခင္ သၾကၤန္က်ေရာေလ.....အဲႏွစ္က
အိမ္က ကားနဲ႕ အတူတူလည္ျဖစ္ခဲ႕ ၾကတာအမွတ္တရပါ သည္ေန႕ေတာ႕ ညီမေလးကိုလြမ္းပါရေစ
လြမ္းဦးမယ္ လြမ္းခြင္႕ျပဳပါ့ ကိုကို႕ရဲ႕ အသက္ကေလး ေရ..................

ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၁၂)

ဒီလိုနဲ႕ ကိုကိုတို႕ ခဏ အခ်ိန္ေတာ္ေတာ္ၾကာအထိ ေ၀းခဲ႕ ရျပန္တယ္ညီမေလးေရ ညီမေလး ေညာင္ပင္ေလးေစ်းမွာ ေစ်းေရာင္းထြက္ေတာ႕ ကိုကုိ မလာႏိုင္ခဲ႕ဘူး မကူညီႏိုင္ေတာ႕ဘူး ေနာ္၊ ကိုကို႕ ရင္က လြမ္း တယ္ သတိရေနေပမယ္႕ မလာျဖစ္ေတာ႕ဘူး အရမ္းခ်စ္ေနမိၿပီ ဒါေပမယ္႕
ညီမေလးကို မေျပာထြက္ခဲ႕ ပါဘူး မေျပာျဖစ္ခဲ႕ ပါဘူး ၊ ရင္ကအခ်စ္ေတြျဖဴစင္ျခင္း အတြက္ တာ၀န္ယူရဲတယ္ ကိုကို တို႕ႏွစ္ေယာက္ လံုး တစ္ေယာက္ရင္ကို တစ္ေယာက္ေဖါက္ ျမင္ရေလာက္ေအာင္ကိုခ်စ္ခဲ႕ၾကတယ္ ဆိုတာ ညီမေလးအသိပါကြယ္ ကိုကိုကေခ်ာင္ထဲမွာပဲ တခ်ိန္လံုးရွိေနတာေပါ႔ ဖံုးေလးေတာင္မွ ခဏခဏ မဆက္ျဖစ္တဲ႕ ဘ၀ေတြရင္နာရ လြန္းပါတယ္ေလ.....။ တေန႕ အသံေတြအားလံုးတိတ္ဆိတ္
သြားတဲ႕တစ္ေန႕ ေရာက္တဲ႕ အထိ အခ်ိန္အေတာ္ၾကာ ႀကီးေစာင္႕စားခဲ႕ ရျပန္တယ္ ၊ ကိုကိုတို႕ တေန႕ မေတြ႕မျဖစ္ ေတြ႕ရ မဲ႕ အေၾကာင္းရင္း ကရွိေနသလို ေနာက္ဆံုး ထာ၀ရေ၀းရ မယ္႕ အေၾကာင္းက ရွိ ေနတယ္ဟုတ္....။ ႏွစ္ ႏွစ္ေလာက္နီးပါး ကိုကိုတို႕ ေ၀းခဲ႕ ၾကရ ၿပီးတဲ႕ ေနာက္မွာ
ကိုကို႕ ရင္ေတြမခံစားႏိုင္ေလာက္ ေအာင္ျဖစ္ရလို႕ ညီမေလးဆီ အတင္းေရာက္ေအာင္လာခဲ႕ တယ္ တေန႕ မွာ ညီမေလးကို ခ်စ္တဲ႕ အေၾကာင္း
ေျပာျဖစ္ခဲ႕ တယ္ေလ ....၊ ညီမေလး က ကိုကို႕ ကိုမသိဟန္ေဆာင္ ေနခဲ႕ လို႕ကိုကို ဘာလုပ္ရမယ္ မွန္းမသိခဲ႕ တာ ေတာ္ေတာ္ ရယ္ခ်င္စရာ
လား ငိုခ်င္စရာလား မေ၀ခြဲတတ္ခဲ႕ ဘူး ဒါေပမယ္႕ ေသခ်ာတာက ကိုကို႕ ဘ၀ဟာ ညီမေလးနဲ႕ မတန္ ေတာ႕ ဘူးလို႕ ကိုကိုထင္ခဲ႕ တာလဲပါမွာေပါ႕ ကိုကိုက တစ္ခုလပ္ ေလ....။ အဲလိုလဲ မဟုတ္ျပန္ဘူးမို႕လား ညီမေလး လက္ထပ္ရမယ္႕သူ ရွိေနႏွင္႕ ၿပီလား .....အေတြးထဲမွာေတာ႕ ကိုကို တစ္ေယာက္တည္း ရႈပ္ရွက္ခတ္ေနတာ အခ်စ္စစ္အခ်စ္မွန္ တို႕ရဲ႕လမ္း မေျဖာင္႕ ျဖဴးဘူးဆိုတာ အမွန္ပဲလား ေတြးယင္း ရင္မွာ ေနလို႕ မရခဲ႕ ပါ။ ခက္တာက တေန႕ ေတာ႕ ကိုကို႕ အေဖက ဆိုလာတယ္ အိမ္ေထာင္ ထပ္ျပဳဖို႕ ခ်စ္သူ လက္ဆုပ္ လက္ ကိုင္ မရွိေတာ႕ သူတို႕ ရွာၿပီးေပးစားမယ္ ဘာညာေတြျဖစ္ကုန္ေရာ ညီမေလး ကိုကိုဘယ္လို လုပ္ရပါ႕မလဲ လြမ္းေနတာ သတိရေနတာေတြအားလံုး
