ဟိုးအေ၀းကေမွာင္မဲတိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ၿမိဳ႕ေလးသို႕တတိယေျမာက္အလည္တစ္ေခါက္

အဲတာပဲခဏခဏေရးလို႕ ေျပာခ်င္လည္းေျပာၾကေပ႕ေစေတာ႕ ဒီတစ္ခါ အဲဒီၿမိဳ႕ ေလးကေမွာင္မေန
ေတာ႕ပါဘူးထူးထူးျခားျခား လင္းေနပါသတဲ႕ အင္းထားပါေတာ႕ေလ ခရီးထြက္ျဖစ္တဲ႕ကိစၥ ကေတာ႕
ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ မွာေက်ာင္းထိုင္ ေနတဲ႕ အေမ႕(ေယာကၡမ) အစ္ကို၀မ္းကြဲဘုန္းႀကီးရဲ႕ ကိုးဆယ္႕ခုႏွစ္
ႏွစ္ေျမာက္ ေမြးေန႕သဘင္ပါ  သြားမယ္မသြားဘူးနဲ႕ သြားျဖစ္လိုက္တဲ႕ခရီးပါ ဒီႏွစ္ကၽြန္ေတာ္ေျခ
အေတာ္ရွည္ပါတယ္ မုဒံုဆိုလည္းမျငင္း ဖ်ာပံုဆိုလည္းႏွစ္ေခါက္ အင္းမသြားေတာ႕ဘူးလို႕စိတ္ဒံုးဒံုး
ခ်မွသြားျဖစ္ လိုက္တဲ႕ေျမလတ္ေဒသ ခရီးေလးဆိုပါေတာ႕ ဒီတစ္ခါလည္းမိသားစုစံုညီပါပဲ သမီးေလး
ရယ္ သူ႕မာမားရယ္ သူ႕အဖြားရယ္ေပါ႕ ဒီတစ္ေခါက္ကေတာ႕အသြားခရီးမွာေန သာတာမေျပာပါနဲ႕
ေတာ႕ေနလို႕မရေအာင္ပူပါတယ္ ။ ရန္ကုန္က စထြက္ေတာ႕ မနက္ ၇ နာရီေက်ာ္ပါၿပီ တိုက္ႀကီးေရာက္
ေတာ႕ထံုးစံအတိုင္း ေဖာက္သည္ျဖစ္ ေနတဲ႕ လဘက္ရည္ဆိုင္ မွာ ခဏနားပါတယ္ အဆာေျပ လဖက္
ရည္ေသာက္ၿပီးေတာ႕ မွဆက္ထြက္ျဖစ္ၾကတယ္ ဒီလိုနဲ႕ ခရီးသြားေနက် ဆိုေတာ႕လည္းအက်င္႕လို
ေတာင္ျဖစ္ေနၿပီလားမသိပါဘူး လက္ပံတန္းမေရာက္ခင္ ဆီ၀င္ထည္႕ပါတယ္ ရန္ကုန္မွာ ၂၉၅၀က်ပ္
သာေရာင္းတဲ႕ ဒီဇယ္ ကဟိုင္းေ၀းမွာမို႕ လို႕လားမသိပါဘူး ၃၂၀၀က်ပ္ျဖစ္ေနတယ္ ။ကဲပါထားပါေတာ႕
လက္ပံတန္းေရာက္ေတာ႕ မိသားစုထမင္းစားျဖစ္ၾကတယ္ ေပါ႕ ထမင္းရယ္လို႕မယ္မယ္ရရ လည္း
မဟုတ္ပါဘူး ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႕သမီးကစားတတ္ေသာက္တတ္ေနၿပီမို႕လို႕ ဘလန္ဒါ မပါေတာ႕ဘူး
ေလ ဒါေပမယ္႕ကၽြန္ေတာ္က သိပ္မယံုၾကည္တတ္သူမို႕ မီးစက္ေသးေသး ေလးေတာ႕ပါလာပါတယ္
ခဏပဲ ေမာင္းၿပီးေတာ႕ ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ေရာက္ေတာ႕တယ္ ။အေမ႕ကို ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာထားခဲ႕
ၿပီး သမီးရယ္ သူ႕မာမားရယ္ ကၽြန္ေတာ္ရယ္က မေရာက္တာတစ္ႏွစ္ ရွိ ၿပီး ဖုန္ေတြအလံုးရင္း ေပါင္း
ျမက္ ေတြေတာလိုထေနတဲ႕ အဲဒီၿမိဳ႕ေလး ဆီကိုသုတ္ေျခတင္ၾကတာေပါ႕ အိမ္ရွင္းရေအာင္လို႕ပါ ။
လားလား အိမ္ေရာက္ေတာ႕ အိမ္ကို ျမက္ေတြက ကာဆီးၿပီးျမင္ရတယ္ အိမ္တံခါး ဖြင္႕လိုက္ေတာ႕
ဖုန္ အျပည္႕နဲ႕ ေပါ႔ ။ပါလာသမွ်ပစၥည္းေတြကားေပၚကခ် ၿပီး အိမ္ကိုစရွင္ၚရတယ္ ပထမဆံုး
ေရစည္လွည္း တြန္းတဲ႕သူကိုသြားရွာတာေပါ႕ ေရမွမရွိတာကိုး ။ အိမ္ရွင္း ၿပီးေတာ႕ ညေန ေလးနာရီ
ထိုးၿပီ  ဒါနဲ႕ ေရမိုးခ်ိဳး ၿပီး ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ကို ျပန္လာၾကေတာ႕တာေပါ႕ ကားဘီး ကေပါက္ေတာ႕
တာေပါ႕ ေပါင္းတည္ နတၲလင္း ဘယ္မွာမွဖါလို႕မရေတာ႕ ေနာက္ဆံုးႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ေရာက္မွ ဖါရ
ေတာ႕တာပဲ ေတြ႕တဲ႕ တာယာဆိုင္မွာ ေလထိုး ၿပီးဆက္ေမာင္းတာေပါ႕  ။ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ေရာက္ေတာ႕
ေမွာင္စၿပိဳးေနၿပီ ၊ အင္းကၽြန္ေတာ္တို႕အေရာက္ေနာက္က်ေတာ႕ ႀကိဳ႕ပင္ေကာက္ကအမ်ိဳးေတြလည္း
ေမွ်ာ္ၾက စိတ္ပူၾကနဲ႕ ေပါ႕ ၊ ဘုန္းႀကီးေက်ာင္း ေရာက္ေတာ႕ အေမက တည္းမယ္႕အိမ္ကိုသြားခိုင္းတယ္
အဲဒီေရာက္မွညစာစား ဖို႕ေျပာတယ္ အဲဒီေတာ႕ ေက်ာင္းနဲ႕ မလွမ္းမကမ္းမွာရွိတဲ႕ အဲဒီအိမ္ကို ေရာက္
ေတာ႕တယ္ ညစာစားၿပီး အလာပသလာပ သာေၾကာင္း မာေၾကာင္း ေျပာေနၾက ယံုရွိေသးတယ္ သမီး
က အိပ္ခ်င္ၿပီ မို႕လို႕ အေပၚထပ္ကေန ပါပါး ပါပါးနဲ႕ ေခၚေနလို႕အိမ္ရွင္ အစ္မေတြကိုအားနာနာနဲ႕ ပဲ
အေပၚထပ္ က သူတို႕ျပင္ေပးထားတဲ႕ အိပ္ယာထဲ ၀င္ရေတာ႕တယ္ တေန႕လံုးပင္ပန္းလာခဲ႕ ၿပီးအခု
ေတာ႕အိပ္ေတာ႕မယ္လို႕ မထင္လိုက္ပါနဲ႕ ဦး ပူလိုက္တဲ႕ရာသီ ဘာေျပာေကာင္းမလဲ သမီးဆို အိပ္မရ
လို႕ အိတ္ေတြထဆြဲၿပီး အိမ္ျပန္မယ္လုပ္ေတာ႕တာ ဒီတစ္ေခါက္ေတာ႕ မေရာက္ခင္ျပန္ရၿပီေအာင္းေမ႕
တာ အိမ္ရွင္ေတြကိုလည္းအားနာ ဘာလုပ္ရမယ္မသိေတာ႕ပါဘူး သမီးေလးကလည္းငိုလို႕ ၊
သမီးမာမားကေတာ႕ ေျပာရွာတယ္ တည္းခိုခန္းသြားရွာရ ေအာင္တဲ႕ အဲ ညဆယ္႕ႏွစ္နာရီေက်ာ္မွ
သူမ်ားရပ္ရြာမွာ အေစာႀကီးတည္းကကၽြန္ေတာ္ေျပာခဲ႕တာပဲအဲဒီအိမ္မွာ မတည္းပါဘူးလို႕ ။ အမွန္ေတာ႕
ကၽြန္ေတာ္လည္းအရမ္းအားနာတတ္သူထဲပါတာမို႕ အမ်ိဳးေတြပါ ဘာမွမျဖစ္ပါဘူးလို႕၀ိုင္းေျပာလို႕သာ
အဲဒီအိမ္မွာတည္းျဖစ္တာ ၊သူအဲလိုေျပာေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္ကနဲနဲ စိတ္တိုၿပီးေငါက္မိေသးတယ္ ကိုယ္အစ
တည္းက တည္းခိုခန္းတည္းမွာလို႕ ေျပာသားဆိုၿပီး ။ေနာက္ေတာ႕ အပူခ်ိန္နည္းနည္း မျဖစ္စေလာက္
က်သြားတာလား သမီးပဲပင္ပန္းလို႕လားေတာ႕မသိပါဘူး မနက္သံုးနာရီေလာက္ေတာ႕ အိပ္သြားတယ္
ခက္တာကအာရုဏ္ဆြမ္း ဆိုေတာ႕ ခဏေန ေလးနာရီေလာက္ထ မ်က္ႏွာသစ္ၿပီး သြားၾကရေတာ႕မွာ
မအိပ္လိုက္ရမရွိေအာင္ခဏေမွး လိုက္ပါတယ္ မနက္ေျခာက္နာရီထိုးသြားေပါ႕ ။ အဲတာနဲ႕လူးလဲအပ္ယာ
ထ အိပ္ယာေတြဘာေတြသိမ္းၿပီး မ်က္ႏွာသစ္ အ၀တ္စားလဲ ၿပီးမိသားစုသံုးေယာက္ ေက်ာင္းကိုေရာက္ခဲ႕
ေတာ႕တယ္။

ေၾကာက္ပါၿပီဗ်

မေန႕ က ကၽြန္ေတာ္ ခရီးသြားခဲ႕ပါသည္ ေခတၱ မွ်သာ၊ ဘယ္ကိုလည္းဆိုေတာ႕ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ ေနျပည္ေတာ္ သို႕ပါ.....
ကားႀကံဳရွိ၍ လည္းပါပါသည္ ကၽြန္ေတာ္ တို႕သြားေတာ႕ အျမန္လမ္းမႀကီးမွသြားခဲ႕ ျခင္းျဖစ္ပါသည္ ။ ခရီးတစ္ေထာက္နားစဥ္
ညေနစာ၀င္စားျဖစ္ခဲ႕သည္ feel express ဆိုပါကလား.... အင္းကၽြန္ေတာ္ခုေတာ႕ေတာ္ေတာ္ေတာဆန္ ေနၿပီလို႕ေျပာရမလို
ေနျပည္ေတာ္အျမန္လမ္းမႀကီး မွာ ထိုသို႕ေသာ ဆိုင္ရွိမည္ကိုထင္မွတ္မထားသည္ကကၽြန္ေတာ႕အမွားပါ စားစရာဆို လိုတာရမည္
ဘာျဖစ္ျဖစ္ ကၽြန္ေတာ္ ေခတ္အ ေတာ္ေနာက္ က်က်န္ခဲ႕ၿပီ ... ထမင္း၀င္စားျဖစ္ေတာ႕ ည ဆယ္႕တစ္နာရီ သို႕ေပမယ္႕ မီးေရာင္
ေတြ ထိန္ၿငီးေန သည္ လမ္းတစ္ေလ်ာက္လံုးေတာ႕လည္းမီးေရာင္မရွိပါ တံတားေနရာေတြသာ အေကြ႕ အေကာက္မ်ားလြန္းလွေသာ
အျမန္လမ္း မွာကြန္ကရိျဖင္႕ အတိၿပီးေသာလမ္းျဖစ္သည္႕အားေလ်ာ္စြာ ကားေမာင္းရ သည္မွာ ကတၱ ရာ လမ္းကဲ႕သို႕ ခပ္ညက္ညက္
အထိေတြ႕မရွိ မာေက်ာေက်ာႏိုင္လွ၏ သို႕ေသာ္ လႈိင္းအနည္းငယ္ ရွိယံုမွအပ အလံုးစံုေကာင္းမြန္ပါသည္ ။ထိုသို႕လမ္း မ်ိဳးျဖင္႕သာ
ထိုခရီးကိုသြားရမည္ဆိုလွ်င္ ဘယ္လိုသြားသြား .... ဘယ္ႏွစ္ေခါက္သြားသြားကိစၥ မရွိ တစ္ကယ္ေမာင္းလွ်င္ေလးနာရီေက်ာ္ေက်ာ္သာ
ၾကာမည္႕ခရီး ဘာျဖစ္ျဖစ္ ဘ၀င္ေတြ႕သည္ ကိုယ္ပိုင္ကားျဖင္႕သြားသည္ကိုး ။