လႊင္႕ပစ္ လိုက္ရ ေတာ႕မလား အဲလိုလဲ ဟုတ္ေသး ပါဘူးေလ...။ ဒါနဲ႕ပဲ ေကာင္မေလးေတြနဲ႕ ေတြ႕ ၾကည္႕ ဆို ၿပီး ေအာင္သြယ္ ေတာ္ေတြနဲ႕ စီ
စဥ္ၾက ျပန္တယ္ ကိုကိုလည္း မေနသာေတာ႕ စိတ္ မ၀င္စားေပမယ္႕ ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ေတာ႕ ေတြ႕ ျဖစ္လိုက္တယ္ ဒါေပမယ္႕ ဘာမွျဖစ္မလာ
ခဲ႕ ပါဘူး ။ ကိုကို႕အေတြးထဲမွာတစ္ကယ္ခ်စ္တဲ႕သူ နဲ႕ မွပဲ ဘ၀ တစ္ခုကို တူတူ တည္ေဆာက္ခ်င္ခဲ႕ တာ ။ တစ္ကယ္ခ်စ္တဲ႕သူနဲ႕ မွပဲ ဘ၀ တစ္ခုလံုး ပံုေပး ၿပီးလံုး ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္း ေျမ႕ သာယာတဲ႕ ႏွစ္ကိုယ္ တူဘ၀ ေလး ထူေထာင္ တည္ေဆာက္ခ်င္ခဲ႕ တာမို႕ ညီမေလးကိုပဲ ေစာင္႕ ေမွ်ာ္ေနမိခဲ႕ တယ္ တကယ္ေတာ႕ ညီမေလးလဲ မေနသာပါဘူး ေနာ္ တစ္ကယ္တန္း ညီမေလး၀န္ခံတဲ႕ အခ်ိန္မွာေတာ႕ ကိုကို တအား ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႕ ရေတာ႕တာေပါ႕ ....။ တေန႕ ညီမေလး ကိုကို႕ကို အိမ္ ကမိန္းမ ေပးစားေတာ႕မယ္ ဆိုတာ သိတဲ႕ အခ်ိန္ အဲဒီေအာင္သြယ္ေတာ္ဆီ ညီမေလးေရာက္ ခဲ႕ တယ္ ညီမေလးနဲ႕ အိမ္ခ်င္း တစ္လမ္းပဲျခားတာကိုး.....ကိုကိုတို႕ ေပ်ာ္ရႊင္ခဲ႕ရၿပီေပါ႕ညီမေလး ကိုေမွ်ာ္လင္႕ ေစာင္႕ စားေန တဲ႕ ကိုကိုလည္း ၀မ္းေျမာက္စြာနဲ႕ ညီမေလးကိုဘ၀တစ္ခုလံုး ေပးျဖစ္ ခဲ႕ တယ္ အဲဒီေန႕ က LION CITY RESTAURANT ရဲ႕ GOLDEN
DRAGON HALL မွာ ဧည္႕ပရိတ္သတ္ စံုလင္စြာနဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ျခင္း ေတြ ခေညာင္း ၿပီး လက္ထပ္ပြဲ က်င္းပျဖစ္ခဲ႕ တယ္ေလ ၿခိမ္႕ၿခိမ္႕သည္းေပါ႕....

ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၁၁)

ခံစားရ တာမ်ားေတာ႕လည္း စိတ္ညစ္သည္ေလ...ထိုစဥ္က စိတ္ဓါတ္ေတာ္ေတာ္ က်ေနခဲ႕
ေလေတာ႕ စက္ရံုမွာပဲ ေပေပ ေတေတ ေနျဖစ္ခဲ႕ သည္ေလ ။ ခ်စ္ခင္တြယ္တာ ၾကင္နာျခင္း
ကား ေကြကြင္း ေနာက္ဆံုး ရွိ ေခ်၏ ။ လို႕သာေျပာင္းပစ္ခ်င္ေတာ႕တယ္။ ငါရင္နာေနတာနင္ၾကည္႕ရက္သလား
၀ိုင္း.....