Express ဆိုေသာစကား လံုးကိုမည္သို႕အဓိပၸာယ္ဖြင္႕ဆိုသည္ကို ကၽြန္ေတာ္၏လက္စြဲေတာ္ long man အဘိဓါန္ဖြင္႕၍ ေသခ်ာရွာရေတာ႕
မည္ အင္းေတြ႕ပါၿပီ express adj [A] 1 going or sent quickly : an express train ဆိုပါလား အျမန္သြား ခ်င္ယင္ express ကားစီး
ဆိုတဲ႕သေဘာေပါ႕ေနာ္ ဟုတ္ကဲ႕ စီးစရာသည္အိတ္စပရက္ကားပဲရွိ ေတာ႕တာကိုး ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ ကၽြန္ေတာ္သြားလုပ္တဲ႕ အလုပ္ကိစၥ
ကညတြင္း ခ်င္းၿပီးသြားၿပီမို႕ေနာက္ၿပီးအႀကံဳလိုက္သြားတဲ႕ကားကလည္းအဲသည္ကကားျဖစ္ေနတာကိုး အဲဒီအခ်ိန္မွာကၽြန္ေတာ႕ရဲ႕စီးေတာ္
ယာဥ္ေလးကိုသတိရလိုက္မိေသးတယ္ ဒါေပမယ္႕တတ္ႏိုင္ဘူးေလ အလုပ္ကိစၥဟာကိုး (တစ္ကယ္ေတာ႕ဆားဗစ္ပါ တစ္ကယ္႕ free service)
ျပန္မယ္ အျမန္ျပန္ခ်င္တာ ကၽြန္ေတာ႕မွာအလုပ္ေတြတစ္ပံုႀကီးကို အဲတာနဲ႕ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး ကေန အိတ္စပရက္ကား လက္မွတ္ျဖတ္လိုက္ပါ
ေတာ႕တယ္ မနက္ငါးနာရီခြဲထြက္မယ္႕ကားနဲ႕ေပါ႕။ညဖက္ ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးက စည္ကားလွ်က္ပါ။
မယံုဘူးလား ေပါင္းေလာင္းလမ္းထိပ္ဖက္လာၾကည္႕ ကိုယ္ေတြ႕ ဆိုင္ကယ္သံတေ၀ါေ၀ါနဲ႕ မနက္ေလးနာရီေက်ာ္တဲ႕အထိပဲ ။ ဘာေတြလဲဆိုတာေတာ႕ကၽြန္ေတာ္မစပ္စုမိခဲ႕ဘူး ခြင္႕လႊတ္ၾကပါဗ်ာ :P။

ေရးခ်င္ရာေတြေလွ်ာက္ေရးေနျပန္ၿပီေရးခ်င္တဲ႕ အေၾကာင္းအရာေပ်ာက္သြားျပန္ၿပီ ။ အင္းအိတ္စပရက္(စ) ကားအေၾကာင္း .........
မနက္ငါးနာရီထိုးေတာ႕ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးရဲ႕ အေ၀းေျပး၀င္း ကိုအေရာက္သြားရပါတယ္ အိတ္စပရက္(စ)ကား ကစည္းကမ္းႀကီးသကိုး
သူကငါးနာရီခြဲထြက္မွာ ဆိုေတာ႕ေနရာယူရေအာင္ စီးရမယ္႕ကားလိုက္ရွာမိတယ္ အယင္ဦးဆံုးအေနနဲ႕ ေဟာေတြ႕ပါၿပီ အိတ္စပရက္(စ)
ကား.... ညတ္ခၽြာျဖား .... ဒီကားႀကီးစီးၿပီးေတာ႕.......ရန္ကုန္ဆိုတဲ႕ပမႊားၿမိဳ႕ ေလးကို .....ျပန္ရမွာ ..??????....!!!!!!!!!
ေ၀ခြဲလို႕မရခဲ႕ ဘူးေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီးကဟီးထလို႕ စီးရမယ္႕ကားက ???? ရန္ကုန္ျပည္လိုင္းက က်တဲ႕ အိတ္စပရက္(စ)ကား ဗုေဒၶါ... ဘာေတြျဖစ္
ကုန္ပလဲ ကဲထားပါေတာ႕လက္မွတ္ေတာ႕အဆံုးမခံႏိုင္ဘူး ရန္ကုန္ဆိုတဲ႕ ပမႊား ၿမိဳ႕ ေသးေသးေလးဆီအျမန္ေရာက္ၿပီးေရာ ဘာျဖစ္ျဖစ္ စီးမယ္
ခုထိဘယ္လမ္းကသြားမယ္ဆိုတာေတာ႕မေသခ်ာေသး လာတုန္းကလိုေျဖာင္႕တန္းမယ္အထင္ရွိတုန္းကိုး ။ ကဲကားစထြက္ပါၿပီ ကၽြန္ေတာ္က
အက်င္႕ တစ္ခုရွိတယ္ ခရီးထြက္ၿပီဆိုယင္ အျပန္ခရီးလမ္းမွာ ထီးဆိုင္ ရဲ႕ ရန္ကုန္ေတာ႕ျဖည္းျဖည္းေပါ႕သီခ်င္းညည္း တတ္တယ္ အဲမွာစတာပါ
ကားက အျမန္လမ္းဆီကို ဦးမတည္ပဲ ပ်ဥ္းမနားဖက္ကိုဦးတည္ ေတာ႕တယ္ ဟာ...ဒုကၡ ဒီလမ္းကလမ္းေဟာင္းႀကီး ပ်င္းစရာႀကီး ကၽြန္ေတာ္
အေခါက္ေပါင္းမ်ားစြာ ရန္ကုန္နဲ႕ မႏ ၱေလး ကူးခ်ည္သန္းခ်ည္ လုပ္ခဲ႕တဲ႕လမ္းႀကီး .... အား...၀ါး....ပ်င္းဖို႕အေတာ္ေကာင္းသြားၿပီ ပ်ဥ္းမနား
မေရာက္ခင္အထိ ကားေပၚ မွာလူဘယ္ႏွစ္ေယာက္ပါခဲ႕ တယ္ထင္လဲ အိတ္စပရက္(စ)ကားႀကီးတစ္စီးလံုး မွကိုးေယာက္ပဲပါတယ္ အဲဒီအခ်ိန္ထိ
ေပ်ာ္ေနတာေခ်ာင္ ေခ်ာင္ ခ်ိခ်ိစီးရၿပီဆိုၿပီး.... ပ်ဥ္းမနားေရာက္ေတာ႕ လူထပ္ တင္တယ္ ကၽြန္ေတာ္ေတာ႕ေတာ္ေတာ္စိတ္ပ်က္စျပဳေနၿပီ