အင္းငါ တို႕ေတြကေ၀းခဲ႕ ၿပီးသား ပဲေလ အဲဒီအခ်ိန္မွာနင္႕အေဖဆံုးခါနီးက ငါ႕အေဖကိုေျပာသြားတဲ႕စကားငါ ျပန္
ၾကားတဲ႕ အခါ ရင္နာယံုကလြဲၿပီး ဘာတတ္ႏိုင္ေသးလို႕လဲ ။ အားလံုဟာကံၾကမၼာ ကိုပံုခ်လို႕မရခဲ႕ေတာ႕ေလ ငါမွားတာလဲ
ပါမွာေပါ႕ ၊ နင္႕အေဖက နင္႕ကို ငါနဲ႕ လက္ထပ္ေပးယင္ စိတ္ခ်ရၿပီ ခုေတာ႕ထင္သလိုျဖစ္မလာပဲ ငါက အယင္အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္လို႕ စိတ္မခ်မ္းသာျဖစ္ရတယ္လို႕ေျပာသြားတာ ငါ႕အေဖလဲ အရမ္းစိတ္ မေကာင္းျဖစ္ခဲ႕ ရတယ္ သူ႕သူငယ္ခ်င္းအရင္းကမဆံုးခင္ ဆံုးကာနီး အခ်ိန္ေတြ႕ ေတာ႕ေျပာသြားခဲ႕တာ ငါကေတာ္ေတာ္ၾကာမွ ျပန္မၾကားတာ ငါဟာ တခုလပ္ဆိုတဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္တခုတည္းနဲ႕ ဘယ္သူ႕ကိုမွ ရင္မဆိုင္ရဲစြာ လူေတြနဲ႕ခပ္ ေ၀းေ၀း ေနခဲ႕တယ္ လူေတာ မတိုးေတာ႕ဘူးေလ....နင္႕အေဖဆံုးတဲ႕ ေန႕က ငါလာခဲ႕ ပါတယ္နင္တို႕ ၿခံကိုေလ ငါဦးကို ေနာက္ဆံုးလာႏႈတ္ဆက္ ခဲ႕ ပါေသးတယ္ ဟာ သီးကငါ႕ကို သားတစ္ေယာက္လို ခ်စ္ခဲ႕တာ ငါအသိဆံုးပါ နင္နဲ႕ငါ႕ရဲ႕ၾကား ကရင္ခုန္သံလဲနင္နဲ႕ ငါ အသိဆံုးပါဟာ.....ခုေတာ႕ အားလံုးေၾကကဲြၾကရၿပီေလ....ေတြးမိယင္စိတ္မေကာင္းျဖစ္ရတယ္ ခုခ်ိန္ထိ ငါတို႕ေတြ အတိတ္ကေရစက္ မရွိခဲ႕လို႕သာ ေပါ႕ ေ၀းခဲ႕ ၾကရတယ္ လြမ္းခဲ႕ၾကရတယ္...ငါ႕ရင္က နင္႕အတြက္ပါႏွစ္ဆ တိုးၿပီးခံစားေနတယ္ နင္အိမ္ေထာင္ျပဳေတာ႕မယ္႕ သတင္းလဲၾကားေရာငါတုန္လႈပ္ ခဲ႕ ရတယ္ ဒါေပမယ္႕ငါ႕မွာ လက္တြဲႏိုင္စြမ္းမရွိတဲ႕မ်က္ႏွာငယ္ ရတဲ႕ဘ၀ပါ ဟာ နင္႕ရဲ႕ မဂၤလာပြဲကို ငါမလာျဖစ္ပါဘူး နင္႕ မဂၤလာပြဲလာဘ္တိတ္ မွာစိုးရြံ႕မႈ ေတြနဲ႕ ငါ တစ္ခုလပ္ဘ၀နဲ႕ သိမ္ငယ္ေနခဲ႕ တာဟိုးေ၀းေ၀းမွာတစ္ဘ၀စာအလြမ္းေတြရင္မွာသိမ္းလို႕....
တေန႕ ငါ႕ငယ္သူငယ္ခ်င္း စိုးေအာင္(၂) မဂၤလာေဆာင္အသြား ငယ္ငယ္ေလးတည္းက တရုတ္စာ တက္ရင္းခင္ခဲ႕တဲ႕ ေဘေဘးနဲ႕ ျပန္ေတြ႕ခဲ႕တယ္ အဲဒီအခ်ိန္္...၀မ္းနည္းအားငယ္ေနတဲ႕ အခ်ိန္ ငါ႕ရဲ႕ ၀ိဥာဥ္ခိုလႈံရာ အရိပ္ ငါ႕ရဲ႕ ၀မ္းနည္းမႈေတြေျဖသိမ္႕ေပး ႏိုင္တဲ႕ ငါ႕ရဲ႕ညီမေလး ကိုငါရွာေတြ႕ခဲ႕တယ္ ငါပဲမွားမွား ဘယ္သူပဲမွားမွား ငါ႕ကိုမွန္တယ္လို႕ အယင္ဦးေအာင္ေျပာတတ္တဲ႕ ငါ႕ရဲ႕ညီမေလးနဲ႕ ျပန္ဆံုခဲ႕တယ္ တကယ္႕ကိုတိုင္ပင္ေဖာ္ တိုင္ပင္ဖက္ ညီမေလးကို ျပန္ေတြ႕ခ်ိန္မွာေတာ႕ ကိုယ္တိုင္ လူေတာမတိုးရဲတဲ႕ သိမ္ငယ္ေနတဲ႕ ကိုယ္႕ကိုေတာ္ေတာ္နားလည္ေပး ယင္းလူေတာတိုးေအာင္ ကူညီခဲ႕မွန္း တျဖည္းျဖည္းနဲ႕သိခဲ႕ ရတယ္ တေန႕ ညီမေလးဖံုးဆက္လာတယ္ သူသတိုးသမီး၀တ္စံု အငွားဆိုင္ဖြင္႕ ခ်င္လိုကကူ ညီပါတဲ႕ မိတ္ကပ္ သင္တန္းနဲ႕ ပန္းထိုးသင္တန္းတက္ခ်င္တယ္စံုစမ္းေပးပါဆိုလို႕စံုစမ္း