ကားကလိပ္သြားသလိုလို ယုန္လမ္းေလွ်ာက္သလိုလိုလုပ္ေနတာ ေနာက္ၿပီးေလအိတ္ေတြလဲမေကာင္းေတာ႕ဘူးထင္ပါရဲ႕ ကားကညိမ္႕ညိမ္႕
ေညာင္းေညာင္းမရွိဘူး ခ်ိဳင္႕ေဆာင္႕လိုက္ယင္ခါးေတြနာလို႕ အင္းဒုကၡ ဒုကၡ။ လမ္းတစ္ေလွ်ာက္ အေစာႀကီးထြက္လာတဲ႕ ကားမို႕ လားေတာ႕
မသိဘူး လူေတြအျပည္႕အသိပ္တင္တယ္ ရန္ကုန္ကအထူး ဆိုတဲ႕ မထူးကားေတြလိုျပည္႕ေအာင္တင္တယ္ အလယ္ခံုျပည္႕ေတာ႕ ဘယ္က
ပလပ္စတစ္ခံုေလးေတြထြက္လာလဲမသိ ရန္ကုန္ ကမထူး ကားေတြက်ပ္တာအိတ္စပရက္(စ) ကပ်င္းေသးတယ္ ကားစီးရတာ လက္မွတ္ခက
အိတ္စပရက္စလက္မွတ္ခနဲ႕ သာမာန္ ကားအတိုင္းပဲ မွတ္တိုင္တိုင္းရပ္တဲ႕ ဘတ္(စ)ကားလို ၿမိဳ႕ေသးေသးေလးေတြပါမက်န္ ေတြ႕ကရာအကုန္
ရပ္ေသာ အိတ္စပရက္(စ) ကားစီးမိပါၿပီ သူကလူသာရပ္တင္တာ အစားေသာက္ေတာ႕ရပ္ၿပီးမစားခိုင္းပါဘူး ကၽြန္ေတာ္က ေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ႀကီး ဂိတ္စ
မနက္ ငါးနာရီခြဲတည္းက ဘာမွမစားရေသးပဲလိုက္လာတာ အလာတုန္းက ျဖဴးၿမိဳ႕ နားက feel express ကိုအိပ္မက္မက္ေနတာ ဒါေပမယ္႕
တဘီးခ်င္း တလိမ္႕ခ်င္း လိပ္ေျပးသလိုလို ယုန္လမ္းေလွ်ာက္သလိုလိုဆိုေတာ႕ ေရာက္ေရာက္ႏိုင္ပဲကိုး ဘာျဖစ္ျဖစ္ ပါလာတဲ႕ ေရဘူးပဲဖိေသာက္ေနရေတာ႕တာေပါ႕။
ခဏေနေတာ႕အိပ္ေပ်ာ္သြားေရာ မအိပ္ခံႏိုင္ရိုးလားညကတစ္ညလံုးတစ္ေမွးမွမေမွး ရေသးပဲကို ဆာဆာနဲ႕
အိပ္မက္ မက္ေနခဲ႕တယ္ တစ္ခ်ိန္က ARROW EXPRESS , LEO EXPRESS အဲယားကြန္း ေတာက္ေလွ်ာက္ဖြင္႕ၿပီး မနက္စာပါေကၽြးေသးတာ ။ ခုမ်ားေတာ႕လဲအပံုႀကီးကြာပါေပါ႕ လား နတ္သံပဲေႏွာရမလိုလို မူလီသံကိုပဲက်ိဳရေတာ႕မလိုလို အင္း
အိတ္စပရက္(စ) စီးရတဲ႕ဒုကၡ ေနာက္ေတာ႕ ထမင္းစားဖို႕ ရပ္ေပးတယ္ ေန႕လည္ ဆယ္႕ႏွစ္နာရီထိုးၿပီ ဆာဆာ နဲ႕၀င္စားမယ္လုပ္ေတာ႕
ဟိုဟင္းမရွိ ဒီဟင္းကကုန္ေနတဲ႕ ခပ္စုတ္စုတ္ထမင္းဆိုင္ကိုေရာက္ပါတယ္ စားဆိုေတာ႕မစားႏိုင္ေတာ႕ ဘူး ဘယ္စားႏိုင္မလဲ ရန္ကုန္
ေညာင္ပင္ေလးေစ်း ေဟာင္းတုန္းက ဦးစံဆိုင္ကငစိန္ဆန္ကိုစားလို႕ရတယ္ စားႏိုင္တယ္ မွာခ်င္တဲ႕ဟင္းကလည္းရတာကိုး ခုကစားခ်င္
တာလဲမွာမရဆန္ကလည္း ငစိန္လိုလို မီးတုန္းလိုလို ေပၚကၽြဲလိုလို ဘာတစ္ခုမွမဟုတ္ဘူး အင္း အိတ္စပရက္(စ)ကားစီးရတဲ႕ဒုကၡ မေသးပါလား
ေနာ္.......အဲဒါနဲ႕ ျဖစ္သလိုေလး စား အဆာေျပယံု ၾကားထဲ "ကူကူး" ဘေလာ႕ထဲကဟင္းေတြသတိရေနလိုက္ေသး စိတ္မ်ား အလိုလိုက္ထားယင္ေတာ္ေတာ္မေကာင္းဘူး အဲလိုနဲ႕ ဗ်ာ စားၿပီးေသာက္ၿပီး ကားျပန္ထြက္ျပန္ေပါ႕ တင္လိုက္တဲ႕လူေတြ တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ အင္းစိန္ဆူးေလကား
အရႈံးေပး ရေအာင္လူေတြအတင္အခ်လုပ္ၿပီးသကာလ ေရႊၿမိဳ႕ ေတာ္က မနက္ငါးနာရီခြဲထြက္တဲ႕ အိတ္စပရက္(စ)ကား ရန္ကုန္ ကိုေရာက္ပါတယ္
ညေန ေလးနာရီမိနစ္သံုးဆယ္တိတိ အခ်ိန္ကိုက္ေမာင္းလားေအာင္းေမ႕ရ ။ ကားစီးရခ်ိန္ ဆယ္႕တစ္နာရီတိတိ စပ္စုၿပီး ကၽြန္ေတာ႕ကို ဘယ္အိတ္
စပရက္(စ) လဲ လို႕ေတာ႕ မေမးၾကပါနဲ႕ ရိုးမလို႕ ေသေတာင္ေျပာျပဘူး။ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ စိတ္ေတာ႕အေတာ္ေလးကုန္သြားတယ္ ခ်ိန္းထားခဲ႕တဲ႕ရန္ကုန္က အလုပ္ကိစၥေတြလည္းမၿပီးႏိုင္ ဆိုေတာ႕ ေအာ္လိုက္ခ်င္ပါတယ္ အိတ္စပရက္(စ) ဆိုေၾကာက္ပါၿပီဗ်လို႕သာ..........