ေပးယင္း သင္တန္းပါလိုက္အပ္ေပးခဲ႕ ရတယ္ အဲဒီမွာပဲ လူေတာမတိုးတဲ႕ သိမ္ငယ္စိတ္ကို ပထမဆံုးေဖ်ာက္ေပးေတာ႕ တာပဲ သူ႕ကိုကူညီခိုင္းယင္း လူေတာထဲ လူ႕ပါတ္၀န္းက်င္ထဲ ျပန္၀င္ခိုင္း တာေပါ႕ ။ သင္တန္းက ၀ိုင္အမ္စီေအ မွာ တခါတခါ ႀကိဳပို႕ လုပ္ေပးခဲ႕ရတယ္ တခါတခါ လည္း ေမာင္ႏွမ အရင္းေတြလို စိတ္ေကာက္တတ္ခဲ႕ တယ္ ၊ဆိုင္ဖြင္႕ကာနီး မွတ္မွတ္ရရ ကင္မရာကုိပိုင္ႏိုင္စြာ ကိုင္ႏိုင္တဲ႕ကိုကို႕ ကို အားကိုးအကူညီေတာင္းတယ္..၊ေမာ္ဒယ္ေတြနဲ႕ သူ႕ဆိုင္က၀တ္စံုေတြကို ဓါတ္ပံုရိုက္ဖို႕တဲ႕ အဲဒီေန႕ညကနည္းနည္းမိုးခ်ဳပ္သြားတယ္၊ တျဖည္းျဖည္း သံေယာဇဥ္ေတြတြယ္လာခဲ႕ေတာ႕တယ္ တေန႕မထင္မွတ္ပဲကံ ၾကမၼာ ကေမႊေလေတာ႕ညီမေလးသိကၡာပြန္းပဲ႕ မွာကိုေၾကာက္ခဲ႕လို႕ ေ၀းေ၀း ေနခဲ႕ ရတယ္ အဲဒီအခ်ိန္မွာ တေယာက္နဲ႕တေယာက္ သံေယာဇဥ္ အရမ္းႀကီး ၿပီး ခင္မင္မႈမပ်က္ ပဲ ခပ္
ေ၀းေ၀းေနခဲ႕ ေတာ႕တယ္.....ညီမေလးရဲ႕ ဆိုင္ဖြင္႕ပြဲက အျပန္မွာ အတင္းစကား စၾကားခဲ႕ ရလို႕ ညီမေလးက လည္း တခ်ိန္က ကိုယ္ တို႕ ကုန္သည္အသိုင္း၀ိုင္းနဲ႕ ပါတ္သက္ဖူးခဲ႕တာကိုး.........

ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၁၀)

စာခ်ဳပ္မ်ားမေတြ႕ရေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ေတာ္ စိတ္ပ်က္သြားခဲ႕ ရသည္ ထို႕ျပင္ အိမ္ေထာင္ဦး
တြင္ရေသာ ကေလးကိစၥ ကၽြန္ေတာ္ေတာ္ စိတ္ထိန္းရေလသည္ ။ လက္လြန္သြားၿပီးမွသိခဲ႕ရသည္
မို႕ကၽြန္ေတာ္မအားစဥ္ မွာပင္ လက္သည္လက္ခ်က္ျဖင္႕ ဖ်က္ခ်ခဲ႕ ျခင္းပင္ ကၽြန္ေတာ္ နားမလည္
ႏိုင္ ျဖစ္ခဲ႕ ရသည္ ေက်ာခ်မွဓါးျပမွန္းသိရေသာအျဖစ္ပါ ၊ အခ်စ္ဆိုတာေနာင္တေကာင္းေကာင္း
ရေစႏိုင္တာ ခုမွသိသည္ေလ သို႕ေသာ္ မိန္းမသားအားလံုကို မဆိုလိုပါ ၊ အျခားေကာင္းမြန္ေသာ
အမ်ိဳးသမီး မ်ားစြာရွိပါလိမ္႕မည္...ယၡဳေခတ္တြင္ ပိေတာက္ဆိုပိေတာက္ တစ္ေညွာင္႕ ဆို
တစ္ေညွာင္႕ လုပ္မရမွန္းသိေလၿပီ ေတာ္ပါၿပီ မိန္းမေတြကို စိတ္နာတယ္ ၊သို႕ေပမင္႕ထိုမိန္းမမ်ား
ကိုခ်စ္မိေနေသးေသာေၾကာင္႕ ၀တ္ေၾကာင္ကိုမ စြန္႕ႏိုင္ပါေခ် :P ဆက္ေျပာျပခ်င္ပါေသးသည္
ဇတ္လမ္းအဆံုးထိေပါ႕၊ ကၽြန္ေတာ္တုိ႕ တရားမမႈအျဖစ္ျဖင္႕ ရံုးေရာက္ခဲ႕ သည္ ငါးႏွစ္နီးပါး
ၾကာျမင္႕ခဲ႕ ေလသည္ အမႈ တြင္ သူမရႈံးသြားေတာ႕ အိမ္မွဖယ္ေပး ရေလသည္ ။
ထိုေန႕တေန႕ကမ်က္ ၀ါးထင္ထင္ ကၽြန္ေတာ႕ မ်က္လံုးမ်ားျဖင္႕တပ္အပ္ ျမင္လိုက္ရပါသည္