ဟိုးအေ၀းကေမွာင္မဲတိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ၿမိဳ႕ေလးသို႕အလည္တစ္ေခါက္

လြန္ခဲ႕တဲ႕လရဲ႕ ေနာက္ဆံုး ပါတ္ က ဟိုးအေ၀းဆီကေမွာင္မဲတိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ၿမိဳ႕ကေလး ဆီျပန္ေရာက္ခဲ႕ပါတယ္ ။
ဒီတစ္ခါေတာ႕ တစ္ေယာက္တည္းသြားတာမ်ိဳး မဟုတ္ခဲ႕ပါ သမီးေရာဇနီးေရာ ေယာကၡမ ပါ ပါတယ္ ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ၿမိဳ႕ ေလးကေတာ႕
ေမွာင္မဲေနတုန္းပါ ။ ကၽြန္ေတာ္ တို႕ေရာက္သြားတဲ႕ ေန႕ က ေနခ်ိဳ တဲ႕ ေန႕တစ္ေန႕ေပါ႕ ေနခ်ိဳ တယ္ဆိုတဲ႕ စကားလံုး ကအညာေလပါ
ကၽြန္ေတာ္တို႕မိသားစုသြားတဲ႕ခရီးကေျမလတ္ေဒသ ဘာမွေတာ႕သိပ္ မဆိုင္ဘူးေပါ႕ ဒါေပမယ္႕လည္း သြားေပ်ာ္တဲ႕ခရီးေလးတစ္ခုလို႕
ယူဆပါတယ္ ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ ကန္႕သတ္ခ်ိန္အရေမာင္းႏွင္တာမ်ိဳး ေတြ လက္မွတ္မရတာေတြ ဘာမွမရွိ ကိုယ္႕ကားနဲ႕ ကိုယ္ ေအးေအး
ေဆးေဆး သြားတဲ႕ ခရီးေလးတစ္ခုပါ ၊ ကၽြန္ေတာ႕မွာအက်င္႕တစ္ခုရွိပါတယ္ ခရီးသြားၿပီဆိုမွ ေတာ႕ မျဖစ္တဲ႕အဆံုးသာ ကပ္သီးကပ္သပ္
သြားရတာမ်ိဳးပါ ။တစ္ကယ္ခရီးသြားတယ္ဆိုယင္ ကိုယ္႕ဟာကိုယ္ ကားေမာင္းၿပီး ေအးေအး ေဆးေဆး သြားခ်င္တာပါ ။ တခ်ိန္က ကူကူး
(စႏၵကူးေမ)နာမည္ေပးထားတဲ႕ အသံထက္ျမန္ၿပီး ပုလိပ္လိုက္လို႕မမွီတဲ႕ ကၽြန္ေတာ႕ရဲ႕ ကားေလးနဲ႕ပါ ခရီးစမထြက္ခင္ ႏွစ္ရက္ေလာက္
အလိုတည္းက ကၽြန္ေတာ္႕ ရဲ႕ ကားေလး က်န္းမာေရးကိုဂရုတစိုက္ စစ္ေဆး ေလာင္စာဆီ၀ယ္ျဖည္႕တင္းတာေတြလုပ္ခဲ႕ၿပီးၿပီမို႕ စိတ္သိပ္
ပူစရာမလိုပဲ ေအးေအးေဆးေဆး သမီးေလးရယ္ သမီးေလးရဲ႕မာမားရယ္ သမီးေလးရဲ႕ဖြားဖြား နဲ႕ အတူ လံုး၀ေအးေဆး စထြက္လိုက္တဲ႕
ခရီးေလးပါ ။ စထြက္တယ္ဆိုတည္းက ကားမူးတတ္တဲ႕ သမီးရဲ႕အဖြားက ေမွာ္ဘီမေရာက္ခင္ မွာ စမူးပါတယ္ (တန္လိုက္တာမ်ားမေသာက္
ရပဲ :) ) ခဏ ရပ္အေပါ႕အပါး သြားဖို႕ စၿပီး ေမွာ္ဘီအထြက္မွာ ရပ္ လိုက္ရပါေတာ႕တယ္ ။ေအးဆး ေပါ႕ေအးေဆးပါပဲ စိတ္ညစ္တာက
ကၽြန္ေတာ္ ဘာရယ္လို႕မဟုတ္ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ ခရီးထြက္လာကာမွ မူးတတ္တဲ႕မလြတ္မလပ္ကိစၥ ႀကီး အန္တာေတြ ဘာေတြလာ
ေတာ႕မယ္ မူးတာအခါခါ ႀကံဳလို႕သိ ေနတယ္ေလျဖစ္ရၿပီ ။က ဲတိုက္ႀကီးေရာက္ျပန္ေတာ႕ အေမကအန္ခ်င္တာနဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က
သမီး ကိုခ်ီ သူ႕မာမားနဲ႕ဖြားဖြားကေတာ႕ လဖက္ရည္ဆိုင္ေနာက္ဖက္၀င္သြားေတာ႕တာပါပဲ ။သမီးကေတာ႕ ဘာမွမသိတတ္ ေသးဘူးလို႕
ထင္ရေပမယ္႕ေပ်ာ္ေနတာ လက္ေတြ႕ လဖက္ရည္ေသာက္ခဏ နားၾက သမီး ဖြားဖြားကိုကၽြန္ေတာ္ ေဆးတိုက္လိုက္ပါတယ္
အမူးေပ်ာက္ေဆး တို႕ ဘာတို႕ ထင္ၿပီး ကားမူးတတ္သူေတြလာမေတာင္းပါနဲ႕ Mydoxin ကမ၀င္တာၾကာၿပီ ၀ယ္လို႕မရတာလဲၾကာၿပီ
ကားမူးတာကစိတ္နဲ႕ဆိုင္ပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ဘာေဆးတိုက္သလဲ သိခ်င္လား စိတ္ၿငိမ္ေဆးပါ အတိုေကာက္DZ လို႕ေခၚတဲ႕ေဆးပါ :P
အဲဒါမွပဲအမူးေပ်ာက္ ၿပီးအိပ္ေပ်ာ္ သြားပါေတာ႕တယ္ ။ဟီး လက္ပံတန္း ေရာက္တဲ႕အထိမႏိုးပါဘူး ကၽြန္ေတာ္တို႕ မိသားစု သာ ေရာင္နီဦး
မွာစားေသာက္ သမီးကို မံမံ ေကၽြးပါတယ္ ။အင္း ေျပာရဦးမယ္ သမီးရဲ႕မံမံ ဆိုလို႕ ထမင္းကို ဘလန္ဒါနဲ႕ မနက္တည္းကႀကိတ္ၿပီးယူလာ
တာပါ ခရီးထြက္ခါ နီးေလးတင္ ကၽြန္ေတာ္ သတိ တရနဲ႕ အယင္ဆံုးကားေပၚေျပးတင္မိတာ လက္ဆြဲမီးစက္ေသးေသးေလး ဘာလို႕လဲ
ဆိုေတာ႕လြန္ခဲ႕တဲ႕ႏွစ္က ဟိုးအေ၀းကေမွာင္မဲတိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ၿမိဳ႕ကေလးဆိုတဲ႕ ကၽြန္ေတာ္ေရးခဲ႕တဲ႕ပို႕စ္ကိုသတိရလို႕ပါ ေနာက္ၿပီး
သမီးက ေမွာင္ယင္မေနတတ္သလို ပူယင္လည္းမေနတတ္ပါဘူး ကဲပါထားပါေတာ႕ လက္စနဲ႕ဘလန္ဒါပါ တင္လာခဲ႕တယ္ေလ။
လက္ပံတန္း ကေနထြက္မွ သမီးရဲ႕ဖြားဖြားႏိုးလာပါတယ္ ဒီတစ္ခါေတာ႕မူးေတာ႕ဘူးဗ် ကၽြန္ေတာ္ထင္တဲ႕စိတ္ေ၀ဒနာဆိုတာေသခ်ာသြား
တာေပါ႕ (သူငယ္ခ်င္းတို႕ေရ စမ္းၾကည္႕လို႕မတိုက္တြန္းဘူးေနာ္ ) အဲဒီေျမလတ္ၿမိဳ႕ ေလးေရာက္ဖို႕ ေျခာက္မိုင္ေလာက္လိုတဲ႕တာဆံုမွာပဲ
ကၽြန္ေတာ္ ကားခဏရပ္ ဆီျဖည္႕ ေန႕လည္ တစ္နာရီ တိတိမွာ အဲဒီၿမိဳ႕ ေလးကိုေရာက္ခဲ႕တာေပါ႕ ။ေရာက္ေရာက္ခ်င္း အေမ႕အိမ္ (သမီး
မာမားအိမ္) တန္းမသြားႏိုင္ေသးပါဘူး ဘာလို႕လဲဆိုေတာ႕ အဲဒီအိမ္မွာဘယ္သူမွမေနတာတစ္ႏွစ္ေက်ာ္ၿပီေလ အဲဒီေတာ႕ ေလးေလး တို႕
အိမ္ အယင္၀င္ၾကတာေပါ႕ ေကာင္းလိုက္တာ ႀကိဳသူမရွိမဟုတ္ပဲ ေလးေလးတို႕ ကအဆင္သင္႕ႀကိဳလို႕ ထမင္းေတြဘာေတြ ခ်က္ထား
တယ္ ကၽြန္ေတာ္လည္းခဏနားလိုက္ပါတယ္ အာရံုေညာင္းၿပီကိုး ခဏအိပ္ေပ်ာ္သြားတာေပါ႕ ေနာက္ေတာ႕ သမီးမာမားက ကို ေရအယင္
ခ်ိဳး ၿပီးယင္ထမင္းစားရေအာင္ဆိုတာနဲ႕ တေရးႏိုးလိုက္ရတာေပါ႕ ။ေနာက္ေတာ႕ အိမ္ကို ေရာက္သြားပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္တို႕သြားခဲ႕တဲ႕
ၿမိဳ႕ ဆိုတာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ရန္ကုန္လိုမဟုတ္ဘူးေလ ရပ္ကြက္ထဲကို ကား၀င္သြားတာနဲ႕ ဟိုလူက ႏႈတ္ဆက္ ဒီလူက အပု ဟိုလူကအပုနဲ႕
ေပ်ာ္စရာေတာ႕အေကာင္းသား လူကေတာ႕ပုမသြားပါဘူး အပု ဆိုတာအဲ အဂၤလိပ္လိုဆို ပရိုေနာင္း ပဲေခၚမလား အာလုပ္သံပဲေခၚမလား
ထားပါေလအရပ္ေဒသဆိုင္ရာဘာသာ စကား ေတြ အမွတ္တရအျဖစ္ထည္႕ေရးတာပါ ခရီးသြားမွတ္တမ္း တစ္ခုမဟုတ္ေပမယ္႕
တခ်ိန္ခ်ိန္အထိဒီ www ႀကီးထဲမွာရွိ ေနမွာပါ။ သမီးတို႕မာမားအိမ္ကို ေရာက္ေတာ႕ ညေနေစာင္းေနၿပီ ၾကားထဲမွာ ေလးေလးဆီကပန္ကာ
ငွားလာတာရယ္ ဓါတ္ဆီ၀င္၀ယ္တာရယ္ မေရးမိလိုက္ဖူး ။ထံုးစံ အတိုင္း သမီးဖြားဖြားရဲ႕ေဘာ္ေဘာ္ ေတြတစ္ပံုႀကီး ေရာက္လာပါတယ္
သမီးရဲ႕ဖြားဖြားကလည္း သူကားမူးတဲ႕အေၾကာင္းသာေၾကာင္း မာေၾကာင္း ေတြပါ ေလေတြေဖါင္ေနတာေပါ႕ ေနာက္တစ္ေန႕ရြာကိုသြား
မယ္႕အေၾကာင္းလည္းပါရဲ႕ ။ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ မီးစက္ႀကိဳးသြယ္ စက္ကေလးကိုႏႈိး မေမွာင္ခင္ လိုတဲ႕မီးေခ်ာင္း တို႕ဘာတို႕သြား၀ယ္
သမီး မံမံ စားဖို႕အတြက္ သမီးမာမား နဲ႕ အတူျပင္ဆင္ ရတာေပါ႕ မံမံက လည္းရန္ကုန္တည္းကခ်က္ယူသြားတာရယ္ ေနာက္ေလးေလးတို႕
ကအိမ္မွာစားဖို႕ထည္႕ေပးလိုက္တာရယ္မို႕ဘာမွျပႆနာမႀကံဳပါဘူး သမီး အတြက္ဟင္းကေတာ႕သူစားေနၾကၾကက္သားေၾကာ္ကိုဘလန္ဒါ
နဲ႕ႀကိတ္ထားလို႕ ၾကက္သားမႈန္႕လို႕ေခၚမလားမသိ ခရီးမပန္းပဲသြား ရလာရတာ ေတာ္ေတာ္ေလးကို လန္းဆန္းလတ္ဆတ္ ေစတဲ႕ ခရီးေလး