တပါးေသာေယာက္်ား တစ္ဦးႏွင္႕ ေပၚေပၚ ထင္ထင္တြဲသြားလာျခင္းကို ၊ ရင္ထဲမွက်င္ခနဲခံစားလိုက္
ရသျဖင္႕ သူမကိုမခ်စ္ေတာ႕တာ မဟုတ္ေၾကာင္း သိရျပန္ေလသည္ ခက္သည္က ကၽြန္ေတာ္သည္
မည္သို႕ခံစားမႈမ်ိဳးခံစား ရသည္ကိုမသိခဲ႕ ေတာ္ေတာ္ခံစားခဲ႕ ရေလသည္ ကိုယ္႕ကို ႏြားဟု
က်ိန္ဆဲမဆံုး ခ်စ္ေသာ အစြဲလန္းႀကီးလွေသာစိတ္ကို အျပစ္တင္ရေပဦးမလား ခက္သည္ စိတ္ဆို
သည္ ကိုင္တြယ္ရန္ခက္ခဲေသာအရာျဖစ္ေခ်၏၊ အျပင္ပန္း ဘာမွမျဖစ္သလိုေနႏိုင္ခဲ႕ ေသာ္လည္း
ရင္ထဲမွာႀကိတ္ခံစား ေနရေလေတာ႕ ငါးႏွစ္ကာလဟာေတာ္ေတာ႕ ကိုၾကာသြားခဲ႕ ေလသည္
ထိုေန႕တစ္ေန႕မွ စၿပီး ေဖါက္ျပန္ျခင္းကိုလက္ေတြ႕သက္ေသ ျပႏိုင္ရန္ အျပင္းအထန္ႀကိဳးစားခဲ႕
သည္ ၊ အမႈရႈံးသြားၿပီးေနာက္ အိမ္ေျပာင္းသြားေသာေနာက္သို႕ သတင္းေထာက္ သူငယ္ခ်င္းတဦး
ကို ေနာက္ေယာင္ခံလိုက္ေစသည္ ၊ ေျပာင္းသြားေသာ ေနရာကိုတိတိက်က်သိရန္ႏွင္႕ တရား၀င္
ကြာရွင္းျပတ္စဲရန္ သူမသည္အလြန္ေခါင္းမာခဲ႕ေလသည္ အမႈအေရးနိမ္႕ သြားသည္႕ကာလ၌
တြင္ ပင္ ကၽြန္ေတာ႕အားမကြာရွင္းပဲလွ်က္ အျခား တစ္ေယာက္ႏွင္႕ ရဲရင္႕စြာေဖာက္ျပန္ခဲ႕ေလသည္
ထိုအမႈမ်ိဳးတြင္ ကာေမသုမိစာၦဆာရကံ ႏွစ္ဦးစလံုးအျပစ္သင္႕ ေၾကာင္းသူမ မသိရွိခဲေလသည္လား
သို႕မဟုတ္ သူတပါး မယားအား ၾကာကူလီ ရိုက္တတ္ေသာ သူကမသိေပျခင္း ေလာ ေတြးမရခဲ႕ပါေခ်၊
သူတို႕ ေျပာင္းေရႊ႕ေနထိုင္ရာရန္ကုန္ၿမိဳ႕ ႏွင္႕အတန္ငယ္ေ၀းေသာ ၿမိဳ႕သစ္တစ္ခုသို႕ ကၽြန္ေတာ္ေျခခ်
မိေလေတာ႕သည္ ထိုအရပ္တြင္ေျခာက္လစာအခန္းငွားကာ လက္ပူး လက္က်ပ္မိႏိုင္ေရး အလို႕ငွာ
ႀကိဳးပမ္းခဲ႕ ရေလသည္။ မိမိ၏ တပည္႕မ်ား ကိုလည္းပန္းရန္အသြင္ျဖင္႕တနည္း ဆိုက္ကားသမား
ေရသန္႕ပို႕သူ စသည္႕အသြင္ျပင္မ်ားျဖင္႕ သူမ၏အိမ္သို႕ ၀င္ထြက္ေစခဲ႕သည္၊ လိုအပ္ပါက တရားရံုးတြင္
သက္ေသခံေစႏိုင္ရန္အလို႕ငွာ၊ခ်စ္ၾကတုန္းကေတာ႕ လင္မယား ကြဲသြားတဲ႕ အခါၾကျပန္ေတာ႕ရန္သူ
သဖြယ္ျပဳမူခဲ႕ေသာမိမိ ၏စိတ္ကို ယၡဳ အခ်ိန္ ၌ တရားရေစခဲ႕သည္ ေတာ္ေတာ္ တရားက်ခဲ႕ မိေလၿပီ
ညတစ္ည သူတို႕ႏွစ္ေယာက္လံုးအိမ္တြင္ ရွိေသာည ထိုရပ္ကြက္မွ သက္ဆိုင္ရာလူႀကီးမ်ား အား သူ မ
တို႕အိမ္ကို ကၽြန္ ေတာ္တို႕ႏွစ္ဦး လက္ထပ္ စာခ်ဳပ္ ျပလွ်က္ ဧည္႕စာရင္း စစ္ေပးရန္ေတာင္းပန္ရ ေလသည္
ထိုစဥ္က ထိုရပ္ကြက္၏ လူႀကီးမ်ား သမာသမတ္ရွိခဲ႕ပါ၏ ကၽြန္ေတာ႕အလွည္႕ေပါ႕ သို႕ေပမင္႕
ကၽြန္ေတာ္ေဗြ မယူျဖစ္ခဲ႕ပါ ခ်က္ျခင္းလက္ငင္း ထိုသူ ကိုအခ်ဳပ္ထဲထည္႕ႏိုင္ေပမင္႕ လူတစ္ဦးတစ္ေယာက္ကို
နစ္နာေစရန္ ကၽြန္ေတာ္မလုပ္ရက္ မလုပ္ျဖစ္ခဲ႕ ပါ သူမအား ကြာရွင္းေပးရန္သာ ေတာင္းဆိုခဲ႕သည္ေလ...

ကၽြန္ေတာ႕ခ်စ္သူမ်ားအေၾကာင္း(၉)

ကိုယ္႕စိတ္ကို ကိုယ္အစိုးမရ ႏိုင္ခဲ႕ ပါဘူး ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ဒီအေၾကာင္းအရာေရး
ေနယင္းက ဟိုအေၾကာင္းအရာ ေရာက္လိုက္နဲ႕ ကိုယ္႕ကို ဘာျဖစ္ေနမွန္းမသိခဲ႕ ပါ
ေန႕လည္ အလုပ္ေတြ မ်ားၿပီး ပင္ပန္းလြန္းလို႕ထင္ပါ႕ ခက္တာက ညေန ညေနအိမ္
ျပန္ေရာက္တာလဲ ေနာက္က်တာႏွစ္ရက္သံုးရက္ရွိ သြားၿပီ ေတာ္ေတာ္ေနာက္က်တယ္
ဆရာေတြ ဆရာမေတြအေၾကာင္းေတြးေန ယင္းနဲ႕ ခ်စ္သူ ေတြဆီ စိတ္ျပန္ေရာက္သြား
ျပန္ေပါ႕ အဖတ္မတင္တဲ႕ ရည္းစား ႏွစ္ေယာက္ေလာက္ ရွိခဲ႕ ဖူးၿပီးေက်ာင္း ထဲမွာ
ေယာင္ေပေပ လုပ္ေနစဥ္က ခ်စ္သူ ရည္းစား မထားျဖစ္ေတာ႕ ပါ အဲဒီမွာ စေတြ႕တာပဲ
ဘာေတြ႕လဲ ေမးယင္ မီးနဲ႕ ပါလို႕ေျဖရ မွာေပါ႕မေကာင္းေပမယ္႕လည္း သတိရဆဲ အ
ေတြးထဲမွာ မွတ္မိဆဲ သူ႕ရဲ႕ပုံရိပ္ ေတြ ထင္လာ၀ို႕တ၀ါး တကယ္ခ်စ္ခဲ႕တယ္ တကယ္
ညားခဲ႕တယ္ ၊တကယ္လဲကြာရွင္းခဲ႕တယ္၊ အျပစ္ရယ္လို႕ မေျပာခ်င္ေပမယ္႕ လူမႈေရး
ေဖါက္ျပန္တဲ႕ အျပစ္ႀကီးပါ ခက္တာက အခ်စ္ခဲ႕ ဆံုး မို႕လို႕ လားေတာ႕မသိပါဘူး မုန္း
တာေတာင္မွျပည္႕ျပည္႕ ၀၀ မုန္းလို႕ မရ ခဲ႕ ေတာ္ေတာ္ဆိုးတဲ႕ စိတ္ပါပဲ သူနဲ႕ခြဲ ခြာဖို႕
ျဖစ္လာရတဲ႕ အေၾကာင္းအရင္းေတာ႕ ေျပာျပ ၿပီးသားေလ ဒါေပမယ္႕ အေသးစိတ္ေလး
က်န္ေနေသးတယ္ အဲတာေျပာျပယင္အတင္း ေျပာတတ္ တဲ႕ ေကာင္လို႕ ထင္ၾကမွာစိုးရိမ္
မိပါတယ္ ဒါေပမယ္႕ ေျပာ ျပ ခ်င္တယ္ ခြင္႕ျပဳၾကပါ ေနာ္........
.................................................................................................................