ပါပဲ ဒီေန႕ည မီးမလာတဲ႕ ညတဲ႕ ဘာျဖစ္ျဖစ္ ေျမလတ္ေဒသရဲ႕ ေဆာင္းက အေအးဓါတ္ေလး စပါလို႕ေပါ႕ ေစာေစာအိပ္ယာမ၀င္ျဖစ္ပဲ
ေျခရင္းအိမ္က ကို၀င္း ႏိုင္ႀကီးနဲ႕ စကားေတြေဖာင္ဖြဲ႕ ျဖစ္ၾကပါတယ္မေတြ႕ၾကတာ ၾကာၿပီကိုး ။


--
ခ်စ္သူေမာင္

ဟိုးအေ၀းကေမွာင္မဲတိတ္ဆိတ္ေနတဲ႕ၿမိဳ႕ကေလး

မေန႕ က ေျမလတ္ပိုင္းကို ေရာက္သြားခဲ႕ ပါတယ္ အိတ္စပရက္ကားနဲ႕သြားတာပါ
ဘာေတြအ ေကာင္ထည္ေဖၚေနတာလဲမသိပါဘူး စာေတာ႕ ကပ္ထားတယ္ဘာတဲ႕
အခ်ိန္ထိန္းစံနစ္ကို အေကာင္ထည္ေဖၚ လွ်က္ရွိပါသည္ တနာရီ ၈၀ကီလိုမီတာထက္
ပိုမေမာင္းရတဲ႕.....သြားတာကေန႕လည္တစ္နာရီ ခါတိုင္းကၽြန္ေတာ္သြားေနက်က
အဲဒီၿမိဳ႕ေလးရဲ႕ တာဆံုအေရာက္ ညေန ငါးနာရီ ေလာက္ပါ....သူတို႕အခ်ိန္ထိန္းစံ
နစ္ကို အေကာင္ထည္ေဖၚကာမွအခ်ိန္ ေတာ္ေတာၾကန္႕ၾကာပါတယ္ ကားေမာင္း
တဲ႕ အျမန္ႏႈန္းကေတာ႕ေလ်ာ႕မသြားခဲ႕ ပါဘူး ဒါေပမယ္႕လမ္းမွာ ဟိုေထာက္ ဒီနား
နဲ႕ခရီးသိပ္မတြင္ပါဘူး ကၽြန္ေတာ္ ကေစာေစာ ေရာက္ခ်င္တာပါ အဲလို ေစာေစာ
ေရာက္ခ်င္ ယင္ ေစာေစာကားစီးေပါ႕ လို႕ေျပာၾကမွာပါ ဟုတ္ကဲ႕ ကၽြန္ေတာ္က
အလုပ္မ်ားပါတယ္ ေန႕လည္ တစ္နာ မွမသြားလို႕မျဖစ္ပါဘူး အဲဒီအခ်ိန္ထိန္းစံနစ္
ဆိုတာ ဘာအတြက္လည္းဆိုတာေတာကနားမလည္ ပါ ခရီးၾကန္႕ၾကာတာရယ္ အႏၱ
ရာယ္ ကေတာ႕ ကင္းမွာမဟုတ္ပါဘူး ဘာလို႕လဲဆုိေတာ႕ လမ္းမွာကားအရွိန္
ထိန္းသိမ္းစံနစ္ မွမရွိပဲ အခ်ိန္ ထိန္းစံနစ္ဆိုတာေတာ႕ ညစ္ကြက္တစ္ကြက္ ျဖစ္ေတာ႕မွာ
နည္းနည္းစပ္စု ၾကည္႕ေတာ႕ ခရီးဆံုးဂိတ္ကို အခ်ိန္ေစာ ၀င္ယင္ဒါဏ္ေငြ ႏွစ္သိန္း
တဲ႕ ဒါဏ္ေငြ မေဆာင္ႏိုင္ယင္ ကားတစ္လမဆြဲ ပဲနားရမယ္လို႕ဆိုပါတယ္ တစ္ခါတရံ
နားမလည္ေတာ႕ပါ ဘူး ထားပါေတာ႕ေထြလီကာလီေတြေျပာေနတာနဲ႕ ေျပာခ်င္တဲ႕
စကားဆီမေရာက္ေတာ႕ဘူး အဲ အေျခခံ ကအဲဒီကစရမွာ ကၽြန္ေတာ္သြားခ်င္တဲ႕
ၿမိဳ႕ေလးက ကားလမ္းကေနေနာက္ ထပ္ေျခာက္မိုင္ေလာက္ ျမင္းလွည္းျဖစ္ေစ ဆိုင္ကယ္
ငွားလို႕ျဖစ္ေစ ဆိုက္ကားနဲ႕ ျဖစ္ေစ သြားရ တဲ႕ ၿမိဳ႕ပါ ၊ တာဆံုေရာက္ေတာ႕ ေမွာင္စပ်ိဳး
ေနပါၿပီ ကၽြန္ေတာ္က စိတ္ပူတာ နဲနဲေနာက္က်ယင္ ကၽြန္ေတာ္အျမန္ေရာက္ခ်င္တဲ႕ၿမိဳ႕
ေလးကိုသြားဖို႕ခက္ သြားမွာပါဆိုက္ကား၊ဆိုင္ကယ္၊ျမင္းလွည္း မရွိေတာ႕မွာကိုး အဲဒီေတာ႕
အဲဒီတာဆံုမတိုင္ ကားလမ္းေပၚ ကၿမိဳ႕ ေလးမွာဆင္းရတယ္ ၿပီးေတာ႕ မွဆိုင္ကယ္ငွားၿပီး
ကၽြန္ေတာ္သြားခ်င္ တဲ႕ ၿမိဳ႕ ေလးကိုသြားရပါတယ္ အဲ႕ၿမိဳ႕ေလး ေရာက္ေတာ႕ အေတာ႕ကို
ေမွာင္ ေနၿပီ အဲတာနဲ႕ဆိုင္ကယ္ဆရာကို ထမင္းဆိုင္ တန္းေမာင္းခိုင္းရတယ္ မနက္စာေတာင္
လြတ္တာဆိုေတာ႕ ညေနပိုင္စားမွျဖစ္မွာေပါ႕၊ ရထားလမ္းအသံုးျပဳတဲ႕ ၿမိဳ႕ေလး ဆိုေတာ႕
ရထားခ်ိန္မဟုတ္ယင္ အသြားလာမရွိသေလာက္ပါပဲ ေမွာင္ကလဲေမွာင္ေန မီးကလည္းပ်က္
ေနဆိုေတာ႕ ထမင္းစားအၿပီးသြားခ်င္တဲ႕ေနရာကို လြယ္အိတ္ထဲ အၿမဲပါတဲ႕ လက္ႏွိပ္ဓါတ္မီး
ထုတ္ရေတာကတာေပါ႕ ေရာက္ေရာက္ခ်င္းျပန္ဖို႕ စီစဥ္ရေတာ႕တာေပါ႕ မအားတဲ႕ ၾကားက
အေမ႕လာေခၚတာကိုး အေမ ဆိုတာက ေယာကၡမပါ ၊ အေမ႕အိမ္မွာခဏနား ၿပီးေတာ႕ဘူတာ
ရံုကိုသြား ေတာ႕ ညဆယ္႕တစ္နာရီ အျမန္လက္မွတ္မေရာင္းေသးဘူး ၊အျမန္မွဟုတ္ပါဘူး