သူမ ႏွင္႕ ကၽြန္ေတာ္ ႏွစ္ဖက္မွ်ၾကည္႕မွျဖစ္ေပမည္ အေၾကာင္းရင္းမွန္က ဘာပါနည္းေမး
ခြန္း ရွိ ယင္ ေတာ႕ အေျဖရွိလိမ္႕မည္ ၊ ခက္သည္ကား အမွန္တရား မဟုတ္ေသာ အရာ ကို
သူမဆုပ္ကိုင္ တတ္ေလသည္ အျပင္လူ (မိဘအသိုင္း၀ိုင္း) အျမင္မွာ သူမလံုး၀ မေကာင္းခဲ႕
ကၽြန္ေတာ႕ မိသားစု ႏွင္႕ တည္႕ေအာင္ မေနခဲ႕ အသံုးျဖဳန္း ႀကီးလြန္းလွေခ်၏။ ထိုအခ်က္မ်ား
ပင္လွ်င္ေတာ္ေတာ္ခက္ေနၿပီမို႕ ဆက္ေျပာရမွာနဲနဲ ခက္သည္ ေနာက္ထပ္အခ်က္တခ်က္ က်န္
ေနခဲ႕၏ ၊ ထိုသည္ကား အိမ္ေထာင္ရွင္မတစ္ ေယာက္အတြက္ မျဖစ္သင္႕ေသာကိစၥ ျဖစ္ေခ်၏
အဘယ္႕ေၾကာင္႕ဆိုေသာ္ အပ်ိဳဘ၀က မ်က္ႏွာမ်ား ျခင္းကို မျပင္ႏိုင္ခဲ႕ ျခင္းပင္..........
တစ္ဦးတည္းေသာ သမီး ျဖစ္သည္႕အေလ်ာက္ ဆိုးသည္၊ဆိုးတတ္သည္ကိုလက္ခံ ပါသည္
သို႕ေသာ္ မဆိုးသင္႕မဆိုးထိုက္ေသာ ကိစၥမ်ားတြင္ပါ ဆိုးျခင္း ျဖစ္ေလသည္ အိမ္ေထာင္ျပဳလိုက္
ၿပီ အိမ္ေထာင္က်ၿပီ ဟု ဆိုတည္းကနဂိုမူလ အက်င္႕စရိုက္မ်ားကို ျပဳျပင္ရမည္ျဖစ္သည္႕အ
ေလ်ာက္ သူမ မျပဳျပင္ႏိုင္ခဲ႕ပါေခ် ၊ကၽြန္ေတာ္ သည္အိမ္ေထာင္က်ၿပီဟု ဆိုတည္းက မည္သူ႕
ကိုမွ်စိတ္တြင္ မထားေတာ႕ မည္သူ႕ကိုခ်စ္ဖူးသည္ မည္သူႏွင္႕ခ်စ္ခဲ႕ဖူးသည္ အစရွိသည္တို႕
ကိုတတ္ႏိုင္သမွ်ေမ႕ေဖ်ာက္ပစ္ ခဲ႕ ကာ ႏွစ္ကိုယ္တူ ဘ၀ ေပ်ာ္ရႊင္ခ်မ္းေျမ႕ သာယာေသာ ခရီး
လမ္းကိုလွမ္းေလွ်ာက္ရန္ အသင္႕ ျဖစ္ခဲ႕သည္ ျဖစ္ေအာင္ လည္းျပင ္ဆင္ခဲ႕ သည္။ ကၽြန္ေတာ္
မိဘလုပ္ငန္းကို ဆက္လက္လုပ္ကိုင္ သျဖင္႕ အိမ္ႏွင္႕ အေတာ္ေ၀းေသာ စက္မႈဇံု တြင္ စက္ရံုတာ
၀န္ခံအျဖစ္လုပ္ကိုင္ခဲ႕ ေလသည္။ သူမ ကေတာ႕အိမ္မွာပင္အခန္႕သား ၊ စက္ရံုတာ၀န္ခံဆိုေပမင္႕
စက္ရံုမွာလည္း ထူေထာင္ခါစ ျဖစ္သျဖင္႕ အလုပ္မ်ားေလသည္မို႕ စက္ရံုႏွင္႕အိမ္ သည္လည္းေ၀း
လြန္းလွသည္မို႕ ေန႕စဥ္နီးပါး အိမ္ျပန္ေနာက္က်ခဲ႕ ေခ်သည္ စီးပြား သြားရွာသည္ဟု မျမင္ႏိုင္ခဲ႕
ပါေခ်၊ ထိုသို႕ဆိုလွ်င္သူမ မည္သို႕ျမင္ပါသနည္း ဆိုေသာ္ မိဘထံတြင္ ထမင္းစားကၽြန္ခံ လုပ္ေန
သည္ဟုျမင္ေလသည္ သူမ၏ အျမင္မွာ ဆိုးရြားလြန္းလွေခ်၏။ ထို႕ ေၾကာင္႕အိမ္ျပန္ေနာက္က်
ေလတိုင္း သူမႏွင္႕စကားမ်ား ရေလသည္ ကၽြန္ေတာ႕အျပစ္မွာ အိမ္ျပန္ေနာက္က်တိုင္း အိမ္အ၀မွ
သူမ၏မ်က္ႏွာကို လွမ္းၾကည္႕ ျခင္းျဖစ္သည္ အလုပ္ပင္ပန္းလာသည္႕ အေလ်ာက္ စကားမမ်ားလို
သျဖင္႕ မ်က္ႏွာညိဳေသာေန႕ မ်ားတြင္အိမ္မွ ျပန္ထြက္ခြာေသာ ေန႕မ်ား ရွိေလသည္။ အိမ္မွာမအိပ္