ဘာလက္မွတ္မွ မေရာင္းေသးတာ ဘူတာမွာေတာ႕ လူစည္ပါတယ္ ကုန္စိမ္းဒိုင္ေတြနဲ႕ ရာသီ
သီးႏွံလာသြင္းသူေတြပါ ၊ၿပီးေတာ႕ဘူတာကို အိမ္အမွတ္နဲ႕ အိပ္ေနတဲ႕သူေတြလည္းရွိတာေပါ႕။
ထားပါေတာ႕ အဲတာနဲ႕ လက္မွတ္၀ယ္မယ္ဆိုတဲ႕ အေတြးနဲ႕ ဘူတာေရွ႕က အရက္ဆိုင္တျဖစ္
လည္း လဖက္ရည္ဆိုင္ေလးမွာ ထိုင္ၿပီးေကာ္ဖီမစ္ပလိန္း တစ္ခြက္မွာ ၿပီးထိုင္ေနခဲ႕တယ္လက္
မွတ္ရံုကေတာ႕ ေရာင္းမယ္႕ပံုမေပၚေသးဘူး ၊အေတာ္ၾကာထိုင္ေစာင္႕လို႕လက္မွတ္ မေရာင္း
ေသးတဲ႕ အဆံုး ခဏျပန္လာပါတယ္ ေမွာင္ပိန္းလို႕ေပါ႕၊အေမနဲ႕ သိမ္းစရာရွိတာကူသိမ္း သယ္
မယ္႕ပစၥည္းကူသယ္ဖို႕လုပ္ၿပီး ည၁၂နာရီမွာဘူတာကိုဆင္းခဲ႕ပါတယ္ ရထားကညတစ္နာရီမွာ
လာမွာ အဲဒီၿမိဳ႕ ေလးမွာရပ္မွာကသံုးမိနစ္ တည္းရယ္ လက္မွတ္က ခုထိမေရာင္းေသးဆယ္႕ႏွစ္
နာရီ ေက်ာ္ၿပီ ေစာင္႕ေနယင္းနဲ႕ လက္မွတ္ရံု၀ ပြင္႕လာပါတယ္ ဆယ္႕ႏွစ္နာရီခြဲေက်ာ္ၿပီ ဖြင္႕လိုက္
ျပန္ေတာ႕လည္း လက္မွတ္ေရာင္းတဲ႕ သူကလည္တည္တည္ပါ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ႕ မူးေနလို႕
ခံု ႏွစ္ခံုလိုခ်င္လို႕ေျပာေတာ႕တစ္ခံု ပဲရပါတယ္ ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ခံုမဲ႕ေပါ႕ ထားပါအေမထိုင္ခံု
ရယင္ၿပီးတာပဲ ရထားလာပါၿပီ ညတစ္နာရီတိတိ ေလာက္မွာေပါ႕ ရတဲ႕တြဲကို ၾကည္႕မိေတာ႕ဘရိတ္တြဲ
ေနာက္ဆံုးတြဲ အင္းခက္ေတာ႕ခက္ၿပီ ဒါေပမယ္႕ မနက္ဖန္အလုပ္ေတြရွိေသးေတာ႕ဘာျဖစ္ျဖစ္
ျပန္ရမွာပဲ ဆိုစိတ္ကိုဒံုးဒံုးခ်ၿပီး တက္လိုက္ရပါတယ္ အေပါက္၀မွာပန္းစည္းႀကီးေတြပစၥည္း
ျခင္းေတြမငဲ႕ ႏိုင္ပဲ ေက်ာ္ခြတက္လိုက္ရတယ္ တြဲက လြတ္ေနတာေတာ႕မဟုတ္ဘူး အိပ္တဲ႕
သူေတြကအိပ္လို႕ အခက္ေတြ႕ျပန္ၿပီ အေမ႕အတြက္လက္မွတ္ယူလာတဲ႕ ခံုနံပါတ္က လူေတြထိုင္
ေနတယ္ ေမးၾကည္႕ေတာ႕ လက္မွတ္ျခင္းတိုက္ၾကည္႕ျပန္ေတာ႕ ခံုနံပါတ္တူေန႕စြဲတူေတြျဖစ္ေနျပန္
တယ္နည္းနည္းေခါင္းစားသြားတယ္ ဘာလုပ္ရမွန္းမသိေတာကနီးစပ္ရာလြတ္ေနတဲ႕ ခံုတစ္ခံုမွာ
ပဲအေမ႕ကိုထိုင္ခိုင္းယင္း ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕မတ္တပ္ရပ္ေနခဲ႕တယ္ ႏွစ္ဘူတာေလာက္စီးၿပီးေတာ႕
လက္မွတ္စစ္ ဆရာႀကီးတစ္ေယာက္ေရာက္လာတယ္ ကၽြန္ေတာ႕အခက္ခဲကိုတင္ျပေတာ႕ ခံုနံပါတ္
ထပ္ေနတဲ႕ လက္မွတ္ႏွစ္ေစာင္စလံုးကိုေတာင္းၾကည္႕တယ္ အဲ.....သူလည္းေလသြားတယ္ ေန႕စြဲတူ
နံပါတ္တူ လက္မွတ္ႏွစ္ေစာင္ ေၾကာင္တန္ဆာခေတာ႕ ရေအာင္ေတာင္းသြားတယ္ အေမကေၾကာင္
တစ္ေကာင္ သယ္လာတာကိုး ၊၁၅၀၀ိ/- တဲ႕လူစီးခထက္ေၾကာင္စီးခေစ်းႀကီးၿပီ ဟီး လူစီးလက္မွတ္က
ထိုင္ခံုနဲ႕ဆို ခုနစ္ရာေက်ာ္ ခံုမဲ႕ ကငါးရာေက်ာ္ ထားပါ ကၽြန္ေတာ္ကေျဖရွင္းေပးပါလို႕ေတာင္းဆိုတယ္
အင္းတဲ႕ ေနာက္ဆံုးလူတက္မဲ႕ ဘူတာေရာက္ယင္ရွင္းေပးမယ္ လို႕ေျပာတာပဲ အဲဒီဘူတာသာေက်ာ္
လာတယ္ ေနာက္ထပ္တက္လာတဲ႕သူေတြလည္းမ်ားလာတယ္ သူကေတာ႕လ့ုး၀ေပၚမလာေတာ႕ပါဘူး
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ တစ္ခ်ိန္ကက်င္လည္ခဲ႕ တဲ႕ ဂ်ပန္ႏိုင္ငံက ရထားေတြ ေျမေအာက္ရထားေတြ
က်ည္ဆန္ရထားေတြအေၾကာင္း စဥ္းစားယင္းၿမိဳ႕ေလးကအေ၀းအေမွာင္ထဲမွာက်န္ခဲ႕...........
ကၽြန္ေတာ္ကေတာ႕ဒီေန႕မနက္ပဲရန္ကုန္ျပန္ေရာက္ခဲ႕..............။ ။