ပဲဘယ္မွာအိပ္သနည္း ဆိုေသာ္ တခါတရံ စက္ရံုသို႕ျပန္၏ တခါတရံညီဖြင္႕ထားေသာစားေသာက္
ဆိုင္ အေပၚထပ္တြင္ အဲယားကြန္းဖြင္႕ စားပြဲခင္း ၿခံဳ အိပ္၊သို႕မဟုတ္ ထိုစဥ္က ခင္မင္ေသာအေပါင္း
အသင္းသူငယ္ခ်င္းအိမ္တြင္ တခါတရံအိပ္တတ္ ေလသည္ ထိုသည္ကား ကၽြန္ေတာ႕အမွားျဖစ္
ေလသည္။ထိုညမ်ိဳး မ်ားတြင္ မည္သူအိမ္သို႕လာ သည္ မည္သူမည္သည္႕အခ်ိန္မွျပန္သြားသည္
ဆိုသည္႕သတင္း မ်ားၾကားေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ သူမအားယံုၾကည္စြာပင္၊ ထိုယံုၾကည္
မႈ သူမအား ခ်စ္ခင္ အလိုလိုက္မႈအေပၚ အခြင္႕ေကာင္းယူလိမ္႕မည္မထင္ခဲ႕ ပါေခ်။ တေန႕
ကၽြန္ေတာ္ ႏွင္႕သူမ ကၽြန္ေတာ႕မိဘအိမ္တြင္ ဘုန္းႀကီးဆြမ္းကပ္ ပရိတ္တရားနာ ရွိသျဖင္႕အသြား
ဆိုင္ကယ္အက္ဆီးဒင္႕ ျဖစ္ေလသည္ ကၽြန္ေတာ္ကား ဆိုင္ကယ္စီးနင္းရာတြင္ကၽြမ္းက်င္သတိရွိသည္႕
အေလ်ာက္ သူမကိုအသက္ အနၱရာယ္မွ ကာကြယ္ေပးႏိုင္ခဲ႕ ေသာ္လည္း ဘယ္ဖက္ေျခမွာဆံုးပါးလု
နီးပါး ျဖစ္ခဲ႕ေလသည္ သူမကေတာ႕ပြန္းပဲ႕ ဒါဏ္ရာမွ်ပင္ မရခဲ႕ပါေခ် ။ သမကိုကာကြယ္ေပးခဲ႕သည္
ဆိုျခင္းကိုလည္း ယေန႕တိုင္ လက္မခံေသးဟု ကၽြန္ေတာ္ ထင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ အတန္ၾကာေဆးရံု
တက္ခဲ႕ ရေလသည္ ထိုစဥ္က ရန္ကုန္ေဆးရံုႀကီး တြင္ PR မ်ားစတင္ကာစ အေဆာင္ ၅-၆ တြင္ မေန
ခ်င္ေသာကၽြန္ေတာ႕ အတြက္ အဆင္ေျပသည္က ဟာဂ်ီမေဒၚပု အေဆာင္ႏွင္႕ကပ္လွ်က္ PRIVATE
ROOM မ်ားပင္တည္႕ ၊ ေဆးရံုတြင္ပင္ခဏခဏ စကားမ်ားရေလသည္။အေၾကာင္း မရွိအေၾကာင္းရွာ
ကာ ရန္လုပ္ေလသည္မို႕၊ ေဆးရံုမွဆင္းေသာ္လည္း ခ်ိဳင္းေထာက္ႏွင္႕ကၽြန္ေတာ႕ အား အိမ္တြင္ထားခဲ႕
ကာ အေပါင္းအသင္းမ်ားႏွင္႕လည္ပတ္ၿမဲသာတည္႕ ကၽြန္ေတာ႕စိတ္တြင္ဘ၀ဆံုးၿပီဟု အေတြးကိုႏွစ္
သိမ္႕ရန္လည္းမႀကိဳးစား ေဖးမေျပာရန္လည္း ဆႏၵ ရွိဟန္မတူ ၊ကၽြန္ေတာ္ေတြးသလိုပဲ ေမာင္ဟာဘ၀
ဆံုးသြားၿပီဟု ေတြးသလားမေျပာတတ္ပါေခ်၊ ကၽြန္ေတာ္၏ မိဘမ်ားကေတာ႕ ေထာက္ပံ႕ၿမဲသာ ။
ထိုစဥ္က အလြန္ စိတ္ဆင္းရဲရေသာ ေန႕မ်ားပါေပ ထိုဒါဏ္ကို မခံႏိုင္ေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္လည္း
ခ်ိဳင္းေထာက္တကားကား ျဖင္႕စက္ရံုအခန္းသို႕ေျပာင္းေရႊ႕လာခဲ႕ သည္ နယ္ေျမလုျခင္းလားဟု မဆို
တတ္ခဲ႕ပါ ၊သူမကေတာ႕အႀကံစည္ရွိၿပီးသား ျဖစ္လိမ္႕မည္ ၿမိဳ႕ထဲတိုက္ခန္း ၏ပိုင္ဆိုင္မႈအေထာက္ထား
မ်ားကို တံဆိပ္ေခါင္းေပၚတြင္ မိတၱဴ ကူးကာ မိတၱဴ ကိုထားခဲ႕ၿပီး မူရင္းမ်ားကို ဘယ္ဆီသို႕ယူေဆာင္
သြားမွန္းမသိခဲ႕ ရေခ်။